Μετάβαση στο περιεχόμενο

Φει

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Καλλιτεχνική γραφή
Μέγα Ετυμολογικόν, 1499
Ελληνικό αλφάβητο
ΑαΆλφα ΝνΝυ
ΒβΒήτα ΞξΞει
ΓγΓάμμα ΟοΌμικρον
ΔδΔέλτα ΠπΠι
ΕεΈψιλον ΡρΡω
ΖζΖήτα ΣσςΣίγμα
ΗηΉτα ΤτΤαυ
ΘθΘήτα ΥυΎψιλον
ΙιΙώτα ΦφΦει
ΚκΚάππα ΧχΧι
ΛλΛάμδα ΨψΨι
ΜμΜυ ΩωΩμέγα
Ιστορία
Αρχαϊκές τοπικές παραλλαγές
  • Δίγαμμα
  • Ήτα
  • Σαν
  • Τσαν
  • Κόππα
  • Σαμπί
Σημεία στίξης Συμπλέγματα
Αριθμοί
ϛ (6) ϟ (90) ϡ (900)
Σε άλλες γλώσσες
Σχετικά λήμματα


π  σ  ε

Το φει (απλοποιημένη γραφή: φι, κεφαλαίο Φ, πεζό φ ή ϕ) είναι το εικοστό πρώτο γράμμα του ελληνικού αλφαβήτου. Στην αρχαία ελληνική αναπαριστούσε το δασύ διχειλικό κλειστό σύμφωνο /ph/, αντίστοιχο με τα έτερα δασέα <Θ> /th/ και <Χ> /kh/. Αντίθετα, στη νέα ελληνική αναπαριστά το /f/ και το αντίστοιχο αλλόφωνο[ϕ] (π.χ. φωνή).[1]

Στο ελληνικό σύστημα αρίθμησης έχει αριθμητική αξία φ´=500.

Στο λατινικό αλφάβητο μεταγράφεται ως <ph> ή <f>.

Το πεζό φ συμβολίζει:

Το κεφαλαίο Φ συμβολίζει:

  1. Μποτίνης, Α. (2011): Φωνητική της ελληνικής. ISEL. σελ. 111.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Λεξιλογικός ορισμός του φει στο Βικιλεξικό
  • Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Φει στο Wikimedia Commons