Φρίντριχ φον Άμερλινγκ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Φρίντριχ φον Άμερλινγκ
Friedrich von Amerling 019.jpg
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Friedrich von Amerling (Γερμανικά)
Γέννηση1803
Βιέννη
Θάνατος1887
Βιέννη
Τόπος ταφήςΤσεντράλφριντχοφ
ΕθνικότηταΑυστριακός
Χώρα πολιτογράφησηςΑυστρία
ΣπουδέςΑκαδημία καλών τεχνών της Βιένης
Ιδιότηταζωγράφος
Είδος τέχνηςζωγραφική
Καλλιτεχνικά ρεύματαΡεαλισμός
Χορηγός/οίΦραγκίσκος Ιωσήφ Α΄ της Αυστρίας
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τον καλλιτέχνη

Ο Φρίντριχ φον Άμερλινγκ (γερμ: Friedrich von Amerling, 1803 - 1887) ήταν σημαντικός Αυστριακός ζωγράφος του 19ου αιώνα που ασχολήθηκε κυρίως με την προσωπογραφία[1].

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε το 1803 στη Βιέννη και ήταν γιος χρυσοχόου. Σπούδασε αρχικά στην ακαδημία της Βιέννης (1815 - 1824) και έπειτα για μια διετία στην αντίστοιχη της Πράγας, ενώ από το 1827 ως το 1828 έζησε στο Λονδίνο[2] όπου ήταν μαθητής του Άγγλου προσωπογράφου Τόμας Λόρενς, με τον οποίο συνδέθηκε φιλικά[3][4]. Επιστρέφοντας, το 1830 στη Βιέννη διετέλεσε βασικός ζωγράφος της αυτοκρατορικής αυστροουγγρικής αυλής για σαράντα χρόνια δημιουργώντας περισσότερους από χίλιους πίνακες και παράλληλα υπήρξε εξαιρετικά περιζήτητος στους κόλπους της βιεννέζικης κοινωνίας[1][3]. Απεβίωσε το 1887 στη Βιέννη.

Ο Άμερλινγκ ασχολήθηκε κατά κύριο λόγο με την προσωπογραφία και κινήθηκε περισσότερο στο ρεύμα του ρεαλισμού[3], ενώ η τεχνική του είναι επηρεασμένη από τους Λόρενς και Ρέινολντς[1]. Γνωστότερο έργο του είναι το πορτραίτο του αυτοκράτορα Φραγκίσκου Α´ της Αυστρίας[3].

Πίνακες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό. Εκπαιδευτική Εγκυκλοπαίδεια, Εκδοτική Αθηνών, 1999, τόμος πρώτος, σελ. 213.
  2. Michelle Facos, An Introduction to Nineteenth-Century Art, Taylor & Francis, 2011, σελ. 175.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Allison Lee Palmer, Historical Dictionary of Neoclassical Art and Architecture, Scarecrow Press, 2011, σελ. 21.
  4. Michael Levey, Sir Thomas Lawrence, Yale University Press, 2005, σελ. 214.