Φρανς Πάουρμπους ο νεότερος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Φρανς Πάουρμπους ο νεότερος
Charles d'Arenberg and Anne de Croy with family by F.Pourbus Jr. (c.1593, Arenbergkasteel) - detail 03.jpg
Γέννηση1569[1][2]
Αμβέρσα
Θάνατος19  Φεβρουαρίου 1622
Παρίσι
Χώρα πολιτογράφησηςΝότιες Κάτω Χώρες
Ιδιότηταζωγράφος
ΓονείςΦρανς Πάουρμπους ο πρεσβύτερος και Suzanna Floris
Είδος τέχνηςπροσωπογραφία
Σημαντικά έργαPortrait of Philip III, King of Spain, Margaret of Austria, Consort of Philip III και Albert VII, Archduke of Austria
Χορηγός/οίΒικέντιος Α΄ Γκοντζάγκα
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τον καλλιτέχνη

Ο Φρανς Πάουρμπους ο νεότερος (φλαμανδικά: Frans Pourbus de jonge (1569–1622)) ήταν Φλαμανδός ζωγράφος, γιος του Φρανς Πάουρμπους του πρεσβύτερου και εγγονός του Πήτερ Πάουρμπους. Γεννήθηκε στην Αμβέρσα και απεβίωσε στο Παρίσι. Αναφέρεται επίσης και απλά ως "Φρανς ΙΙ".

Ο Πάουρμπους εργάστηκε για ορισμένα άτομα μεγάλης επιρροής στην εποχή τους, όπως οι Ισπανοί διάδοχοι του Ολλανδικού θρόνου, που έδρευαν στις Βρυξέλλες, ο Δούκας της Μάντοβα και η Μαρία των Μεδίκων, βασίλισσα της Γαλλίας. Έργα του βρίσκονται στη Βασιλική Συλλογή (Ηνωμένο Βασίλειο), το Εθνικό Μουσείο της Βαρσοβίας, το Μουσείο του Λούβρου, το Μουσείο Πράδο, το Ρέικσμουζεουμ, το Βασιλικό Κολλέγιο Τέχνης, το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης (Νέα Υόρκη) και πολλά άλλα μουσεία.[3][4]

Ύφος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πορτρέτο άνδρα. Ο Πάουρμπους ήταν διάσημος για την απεικόνιση ενδυμασιών, κοσμημάτων και υφασμάτων.

Ο Πάουρμπους ήταν περισσότερο γνωστός για τα πορτρέτα του, αλλά φιλοτέχνησε και μερικούς πίνακες με ιστορικά θέματα. Δημιουργούσε πορτρέτα που ευχαριστούσαν τους πάτρονές του, αλλά σπάνια προσέδιδε σε αυτά δραματικό ύφος ή έστω παρασκήνιο με τοπία.[5] Ήταν διάσημος για την απεικόνιση ενδυμασιών, κοσμημάτων και υφασμάτων, όπως το πορτρέτο του Ερρίκου Δ΄ της Γαλλίας που απεικονίζεται πιο κάτω.[6][7]

Πάτρονες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πάουρμπους συμπλήρωσε τη μαθητεία του στην Αμβέρσα το 1591.[8] Στα τέλη του 16ου αιώνα εργάστηκε για τον Αρχιδούκα Άλβέρτο της Αυστρίας και την Ινφάντα Ιζαμπέλλα Κλάρα Ευγενία στις Βρυξέλλες[7] Στις 27 Ιουνίου 1600 αμείφθηκε για ένα πορτρέτο της Ινφάντα (εικονίζεται πιο κάτω). Αυτό παρουσιάστηκε στην Άννα της Δανίας (σύζυγο του Ιακώβου του Στ΄) από τον πρεσβευτή των Ισπανικών Κάτω Χωρών και ως σήμερα παραμένει στη Βασιλική Συλλογή.[4]

Το 1600 προσλήφθηκε ως Αυλικός ζωγράφος στη Μάντοβα από τον Δούκα Βιντσέντσο Γκονζάγκα, τον οποίο συνάντησε όταν ο Δούκας είχε επισκεφθεί τις Κάτω Χώρες για να αγοράσει έργα τέχνης.[9] Λίγους μήνες μετά την πρόσληψή του στην Αυλή κατέφτασε και ο Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς, αλλά δεν αναφέρονται ενδείξεις αντιπαλότητας μεταξύ τους[5] Το 1609 ο Πάουρμπους μετοίκησε στο Παρίσι, με την υποκίνηση της Μαρίας των Μεδίκων.[7] Εδώ έφθασε στο απόγειο του ύφους του.[6] Εργάστηκε για τη Μαρία των Μεδίκων ως Αυλικός ζωγράφος ως τον θάνατό του.

Απεβίωσε στο Παρίσι και τάφηκε στις 19 Φεβρουαρίου 1621/2.[7] Η ακριβής χρονολογία θανάτου του είναι άγνωστη.

Το πορτρέτο της Άννα Μπολέυν[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ανάμεσα στα έργα του συγκαταλέγεται το πορτρέτο μιας Ιταλίδας κυρίας (σήμερα στην Πινακοθήκη Μαλασπίνα στην Παβία), η οποία είχε εσφαλμένα αναγνωριστεί ως η Άννα Μπολέυν, δεύτερη σύζυγος του Ερρίκου Η΄ της Αγγλίας).[10] Η αναγνώριση αυτή είχε βασιστεί σε μεταγενέστερη επιγραφή.[11] και, σε κάθε περίπτωση, ο πίνακας είναι ζωγραφισμένος αρκετά χρόνια μετά τον θάνατο της Μπολέυν το 1536.

Παραδείγματα έργων του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12265782b. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. rkd.nl/nl/explore/artists/64550.
  3. Murray, P. & L. (1996), Dictionary of art and artists. Penguin Books. ISBN 0-14-051300-0.
  4. 4,0 4,1 Βασιλική Συλλογή αριθ. 407377: Η Ινφάντα Ιζαμπέλλα Κλάρα Ευγενία
  5. 5,0 5,1 Oppenheimer, Paul (2002). Rubens: A Portrait. Rowman & Littlefield. σελ. 166. 
  6. 6,0 6,1 Berger, Robert W (1999). Public Access to Art in Paris. Pennsylvania State University Press. σελ. 236. 
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 Your Paintings
  8. van Puyvelde, Leo; van Puyvelde, Thierry (1971). Flemish painting, the age of Rubens and Van Dyck. McGraw-Hill. σελ. 152. 
  9. Furlotti, Barbara (2008). The Art of Mantua. Getty Publications. 
  10. Για παράδειγμα, στη σελίδα 44 του έργου The Tudors, με επιμέλεια της Αντόνια Φρέιζερ
  11. Web Gallery of Art

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]