Φιργκλ Βίντριχ

Virgil Widrich
Virgil Widrich, 2025
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη μητρική γλώσσα	Virgil Widrich (Γερμανικά)
Γέννηση	16  Μαΐου 1967 Σάλτσμπουργκ
Χώρα πολιτογράφησης	Αυστρία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες	Γερμανικά
Σπουδές	Vienna Film Academy
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα	σκηνοθέτης κινηματογράφου σεναριογράφος παραγωγός ταινιών μοντέρ
Οικογένεια
Γονείς	Hans Widrich και Gerheid Widrich
Ιστότοπος
www.widrichfilm.com
Σχετικά πολυμέσα

Ο Φιργκλ Βίντριχ (* 16 Μαΐου 1967, Σάλτσμπουργκ) είναι Αυστριακός σκηνοθέτης, σεναριογράφος, παραγωγός ταινιών και καλλιτέχνης πολυμέσων.

Ο Βίντριχ έχει εργαστεί σε μεγάλο αριθμό ταινιών και έργων πολυμέσων, ορισμένες φορές ως μέλος δημιουργικής ομάδας. Είναι κυρίως γνωστός για τις πολυάριθμες ταινίες μικρού μήκους και τα έργα πολυμέσων του, τα οποία έχουν τιμηθεί συνολικά με 290 κινηματογραφικά βραβεία.

Die Nacht der 1000 Stunden (2016)

Copy Shop (2001)

Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Σάλτσμπουργκ και πέρασε τα παιδικά του χρόνια σε ένα σπίτι άνω των πεντακοσίων ετών που βρίσκεται στο Μένσμπεργκ (Mönchsberg). Εκεί γνωρίστηκε με καλλιτέχνες όπως ο Peter Handke, γείτονάς του, και τον Βιμ Βέντερς, συχνό επισκέπτη. Απέκτησε την πρώτη του εμπειρία με τις ταινίες σε πολύ μικρή ηλικία και του δόθηκε η πρώτη του κάμερα μια Super8 όταν ήταν 13 ετών. Την ίδια χρονιά δημιούργησε τρεις ταινίες, “My Homelife”, “Gebratenes Fleisch” και 3 mal Ulf. Συνέχισε στην πορεία με μια ταινία κινουμένων σχεδίων που είχε τον τίτλο “Auch Farbe kann träumen”. Στα 15 του χρόνια, έκανε το “Monster in Salzburg” όπου και δούλεψε με ηθοποιούς για πρώτη φορά. Δημιούργησε ένα τέρας να λεηλατεί χρησιμοποιώντας την φωτογραφική τεχνική stop-motion. Το 1983 ξεκίνησε να δουλεύει στο “Vom Geist der Zeit” (Πνεύμα του Χρόνου). Ακόμη και οι κακοί βαθμοί στο σχολείο δεν ήταν αρκετοί να τον σταματήσουν να τελειώσει την πρώτη του ταινία κανονικού μήκους η οποία χρειάστηκε 14 μήνες για την πραγμάτωσή της. Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου, δούλεψε σαν “έξτρα” και βοηθός παραγωγής στο Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ για να χρηματοδοτήσει τις ταινίες του. Το 1984 άρχισε να ενδιαφέρεται για τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές όπου προγραμμάτισε κάποια απλά παιχνίδια.

Όταν πέρασε με επιτυχία τις τελικές εξετάσεις του ακαδημαϊκού Γυμνασίου του Σάλτσμπουργκ, εισάχθηκε στην Ακαδημία Ταινιών της Βιέννης. Ήταν ζήτημα εβδομάδων να ξεκινήσει να δουλεύει το σενάριο για μία ταινία επιστημονικής φαντασίας που ποτέ δεν τελείωσε. Το 1987 ίδρυσε την εταιρία διανομής ταινιών “Classic Films” με δύο συνεργάτες του, με στόχο κυρίως τη διανομή καλλιτεχνικών ταινιών. Έπειτα έγινε βοηθός του John Bailey , καμεραμάν και σκηνοθέτης, και το 1990 πήγε στο Hollywood να δουλέψει με τον Bailey σε μια κωμική ταινία επιστημονικής φαντασίας “The Search for Intelligent Life in the Universe”. Μετά την πώληση της “Classic Films” το 1991 ο Βίντριχ στρέφει την προσοχή του ξανά στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και τις δυνατότητες που προσφέρουν για τη δημιουργία τέχνης. Η επόμενη μεγάλη δουλειά του, κατα την οποία δούλεψε σαν διευθυντής παραγωγής, ήταν ένα καινούριο Φεστιβάλ για Αυστριακές Ταινίες το οποίο πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1993 υπο το όνομα Diagonale. Κατά τον δεύτερο χρόνο, δημιούργησε αρχειοθήκη βάσης δεδομένων ταινιών. Περισσότερες βάσεις δεδομένων σχετικές με τις ταινίες ακολούθησαν, επίσης συμμετείχε στη διαδικασία παραγωγής ενός διαδραστικού CD-ROM.

Το 1997 ο Βίντριχ άρχισε να συγκεντρώνεται ξανά στις δικές του ταινίες, παράγοντας το μικρού μήκους φιλμ "tx-transform" το οποίο γνώρισε μεγάλη επιτυχία στο Φεστιβάλ Ars Electronica. Επίσης επέστρεψε στο σενάριό του για τό "Heller als der Mond" (“Φωτεινότερος από το Φεγγάρι”), το οποίο κινηματογράφησε το 1999. Το φιλμ προβλήθηκε για πρώτη φορά το 2000 στο Rotterdam. Το "Copy Shop" ήταν το επόμενό του έργο, και ένα από τα πιο πετυχημένα του μέχρι σήμερα. Από την πρεμιέρα του 2001, το φιλμ κέρδισε 35 βραβεύσεις, προτάθηκε για το βραβείο Oscar, προβλήθηκε στην τηλεόραση καθώς και σε περισσότερα από 200 φεστιβάλ ταινιών. Η επόμενη ταινία του μικρού μήκους ήταν επίσης πολύ πετυχημένη. Κέρδισε 36 διεθνή βραβεία και προβλήθηκε σε περισσότερα από 300 φεστιβάλ ταινιών. Ακολούθησε ένας μεγάλος αριθμός από δουλειές πολυμέσων για εταιρίες (το 2001 δημιούργησε την εταιρεία checkpointmedia AG, και είναι διευθύνων σύμβουλός της) και συνέχισε να παράγει ταινίες με την εταιρία του Virgil Widrich Film- und Multimediaproduktionen G.m.b.H. Μαζί με άλλους δημιουργούς ταινιών υπήρξε ιδρυτικό μέλος της εταιρίας Amour Fou Film το 2001, η οποία συγκεντρώνεται σε ταινίες τέχνης από νέους σκηνοθέτες.

Το 2004 ο Βίντριχ ήταν μέλος των κριτών της Ars Electronica και διετέλεσε πρόεδρος του ομίλου Αυστριακών Σκηνοθετών μέχρι το 2007. Είναι ακόμη μέλος της Ακαδημίας των Αυστριακών Ταινιών. Από το 2007 μέχρι το 2010 δίδαξε σαν καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Εφαρμοσμένων Τεχνών της Βιέννης, στην τάξη των ψηφιακών τεχνών. Από το 2010 είναι ο διευθύνων καθηγητής του μεταπτυχιακού Master προγράμματος “Art & Science”.

Το 2024 έγινε μέλος της Academy of Motion Picture Arts and Sciences.

Εκθέσεις

• 2006: Mozarthaus Vienna, Βιέννη
• 2008: Essence08, MAK Βιέννη
• 2009: Linz. City in Luck, Nordico Λιντς
• 2009: Alias in Wonderland, Museumsquartier Βιέννης
• 2009: Essence09, Zollamtsstraße
• 2010: Essence10, Künstlerhaus Βιέννη
• 2010: 90 Jahre Salzburger Festspiele, Μουσείο Σάλτσμπουργκ
• 2011: parameter{world}, Πανεπιστήμιο Εφαρμοσμένων Τεχνών
• 2012: Essence12, Künstlerhaus
• 2013: Crucial Experiments, Vienna Art Week
• 2014: Essence14, Künstlerhaus
• 2015: Parallaxis, Leopold Museum
• 2016: [dis]placement, Citygate Βιέννη
• 2017: Circuit Training, das weisse haus
• 2017: analog_digital, METRO Kinokulturhaus
• 2017: Panzerschrank Potemkin, Vienna Design Week
• 2017: Aesthetics of Change, MAK
• 2018: Sound of Music World, Σάλτσμπουργκ
• 2018: Voyage autour de ma chambre, Vienna Design Week
• 2018: Icon Island, Βιέννη
• 2019: Sconarium, Bad Schönau
• 2020: Überall Musik!, DomQuartier Σάλτσμπουργκ
• 2025: Klimt. Pigment & Pixel, Belvedere, Βιέννη

Σκηνικά Έργα

• 2012: New Angels, σε συνεργασία με Martin Haselböck και Frank Hoffmann, Théâtre National du Luxembourg
• 2019: Nova – Imperfecting Perfection (Franz Danksagmüller), Kirchentag Ντόρτμουντ

Φιλμογραφία

• 1980: My Homelife – 6 λεπτά (ντοκιμαντέρ)
• 1980: Gebratenes Fleisch – 11 λεπτά (θρίλερ)
• 1980: 3 mal Ulf – 12 λεπτά (ντοκιμαντέρ για τον Arnulf Komposch)
• 1981: Auch Farbe kann träumen – 12 λεπτά (ταινία κινουμένων σχεδίων)
• 1982: Monster in Salzburg – 12 λεπτά (animation)
• 1983–85: Vom Geist der Zeit – 112 λεπτά (πειραματική)
• 1998: tx-transform – 5 λεπτά (πειραματική animation, συν-σκηνοθεσία με Martin Reinhart)
• 2000: Heller als der Mond – 88 λεπτά (κομεντί)
• 2001: Copy Shop – 12 λεπτά (πειραματική)
• 2001: LinksRechts – 4 λεπτά (ντοκιμαντέρ)
• 2003: Fast Film – 14 λεπτά (animation)
• 2010: make/real – 5 λεπτά (found footage)
• 2011: warning triangle – 6 λεπτά (found footage)
• 2015: back track – 7 λεπτά (πειραματική)
• 2016: Vienna table trip – 1 λεπτό 22 δευτερόλεπτα (animation)
• 2016: Die Nacht der 1000 Stunden – 92 λεπτά (δραματικό θρίλερ)
• 2018: Be my Rebel – 3:45 λεπτά (μουσικό βίντεο)
• 2018: Light Matter – 5 λεπτά (πειραματική)
• 2019: tx-reverse – 5 λεπτά (συν-σκηνοθεσία με Martin Reinhart)
• 2021: There is exactly enough time – 1 λεπτό (animation, συν-σκηνοθεσία με Oskar Salomonowitz)

Από το 2011 : Εξελίσσεται μια κανονικού μήκους ταινία με τίτλο "Micromeo", της οποίας το σενάριο γίνεται σε συνεργασία με τον Jean-Claude Carrière.