Μετάβαση στο περιεχόμενο

Φραντς Καρλ Βάισκοπφ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Φραντς Καρλ Βάισκοπφ
Ο Φραντς Καρλ Βάισκοπφ (δεξιά) με τη σύζυγό του Γκρέτε Βάισκοπφ και τον συγγραφέα Γκότχολντ Γκλόγκερ
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση3  Απριλίου 1900[1][2][3]
Πράγα[4][5][6]
Θάνατος14  Σεπτεμβρίου 1955[1][7][2]
Βερολίνο[8][5]
Τόπος ταφήςΜνημείο των Σοσιαλιστών
ΨευδώνυμοF. W. L. Kovac[9]
Χώρα πολιτογράφησηςΑυστροουγγαρία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΓερμανικά[10][11]
Τσεχικά[12]
Αγγλικά[12]
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο του Καρόλου
Φιλοσοφική Σχολή του Γερμανικού Πανεπιστημίου της Πράγας[13]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταμεταφραστής[14]
διπλωμάτης
δημοσιογράφος[14]
συγγραφέας[14]
δημοσιογράφος άποψης[14]
πεζογράφος[14]
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΚομμουνιστικό Κόμμα Τσεχοσλοβακίας
Οικογένεια
ΣύζυγοςAlex Wedding (από 1931)
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμαπρέσβης
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα

Ο Φραντς Καρλ Βάισκοπφ (γερμανικά: Franz Carl Weiskopf‎‎) (3 Απριλίου 1900, Πράγα - 14 Σεπτεμβρίου 1955, Βερολίνο) ήταν Τσέχος γερμανόφωνος συγγραφέας, δημοσιογράφος και διπλωμάτης, εβραϊκής καταγωγής. Χρησιμοποιούσε επίσης τα ψευδώνυμα Πετρ Μπουκ, Πιερ Μπουκ και Φ.Λ.Λ. Κόβατς.[15]

Βιογραφικά στοιχεία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Φραντς Καρλ Βάισκοπφ γεννήθηκε το 1900 στην Πράγα, τότε μέρος της Αυστροουγγαρίας και ήταν γιος Γερμανοεβραίου υπαλλήλου τράπεζας και Τσέχας μητέρας. Φοίτησε σε γερμανικό σχολείο στην Πράγα και από το 1919 σπούδασε γερμανική φιλολογία και ιστορία στο Πανεπιστήμιο του Καρόλου. Το 1923 έλαβε το διδακτορικό του στη φιλοσοφία. Το 1921 έγινε ένα από τα πρώτα μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος της Τσεχοσλοβακίας και το 1926 ταξίδεψε στη Σοβιετική Ένωση για πρώτη φορά. Το 1928 εγκαταστάθηκε στο Βερολίνο, όπου έγινε αρχισυντάκτης της εφημερίδας Berlin am Morgen. Την ίδια χρονιά παντρεύτηκε τη συγγραφέα παιδικής λογοτεχνίας Γκρέτε Μπέρνχαϊμ, η οποία καταγόταν από το Σάλτσμπουργκ. Έγινε μέλος της Ένωσης Προλεταριακών Επαναστατικών Συγγραφέων και το 1930 συμμετείχε σε ένα συνέδριο επαναστατικών συγγραφέων στο Χάρκοβο της Σοβιετικής Ένωσης την Άννα Ζέγκερς.  [16]

Μετά την κατάληψη της εξουσίας από τους Ναζί το 1933, ο Βάισκοπφ επέστρεψε στην Πράγα, όπου διετέλεσε συντάκτης της Arbeiter-Illustrierte-Zeitung .  Όταν η Τσεχοσλοβακία έπεσε στα χέρια των Γερμανών εισβολέων τον Οκτώβριο του 1938, η εφημερίδα αναγκάστηκε να κλείσει και ο Βάισκοπφ κατέφυγε στο Παρίσι. Από εκεί, με τη βοήθεια της Ένωσης Αμερικανών Συγγραφέων, κατάφερε να δραπετεύσει στις Ηνωμένες Πολιτείες τον Απρίλιο του 1939. Πέρασε τα χρόνια του πολέμου στη Νέα Υόρκη. [17]

Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Βάισκοπφ υπηρέτησε στη διπλωματική υπηρεσία της Τσεχοσλοβακίας και εργάστηκε αρχικά στην πρεσβεία στην Ουάσιγκτον, από το 1949 έως το 1950 ως πρέσβης στη Στοκχόλμη και από το 1950 έως το 1952 ως πρέσβης στο Πεκίνο. Το 1952 επέστρεψε στην Πράγα, αλλά μετακόμισε το 1953 στο Ανατολικό Βερολίνο. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ήταν μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ένωσης Συγγραφέων της ΛΔΓ και, μαζί με τον Βίλι Μπρέντελ, εξέδιδαν το περιοδικό Νέα Γερμανική Λογοτεχνία. Ήταν μέλος της διεθνούς ένωσης συγγραφέων PEN International. Πέθανε το 1955 στο Βερολίνο.[18]

Ο Φ. Κ. Βάισκοπφ ήταν ένας από τους γερμανόφωνους λογοτέχνες της Πράγας. Έγραψε μυθιστορήματα, διηγήματα, ιστορίες, ανέκδοτα, ποιήματα και δοκίμια. Το έργο του ήταν πάντα ρεαλιστικό, στιλιστικά ανώτερο από τον μέσο όρο άλλων συγγραφέων του σοσιαλιστικού ρεαλισμού. Τα αφηγηματικά του έργα διαδραματίζονται κυρίως στην κεντρική Τσεχοσλοβακία και περιγράφουν την πορεία της αλληλεγγύης μεταξύ πολιτών και εργατών από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Σε άλλα μυθιστορήματα, ασχολήθηκε με την τρέχουσα πολιτική κατάσταση και αναζήτησε εξηγήσεις για την επικράτηση του ναζισμού.

Το βραβείο Βάισκοπφ απονέμονταν από το 1956 σε νέους συγγραφείς για τη συμβολή στη διατήρηση της γερμανικής γλώσσας. Το 2024, το βραβείο συγχωνεύτηκε με το βραβείο στο όνομα της συζύγου του η οποία ήταν γνωστή συγγραφέας παιδικής και εφηβικής λογοτεχνίας με το ψευδώνυμο Άλεξ Βέντινγκ (Βραβείο Βάισκοπφ-Βέντινγκ).[19]

  • Es geht eine Trommel, 1923 - Να ένα τύμπανο
  • Die Flucht nach Frankreich, 1926 - Η φυγή προς τη Γαλλία
  • Umsteigen ins 21. Jahrhundert, 1927 - Μετάβαση στον 21ο αιώνα
  • Wer keine Wahl hat, hat die Qual, 1928 - Όποιος δεν έχει επιλογή έχει την αγωνία
  • Der Staat ohne Arbeitslose, 1931 -Το κράτος χωρίς ανεργία
  • Das Slawenlied, 1931 - Το σλαβικό τραγούδι
  • Die Versuchung, 1937 - Ο Πειρασμός
  • La tragédie tchécoslavaque, 1939 - Η Τσεχοσλοβακική τραγωδία
  • The untamed Balkans, 1941 - Τα ατίθασα Βαλκάνια
  • Dawn breaks : A Novel from the V-Front. 1942 - Ξημερώνει: Ένα μυθιστόρημα από το Μέτωπο (πρώτη έκδοση στα αγγλικά)
  • The Firing Sqad, 1944 - Το εκτελεστικό απόσπασμα
  • Die Unbesiegbaren, 1945 - Οι Αήττητοι
  • Unter fremden Himmeln, 1948 - Κάτω από Ξένους Ουρανούς, (έργα γερμανικής λογοτεχνίας στην εξορία 1933–1947 με αποσπάσματα έργων εξόριστων συγγραφέων)
  • Abschied vom Frieden, 1950 - Αποχαιρετισμός στην ειρήνη
  • Elend und Größe unserer Tage, 1950 - Η δυστυχία και το μεγαλείο των ημερών μας
  • Kinder ihrer Zeit, 1951 - Παιδιά της εποχής τους
  • Die Reise nach Kanton, 1953 - Ταξίδι στην Καντόνα
  • Verteidigung der deutschen Sprache, 1955 - Υπεράσπιση της Γερμανικής γλώσσας
  • Gesammelte Werke, 1960 - Άπαντα (8 τόμοι)
  1. 1 2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 27  Απριλίου 2014.
  2. 1 2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. 12175719m. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. ↑ (Αγγλικά) SNAC. w6k68gtr. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 11  Δεκεμβρίου 2014.
  5. 1 2 «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Η Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 28  Σεπτεμβρίου 2015.
  6. ↑ Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων. jk01151530. Ανακτήθηκε στις 23  Νοεμβρίου 2019.
  7. ↑ «Большая советская энциклопедия» (Ρωσικά) Η Μεγάλη Ρωσική Εγκυκλοπαίδεια. Μόσχα. 1969. Ανακτήθηκε στις 27  Σεπτεμβρίου 2015.
  8. ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 31  Δεκεμβρίου 2014.
  9. ↑ Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων. jk01151530. Ανακτήθηκε στις 30  Αυγούστου 2020.
  10. ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12175719m. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  11. ↑ CONOR.SI. 144121187.
  12. 1 2 Τσεχική Εθνική Βάση Δεδομένων Καθιερωμένων Όρων. jk01151530. Ανακτήθηκε στις 8  Φεβρουαρίου 2023.
  13. ↑ «Studenti pražských univerzit 1882–1945». Students of the Universities of Prague 1882–1945.
  14. 1 2 3 4 5 The Fine Art Archive. cs.isabart.org/person/33891. Ανακτήθηκε στις 1  Απριλίου 2021.
  15. ↑ . «nli.org.il/en/a-topic/Weiskopf, Franz Carl».
  16. ↑ . «deutsche-biographie.de/Weiskopf, Franz Carl».
  17. ↑ . «babelio.com/auteur/Franz-Carl-Weiskopf/».
  18. ↑ . «litkult1920er.aau.at/litkult-lexikon/weiskopf-franz-carl/».
  19. ↑ . «adk.de/de/akademie/preise-stiftungen/weiskopf-wedding-preis».
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Φραντς_Καρλ_Βάισκοπφ&oldid=11235256"