Μετάβαση στο περιεχόμενο

Φρανσουά Οζόν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Φρανσουά Οζόν
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
François Ozon (Γαλλικά)
Γέννηση15  Νοεμβρίου 1967
14ο δημοτικό διαμέρισμα του Παρισιού
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΓαλλικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΓερμανικά
Γαλλικά
Αγγλικά
ΣπουδέςLa Fémis
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασκηνοθέτης κινηματογράφου
σεναριογράφος
παραγωγός ταινιών
μοντέρ
εικονολήπτης
ηθοποιός ταινιών
μοντέλο
σκηνοθέτης
Περίοδος ακμής1988
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσειςβραβείο Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου καλύτερου σεναρίου (2013)
Αξιωματικός του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων (2011)
βραβείο φεστιβάλ κινηματογράφου Σίτζες καλύτερου σεναρίου (1999)
Golden Shell (2012)
Premio Sebastiane del Festival de San Sebastián (2014)
Αργυρή Άρκτος-Μεγάλο Βραβείο Κριτικής Επιτροπής (2019)
Σταυρός Αξίας 1ης τάξεως του Τάγματος της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας (2018)
Βραβείο Ρενέ Κλερ (2026)
Ιστότοπος
www.francois-ozon.com
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Φρανσουά Οζόν (François Ozon, 15 Νοεμβρίου 1967) είναι Γάλλος σκηνοθέτης και σεναριογράφος.

Γεννήθηκε το 1967 στο Παρίσι και σπούδασε σκηνοθεσία στη σχολή κινηματογράφου La Femis.[1]

Το 2000 σκηνοθέτησε την ταινία Σταγόνες νερού σε καυτές πέτρες και έλαβε το Βραβείο Teddy στο Φεστιβάλ του Βερολίνου.[2] Την ίδια χρονιά προτάθηκε για βραβείο Σεζάρ Καλύτερου Σκηνοθέτη για την ταινία Κάτω από την άμμο. Το 2002, για την ταινία 8 Γυναίκες κέρδισε το βραβείο Lumières καλύτερου σκηνοθέτη. Το 2010, το Potiche προτάθηκε για Βραβείο BAFTA Καλύτερης Μη Αγγλόφωνης Ταινίας[3] και για Χρυσό Λέοντα στο φεστιβάλ της Βενετίας. Έλαβε το βραβείο καλύτερου σεναριογράφου στα Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου για την ταινία του 2012, Το αγόρι στο τελευταίο θρανίο.[4] Το 2016 κυκλοφόρησε η ταινία Frantz και ήταν υποψήφια για το βραβείο Σεζάρ καλύτερης ταινίας.[5] Το Θέλημα Θεού το 2018 κέρδισε το Μέγα Βραβείο της Επιτροπής στο 69ο Φεστιβάλ του Βερολίνου.[6] Το 2020 κυκλοφόρησε Το Καλοκαίρι του 85 και το 2022 το Peter von Kant, που ήταν η εναρκτήρια ταινία του 72ου Φεστιβάλ του Βερολίνου.[7]

  1. «Fischer Theater Medien». www.fischer-theater.de. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2022.
  2. «Teddy Award - The official queer award at the Berlin International Film Festival». teddyaward.tv. Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2022.
  3. Reynolds, Simon (12 Φεβρουαρίου 2012). «Orange BAFTA Film Awards 2012 - winners». Digital Spy (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2022.
  4. Barraclough, Leo· Barraclough, Leo (7 Δεκεμβρίου 2013). «Paolo Sorrentino's 'The Great Beauty' Wins Top Prize at European Film Awards». Variety (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2022.
  5. Tartaglione, Nancy· Tartaglione, Nancy (25 Ιανουαρίου 2017). «César Awards Nominations: Verhoeven's 'Elle,' Ozon's 'Frantz' In The Lead». Deadline (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2022.
  6. «Berlin Film Festival 2019: Nadav Lapid's 'Synonyms' Wins Golden Bear». Variety. Ανακτήθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 2019.
  7. Ravindran, Manori· Ravindran, Manori (12 Ιανουαρίου 2022). «Francois Ozon's 'Peter Von Kant' to Open Berlin Film Festival». Variety (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Δεκεμβρίου 2022.