Φλάβιος Γαλλικανός
| Φλάβιος Γαλλικανός | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 3ος αιώνας |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | λατινικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός |
| Περίοδος ακμής | 4ος αιώνας |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Ρωμαίος συγκλητικός Ύπατος στην αρχαία Ρώμη |
Ο Φλάβιος Γαλλικανός, λατιν.: Flavius Gallicanus (άκμασε το 330) ήταν ύπατος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 330. Θα μπορούσε να ταυτιστεί με το ιστορικό πρόσωπο πίσω από τον μύθο του Αγίου Γαλλικανού, ο οποίος απεβίωσε, σύμφωνα με την παράδοση, το 362, και η ημερομηνία γέννησης τού οποίου είναι η 25η Ιουνίου.
Ένας Γαλλικανός είναι γνωστό ότι δώρισε στην εκκλησία των Αγίων Πέτρου, Παύλου και Ιωάννη του Βαπτιστή στην Όστια, γη αξίας 869 σολδίων ετησίως. Αυτός ο Γαλλικανός θα πρέπει να ταυτιστεί με τον Φλάβιο ή τον Οβίνιο Γαλλικανό.
Σύμφωνα με τις αναξιόπιστες Πράξεις του Αγίου Γαλλικανού (στο "Acta SS.", Ιούνιος, VII, 31) ήταν διακεκριμένος στρατηγός στους Ρωμαιο-Περσικούς Πολέμους. Μετά τη μεταστροφή του στον Χριστιανισμό, αποσύρθηκε στην Όστια, ίδρυσε ένα νοσοκομείο και προίκισε μία εκκλησία που κτίστηκε από τον Κωνσταντίνο Α'. Υπό τον Ιουλιανό εξορίστηκε στην Αίγυπτο και έζησε με τους ερημίτες στην έρημο. Μία μικρή εκκλησία κτίστηκε προς τιμήν του στο Τραστέβερε της Ρώμης. Τα λείψανά του βρίσκονται στη Ρώμη, στην εκκλησία του Αγίου Ανδρέα ντελα Βάλε. Ο θρύλος τής μεταστροφής του δραματοποιήθηκε από τον Ροτσβίθα.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- «Φλάβιος Γαλλικάνος 1», Προσωπογραφία της Ύστερης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Τόμος 1, Cambridge University Press, 1992, , σελ. 382–383.