Φρήντριχ Σλέγκελ
Ο Καρλ Βίλχελμ Φρήντριχ [φον] Σλέγκελ (Karl Wilhelm Friedrich von Schlegel, 10 Μαρτίου 1772 – 12 Ιανουαρίου 1829) ήταν Γερμανός ποιητής, κριτικός της λογοτεχνίας, φιλόσοφος, φιλόλογος και ινδολόγος. Μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του Άουγκουστ Βίλχελμ Σλέγκελ, υπήρξαν δύο από τις κυριότερες μορφές του γερμανικού ρομαντισμού της Ιένας.
Ο Φρήντριχ Σλέγκελ γεννήθηκε στο Αννόβερο, σε οικογένεια ένθερμων Προτεσταντών (ο πατέρας του ήταν Λουθηρανός πάστορας), αλλά απέρριψε τη θρησκεία σε νεαρή ηλικία, ασπαζόμενος τον αθεϊσμό και τον ατομικισμό. Εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν και μετά στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας προκειμένου να σπουδάσει νομικά, αλλά αντί για αυτά, εστίασε το ενδιαφέρον του στην κλασική φιλολογία. Ξεκίνησε να συγγράφει και να δίνει διαλέξεις, ενώ ίδρυσε και περιοδικά όπως το Ατενέουμ. Το 1808 επέστρεψε στον Χριστιανισμό ως έγγαμος άνδρας πλέον και βαπτίσθηκε μαζί με τη σύζυγό του, τη συγγραφέα Δωροθέα φον Σλέγκελ, ως Ρωμαιοκαθολικός. Αυτή η μεταστροφή οδήγησε τελικώς στην αποξένωσή του από την οικογένεια των γονέων του και από παλαιούς φίλους του. Το 1809 εγκαταστάθηκε στην Αυστρία, όπου έγινε δημοσιογράφος και διπλωμάτης στην υπηρεσία του υπουργού Εξωτερικών Κλέμενς φον Μέττερνιχ. Ο Φρήντριχ Σλέγκελ απεβίωσε στη Δρέσδη σε ηλικία 56 ετών.
Ο Σλέγκελ προήγαγε το ρομαντικό κίνημα και ενέπνευσε ποιητές άλλων χωρών, όπως τους Σάμιουελ Τέιλορ Κόλεριτζ, Άνταμ Μιτσκιέβιτς και Καζίμιες Μπροτζίνσκι. Ως ο πρώτος που αντιλήφθηκε τον μετέπειτα γνωστό ως νόμο του Γκριμ, υπήρξε πρωτοπόρος στις ινδοευρωπαϊκές σπουδές, τη συγκριτική γλωσσολογία και τη μορφολογική τυπολογία, δημοσιεύοντας το 1819 την πρώτη θεωρία που συνέδεε τις ινδοϊρανικές γλώσσες με τις γερμανικές γλώσσες.[1]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Watkins, Calvert (2000), «Aryan», American Heritage Dictionary of the English Language (4η έκδοση), Νέα Υόρκη: Houghton Mifflin, ISBN 0-395-82517-2, https://archive.org/details/americanheritage0000unse_a1o7