Φάρας ο Έρουλος
| Φάρας ο Έρουλος | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 6ος αιώνας |
| Θάνατος | 1η χιλιετία Νουμιδία |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | αξιωματικός |
| Περίοδος ακμής | Δεκαετία του 530 |
| Στρατιωτική σταδιοδρομία | |
| Βαθμός/στρατός | στρατηγός |
| Πόλεμοι/μάχες | Βυζαντινοπερσικοί πόλεμοι και The Vandalic War |
Ο Φάρας ο Έρουλος (γνωστός και ως «Βάρος», Varus) ήταν διοικητής των Ερούλων δυνάμεων τού 6ου αι., πιστών στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (Βυζάντιο), ο οποίος εμφανίζεται για λίγο στην αφήγηση τού Προκόπιου για τούς πολέμους τού Ιουστινιανού Α΄.
Ο Έντουαρντ Γκίμπον σημειώνει, στο έργο του «Ιστορία τής Παρακμής και τής Πτώσης τής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας», ότι ο Φάρας ήταν ένας αξιωματικός γνωστός για την «αλήθεια και τη νηφαλιότητά» του. [1]
Διοικητής εναντίον των Περσών στη Δάρα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 530, όπως αναφέρει ο Προκόπιος, ο Φάρας και οι δυνάμεις του υποστήριξαν την Κωνσταντινούπολη στη Δάρα εναντίον μίας περσικής εισβολής στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (526-530). Εκεί οδήγησε 300 Ερούλους, αρχικά ως υπερασπιστές εναντίον τού περσικού πεζικού και ιππικού, και στη συνέχεια σε μία κρυφή πλευρική επίθεση εναντίον τής περσικής οπισθοφυλακής.
Αναχαίτιση και σύλληψη του Γελίμερ
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το 533-34 ο Φάρας αναχαίτισε τον βασιλιά των Βανδάλων Γελίμερ, ο οποίος προσπαθούσε να διαφύγει από την Αφρική για την Ισπανία, μετά την ήττα του στη Μάχη το Τύρικάμαρου. Ο Φάρας απέκλεισε τον Γελίμερ για τρεις μήνες στα Παπουανά όρη τής βόρειας Αφρικής. Ο Φάρας έγραψε στον Γελίμερ, και τού ζήτησε να παραδοθεί, εγγυώμενος ότι ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α΄ θα τού φερόταν καλά.
Σύμφωνα με τη μετάφραση τού Προκόπιου από τον Γίββωνα, ο Φάρας έγραψε: «όπως εσύ, είμαι ένας αγράμματος Βάρβαρος, αλλά μιλάω τη γλώσσα τής απλής λογικής και μίας ειλικρινούς καρδιάς. Γιατί επιμένεις σε απελπιστική πεισματικότητα; Γιατί καταστρέφεις τον εαυτό σου, την οικογένειά σου και το έθνος σου; Την αγάπη για την ελευθερία και την αποστροφή για τη δουλεία; Αλίμονο! αγαπητέ μου Γελίμερ, δεν είσαι τώρα ο χειρότερος σκλάβος, ο σκλάβος τού άθλιου έθνους των Μαυριτανών; Δεν θα ήταν προτιμότερο να ζήσεις στην Κωνσταντινούπολη μία ζωή πενίας και δουλείας, παρά να βασιλεύεις τον αναμφισβήτητο μονάρχη τού Παπουανού βουνού; Το θεωρείς εντροπή να είσαι υπήκοος τού Ιουστινιανού; Ο Βελισάριος είναι υπήκοός του· και εμείς οι ίδιοι, των οποίων η καταγωγή δεν είναι κατώτερη από τη δική σου, δεν ντρεπόμαστε για την υπακοή μας στον Ρωμαίο Αυτοκράτορα. Αυτός ο γενναιόδωρος πρίγκιπας θα σού παραχωρήσει μία πλούσια κληρονομιά γης, μία θέση στη Σύγκλητο και την αξιοπρέπεια ενός πατρίκιου: αυτές είναι οι ευγενικές του προθέσεις, και μπορείς να βασιστείς με απόλυτη βεβαιότητα στον λόγο τού Βελισάριου. Όσο ο ουρανός μάς έχει καταδικάσει να υποφέρουμε, η υπομονή είναι αρετή· αλλά, αν απορρίψουμε την προσφερόμενη λύτρωση, αυτή θα εκφυλιστεί σε τυφλή και ανόητη απελπισία» [1]
Ο Γελίμερ αρχικά αρνήθηκε, αλλά αργότερα παραδόθηκε στον στρατηγό Βελισάριο, ο οποίος τον είχε καταδιώξει από τη Μάχη τού Τρικάμαρου, και εντάχθηκε στον Φάρα.
Αναφορές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 Gibbon, Edward· Milman, Henry Hart (7 Ιουνίου 2008). Widger, David, επιμ. The History of the Decline and Fall of the Roman EmpireTable of Contents with links in the HTML file to the two Project Gutenberg editions (12 volumes) (στα English). VII.