Φρέαρ των Οινουσσών

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Χάρτης της περιοχής.

Το Φρέαρ των Οινουσσών είναι μια τάφρος που αποτελεί το βαθύτερο σημείο της Μεσογείου με μέγιστο βάθος 5.269 μέτρα.[1] Βρίσκεται στο Ιόνιο Πέλαγος, νοτιοδυτικά της Πύλου, στις συντεταγμένες 36°34′N 21°8′E / 36.567°N 21.133°E / 36.567; 21.133Συντεταγμένες: 36°34′N 21°8′E / 36.567°N 21.133°E / 36.567; 21.133,[2] νότια των μικρών νησιών που αποκαλούνται Μεσσηνιακές Οινούσσες.

Το φρέαρ βρίσκεται στο σημείο που η Αφρικανική πλάκα, τμήμα της οποίας είναι η λιθόσφαιρα της Ανατολικής Μεσογείου, βυθίζεται κάτω από την Ευρασιατική λιθοσφαιρική πλάκα, τμήμα της οποίας είναι η πλάκα του Αιγαίου, δημιουργώντας το τόξο του Αιγαίου.[3][4]

Αποστολές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η πρώτη προσέγγιση στο βαθύτερο σημείο (Calypso Deep) πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1965 από τον καπετάνιο Gérard Huet de Froberville, με τους Dr. Charles “Chuck” L. Drake (USA), και Henri Germain Delauze χρησιμοποιώντας το Γαλλικό βαθυσκάφος Αρχιμήδης. Οι Drake, Froberville, και Delauze ανέφεραν ότι μέτρησαν μέγιστο βάθος 5.110m χωρίς να κάνουν αναφορά για την ακρίβεια της μέτρησης.

Τον Γενάρη του 2020, το Caladan Oceanic ξεκίνησε το δεύτερο χρόνο των καταδύσεών του με το βαθυσκάφος του, το DSV Limiting Factor με πιλότος τον Victor Vescovo. Στις 10 Φεβρουαρίου ο Victor Vescovo μαζί με τον πρίγκιπα Αλβέρτος τον ΙΙ του Μονακό προσέγγισαν τον πυθμένα του φρέατος των Οινουσσών, υπολογίζοντας εκ νέου το βάθος στα 5,109m ±1m επαληθεύοντας ουσιαστικά την μέτρηση της Γαλλικής αποστολής του 1965 χρησιμοποιώντας πολλούς αισθητήρες μέτρησης

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Barale, Vittorio (2008). «The European Marginal and Enclosed Seas: An Overview». Στο: Vittorio Barale and Martin Gade (eds.). Remote Sensing of the European Seas. Springer Science+Business Media. σελίδες 3–22. ISBN 978-1-4020-6771-6. LCCN 2007942178. Ανακτήθηκε στις 28 Αυγούστου 2009. CS1 maint: Extra text: editors list (link)
  2. «NCMR - MAP». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Αυγούστου 2009. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2013. 
  3. Shaw, Kurt (5 June 2008). «Exhibit a testament to city's visual-arts scene». Pittsburgh Tribune-Review. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2011-01-22. https://web.archive.org/web/20110122090127/http://www.pittsburghlive.com/x/pittsburghtrib/news/s_571029.html. Ανακτήθηκε στις 28 August 2009. 
  4. Meier, T. et al. (2007). "A Model for the Hellenic Subduction Zone in the area of Crete based on seismological investigations" pp. 194-195, στο: Taymaz, Tuncay and Dilek, Yildirim (eds.) (2007). The Geodynamics of the Aegean and Anatolia Geological Society, London, pp. 183-200. ISBN 978-1-86239-239-7.



Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Calypso Deep (έκδοση 543345706) της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).