Φοίνισσαι (τραγωδία)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Ετεοκλής και ο Πολυνείκης ενώ μεταφέρονται νεκροί κατά την διάρκεια της μάχης. Εικονογράφηση του Alfred Church (1897).

Οι Φοίνισσαι είναι τραγωδία που έγραψε ο Ευριπίδης και διδάχτηκε (παίχτηκε) το 408 π.Χ. μετά την Αθηναϊκή συντριβή στη Σικελία.

Το έργο αυτό έχει την ίδια υπόθεση με εκείνη της τραγωδίας του Αισχύλου "Επτά επί Θήβας" σε μεγαλύτερη όμως έκταση και ποικιλία πλοκής.

Το δράμα αυτό χαρακτηρίζεται ως πολύ τραγικό σε σχέση με την σύγχρονη δραματουργία. Και αυτό διότι υπέρ της πατρίδας σφάζεται ο Μενοικεύς γιος του Κρέοντα, ύστερα φονεύονται οι στρατηγοί ηγεμόνες των πολιορκητών πλην ενός. Οι δυο αδελφοί διεκδικητές του θρόνου Πολυνείκης και Ετεοκλής αλληλοσκοτώνονται μονομαχώντας, και η μητέρα τους Ιοκάστη αυτοκτονεί πάνω από τα πτώματά τους. Τέλος η Αντιγόνη απειθεί στον Κρέοντα που είχε διατάξει τη μη ταφή του νεκρού Πολυνείκη, ακολουθώντας μετά τον πατέρα της στην εξορία.


Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]