Φρέντερικ Άνταμ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Φρέντερικ Άνταμ
Frederick Adam.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση17  Ιουνίου 1784
Σκωτία
Θάνατος17  Αυγούστου 1853
Λονδίνο
Χώρα πολιτογράφησηςΗνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααξιωματικός
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατόςστρατηγός/Βρετανικός Στρατός
Πόλεμοι/μάχεςΠόλεμοι της Γαλλικής Επανάστασης και Ναπολεόντειοι Πόλεμοι
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαLord High Commissioner of the Ionian Islands (1824–1832)
ΒραβεύσειςΜεγαλόσταυρος Ιππότης του Τάγματος του Λουτρού
Μεγαλόσταυρος του Ιππότη του Τάγματος των Αγίων Μιχαήλ και Γεωργίου
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Φρέντερικ Άνταμ (αγγλικά: Frederick Adam, 17 Ιουνίου 1784 – 17 Αυγούστου 1853) έλαβε μέρος στη μάχη του Βατερλώ με το βαθμό του υποστράτηγου ως διοικητής της 3ης ελαφράς ταξιαρχίας. Ήταν ο τέταρτος γιος του Γουίλιαμ Άνταμ από το Μπλαιρ Άνταμ και της συζύγου του Ελεονόρας, κόρης του Τσαρλς Έλφινστόουν 10ου Λόρδου του Έλφινστόουν.

Στρατιωτική σταδιοδρομία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νεαρή ηλικία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1795 ο 14χρονος Φρέντερικ Άνταμ κατατάχθηκε στον Βρετανικό στρατό. Εκπαιδεύτηκε στη σχολή πυροβολικού του Βασιλικού Οπλοστασίου του Γούλιτς. Τον ίδιο χρόνο προήχθη στο βαθμό του πρώτου λοχαγού και το 1796 στο βαθμό του δευτέρου λοχαγού.

Εκστρατείες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συμμετείχε στις εκστρατείες εναντίον της Ολλανδίας και της Αιγύπτου υπό τις διαταγές του Sir Ralph Abercromby (Σερ Ραλφ Άμπερκρομπι). Προήχθη στο βαθμό του ταγματάρχη το 1803 και του αντισυνταγματάρχη το 1804. Από το 1806 έως το 1811 υπηρέτησε στη Σικελία. Μεταξύ 1812 και 1813 πολέμησε στην Ισπανία κατά τη διάρκεια του Ιβηρικού πολέμου. Τραυματίστηκε σοβαρά στη μάχη του Αλικάντε. Στις 12 Απριλίου 1813, ως διοικητής της ελαφράς ταξιαρχίας που αποτελούσε μέρος της εκστρατευτικής δύναμης του John Murray (Τζων Μάρρι), η οπισθοφυλακή του Άνταμ δέχθηκε επίθεση από τον Louis-Gabriel Suchet (Λουί – Γκαμπριέλ Σουσέ) κατά τη διάρκεια της μάχης του Μπιαρ. Ο Άνταμ κατόρθωσε με εκπληκτικό τρόπο να απωθήσει τους Γάλλους. Την επόμενη μέρα το 2/27 τάγμα πεζικού προκάλεσε 350 απώλειες στο 121ο τάγμα σύνταγμα του Σουσέ κατά τη διάρκεια της μάχης της Καστάλλα. Τραυματίστηκε ξανά κατά τη διάρκεια μάχης του Ορντάλ στις 13 Σεπτεμβρίου 1813.

Βατερλώ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 18 Ιουνίου 1815, ο Άνταμ ήταν διοικητής της 3ης βρετανικής ταξιαρχίας της 2ης μεραρχίας του Χένρι Κλίντον στη μάχη του Βατερλώ. Στο κρίσιμο σημείο της μάχης η 1/52 ελαφρά ταξιαρχία του Άνταμ κατόρθωσε να πλευροκοπήσει αμφίπλευρα την Γαλλική Αυτοκρατορική Φρουρά και να αποκρούσει την επίθεση των Γάλλων ενώ οι βρετανικές φρουρές βρισκόντουσαν επικεφαλής του σχηματισμού. Η γαλλική Φρουρά κάτω από τα αμφίπλευρα πυρά των Βρετανών προέβαλε μια σύντομη αντίσταση και μετά τράπηκε σε φυγή. Μετά την αποτυχημένη επίθεση στο βρετανικό κέντρο η Φρουρά έσπευσε να ανατροφοδοτηθεί από τις εφεδρείες τριών (σύμφωνα με ορισμένες πηγές τεσσάρων) ταγμάτων νοτίως της Λα Ε Σαντ (La Haye Sainte) σε μια προσπάθεια Ύστατης Άμυνας κατά των Βρετανών. Αλλά μια επίθεση της ταξιαρχίας του Άνταμ δημιούργησε σύγχυση στους Γάλλους και οι εναπομείναντες υποχώρησαν προς την Λα Μπελ Αλιάνς Ωραία Συμμαχία. Κατά τη διάρκεια αυτής της άμυνας ο στρατηγός Καμπρόν παραδόθηκε στον συνταγματάρχη Χιου Χάλκετ.

Η γαλλική Αυτοκρατορική Φρουρά με σχηματισμό τετραγώνου επιχείρησε μια Ύστατη Άμυνα σε κάθε πλευρά της Μπελ Αλιάνς - Ωραίας Συμμαχίας. Η ταξιαρχία του στρατηγού Άνταμ επιτέθηκε στον τετράγωνο σχηματισμό που βρισκόταν στην (βρετανική) δεξιά πλευρά της Μπελ Αλιάνς - Ωραίας Συμμαχίας δημιουργώντας σύγχυση για ακόμα μια φορά. Το άλλο τετράγωνο δέχθηκε την επίθεση των Πρώσσων. Οι Γάλλοι υποχώρησαν από το πεδίο της μάχης και προσπάθησαν να διαφύγουν προς τη Γαλλία. Το γαλλικό πυροβολικό καθώς και όλος ο οπλισμός τους έπεσε στα χέρια των Βρετανών και των Πρώσσων. Από το 1817 έως το 1824 ο Άνταμ συνέχισε την καριέρα του στο στρατό. Μεταξύ 1824 και 1832 διορίστηκε Λόρδος Ύπατος Αρμοστής των Ιονίων νήσων. Η οικοδόμηση δημοσίων κτηρίων στην Κέρκυρα κατόπιν εντολής του εκτιμήθηκε ιδιαίτερα από τον τοπικό πληθυσμό. Από τις 25 Οκτωβρίου 1832 έως τις 4 Μαρτίου 1837 υπηρέτησε ως Κυβερνήτης στο Μαντράς και το 1846 προήχθη σε στρατηγό.

Στρατιωτική ανέλιξη[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1813 – διοικητής της Αγγλοσυμμαχικής ελαφράς ταξιαρχίας στο Μπιαρ και την Καστάλλα
  • 1813 – διοικητής της Αγγλοσυμμαχικής Προωθημένης Φρουράς στο Όρνταλ
  • 1815 – διοικητής της 3ης Βρετανικής ελαφράς ταξιαρχίας στο Βατερλώ
  • 1829 – 1835 συνταγματάρχης του 73ου συντάγματος Πεζικού του Περθσίαρ
  • 1835 – συνταγματάρχης του 57ου Πεζικού με έδρα την Ινδία
  • 1843 – συνταγματάρχης του 21ου Τυφεκιοφόρων