Μετάβαση στο περιεχόμενο

Υπέροχοι άνθρωποι και οι ιπτάμενες σακαράκες τους

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Υπέροχοι άνθρωποι και οι ιπτάμενες σακαράκες τους
Those Magnificent Men in their Flying Machines
ΣκηνοθεσίαKen Annakin
ΣενάριοKen Annakin και Jack Davies
ΠρωταγωνιστέςStuart Whitman, Σάρα Μάιλς, Terry-Thomas, Ρόμπερτ Μόρλεϊ, Τζέιμς Φοξ, Αλμπέρτο Σόρντι, Γκερτ Φρομπ, Ζαν-Πιερ Κασέλ, Irina Demick, Γκόρντον Τζάκσον, Φλόρα Ρόμπσον, Μπένι Χιλ, Karl Michael Vogler, Έρικ Σάικς, Τζέιμς Ρόμπερτσον Τζάστις, Φέρντι Μέιν, Έρικ Πόλμαν, Ρεντ Σκέλτον, Τζον λε Μεσουριέ, Μορίς Ντένχαμ, Σαμ Γουαναμέικερ, Tony Hancock, Γιουτζίρο Ισιχάρα, Millicent Martin[1], Βέρνον Ντόμπτσεφ[1], Zena Marshall[1], Eric Barker[1] και Jeremy Lloyd[1]
ΜουσικήRon Goodwin
ΦωτογραφίαΚρίστοφερ Τσάλις
ΜοντάζΑνν Β. Κόουτς
Εταιρεία παραγωγής20th Century Fox
Διανομή20th Century Fox, Netflix και iTunes
Πρώτη προβολή1965
Διάρκεια138 λεπτά
ΠροέλευσηΗνωμένο Βασίλειο
ΓλώσσαΑγγλικά
Προϋπολογισμός$6,5 εκατ. δολάρια[2]
Ακαθάριστα έσοδα$31 εκατ. δολάρια[3]
ΈπεταιMonte Carlo or Bust
δεδομένα (π • σ • ε )

Το Υπέροχοι άνθρωποι και οι ιπτάμενες σακαράκες τους ή Πώς πέταξα από το Λονδίνο στο Παρίσι σε 25 ώρες και 11 λεπτά (Πρωτότυπος τίτλος: Those Magnificent Men in their Flying Machines or How I Flew from London to Paris in 25 Hours and 11 Minutes) είναι βρετανική επική κωμική ταινία εποχής του 1965 που σατιρίζει τα πρώτα χρόνια της αεροπορίας. Η σκηνοθεσία είναι του Κεν Άννακιν, ο οποίος έγραψε και το σενάριο με την συνεργασία του Τζακ Ντέιβις. Πρωταγωνιστεί ένα διεθνές καστ ηθοποιών, συμπεριλαμβανομένων των Στιούαρτ Γουίτμαν, Σάρα Μάιλς, Ρόμπερτ Μόρλεϊ , Τέρι-Τόμας, Τζέιμς Φοξ, Ρεντ Σκέλτον, Μπένι Χιλ, Ζαν-Πιερ Κασέλ, Γκερτ Φρέμπε και Αλμπέρτο Σόρντι.[4]

Η ταινία, που διαδραματίζεται το 1910, ακολουθεί έναν φανταστικό αεροπορικό αγώνα από το Λονδίνο στο Παρίσι, με έπαθλο 10.000 λιρών (ισοδύναμο με 1.300.000 λίρες το 2023), που έχει ως στόχο να αποδείξει ότι η Βρετανία είναι «νούμερο ένα στον αέρα».[5] Η ταινία είναι γνωστή για τις εντυπωσιακές σκηνές πτήσης της, με δεκάδες αεροπλάνα σε πραγματικό μέγεθος, της τότε περιόδου.[6]

Κυκλοφόρησε στο Ηνωμένο Βασίλειο από την 20th Century Fox στις 16 Ιουνίου 1965 και σημείωσε ευρεία εμπορική και κριτική επιτυχία. Ήταν υποψήφια για τρία βραβεία BAFTA, κερδίζοντας δύο (βρετανικά κοστούμια και έγχρωμη ταινία), καθώς και για μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σεναρίου. Η ταινία έλαβε επίσης τρεις υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα, συμπεριλαμβανομένης της Καλύτερης Ταινίας - Μιούζικαλ ή Κωμωδία.

Πλοκή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μια σύντομη αφήγηση σκιαγραφεί τις πρώτες απόπειρες του ανθρώπου να πετάξει από την Εποχή του Λίθου, με πλάνα από την εποχή του βωβού κινηματογράφου, και τον άνθρωπο που αναπαρίσταται από έναν «πιλότο δοκιμών» που αντιμετωπίζει περιοδικά ατυχίες στις προσπάθειές του.

Το 1910, ο Βρετανός μεγιστάνας των εφημερίδων Λόρδος Ρόνσλεϊ απαγορεύει στην επίδοξη αεροπόρο κόρη του, ένθερμη σουφραζέτα Πατρίσια, να πετάει. Ο Ρίτσαρντ Μέις, ένας νεαρός αξιωματικός του στρατού και αρραβωνιαστικός της Πατρίσια, συλλαμβάνει την ιδέα ενός αεροπορικού αγώνα από το Λονδίνο στο Παρίσι για να προωθήσει τον σκοπό της βρετανικής αεροπορίας και την καριέρα του. Με την υποστήριξη της Πατρίσια, πείθει τον Λόρδο Ρόνσλεϊ να χρηματοδοτήσει τον αγώνα ως διαφημιστικό κόλπο για την εφημερίδα του.

Ο Ρόνσλεϊ ανακοινώνει την εκδήλωση στον Τύπο και αποστέλλονται προσκλήσεις σε κορυφαίους αεροπόρους σε όλο τον κόσμο. Δεκάδες συμμετέχοντες φτάνουν στο αεροδρόμιο της πίστας αγώνων αυτοκινήτων του Μπρούκλεϊ, όπου οι αεροπόροι κάνουν δοκιμές τις ημέρες πριν από τον αγώνα. Μια άγρια ​​ανάμεικτη διεθνής συνέλευση αεροπόρων αρχίζει να αλληλεπιδρά: ο Πρώσος αξιωματικός Συνταγματάρχης Μάνφρεντ φον Χόλσταϊν, ο οποίος γίνεται θύμα των διαφόρων φαρσών του Γάλλου Πιερ Ντουμπουά, ο παρορμητικός Ιταλός κόμης Εμίλιο Ποντιτσέλι, ο αδίστακτος Βρετανός βαρόνος Σερ Πέρσι Γουέαρ-Άρμιτατζ, με τη βοήθεια του εκφοβισμένου υπηρέτη του, Κόρτνεϊ, ο Ιάπωνας αξιωματικός του ναυτικού Γιαμαμότο και ο σκληροτράχηλος Αμερικανός καουμπόι Όρβιλ Νιούτον.

Καθώς οι ομάδες δοκιμάζουν τα αεροσκάφη τους τις ημέρες πριν από τον αγώνα, ο Νιούτον και η Πατρίσια συναντιούνται και αρχίζουν να ενδιαφέρονται ρομαντικά ο ένας για την άλλη. Ο Μέις ζηλεύει, πυροδοτώντας μια έντονη αντιπαλότητα μεταξύ του Νιούτον και του Μέις για το χέρι της Πατρίσια. Σε μια γιορτή στο Ντόβερ, η Πατρίσια πείθει τον Νιούτον να την πάρει μαζί της σε πτήση και τρέχουν πίσω στο αεροδρόμιο, όπου τους ακολουθεί ο Μέις με τον πατέρα του, οι οποίοι είναι αποφασισμένοι να τους σταματήσουν. Λίγο μετά την απογείωση, ένα από τα αμορτισέρ του αεροπλάνου σπάει και η Πατρίσια πρέπει να πετάξει ενώ ο Νιούτον το επισκευάζει με τη ζώνη του. Όταν ο Νιούτον προσγειώνεται, ο Ρόνσλεϊ τον βγάζει εκτός αγώνα. Η Πατρίσια ζητά συγγνώμη από τον Νιούτον και ο Ρόνσλεϊ υποχωρεί αφού απειλεί να ξεκινήσει ένα διεθνές περιστατικό. Εν τω μεταξύ, προσβεβλημένος από την κοροϊδία της γαλλικής ομάδας, ο Χόλσταϊν προκαλεί τον Ντουμπουά σε μονομαχία. Ο Ντουμπουά συμφωνεί και επιλέγει αερόστατα αερίου και μπλάντερμπους. Και τα δύο αερόστατα και οι πιλότοι τους καταλήγουν στα βρώμικα νερά της παρακείμενης μονάδας λυμάτων.

Στο πάρτι το βράδυ πριν από τον αγώνα, ο Σερ Πέρσι σαμποτάρει τα αεροπλάνα του Γιαμαμότο και του Νεύτωνα, και ο Γερμανός πιλότος Ρουμπέλστρος, ακινητοποιείται από ένα καθαρτικό που προοριζόταν για τον Γιαμαμότο. Μετά την απογείωση των αγωνιζόμενων την επόμενη μέρα, με τον Χόλσταϊν να αντικαθιστά τον Ρουμπέλστρος, το σαμποτάζ και τα τεχνικά ατυχήματα του Σερ Πέρσι εμποδίζουν τους επιβάτες μέχρι που οι περισσότεροι από αυτούς φτάνουν με ασφάλεια στο Ντόβερ, το σημείο ελέγχου τους πριν από την τελευταία πτήση πάνω από τη Μάγχη.

Ο Σερ Πέρσι κλέβει βάζοντας το αεροσκάφος του να περάσει απέναντι με βάρκα τη νύχτα, αλλά όταν φτάνει καθυστερεί από ενθουσιασμένους ντόπιους. Οι άλλοι διαγωνιζόμενοι πετούν πάνω από τη Μάγχη το πρωί, αλλά οι περισσότεροι από αυτούς, συμπεριλαμβανομένου του Χόλσταϊν, πέφτουν στη θάλασσα. Ο Σερ Πέρσι τιμωρείται όταν αποπροσανατολίζεται από τον καπνό μιας ατμομηχανής μεταξύ Καλαί και Παρισιού, με αποτέλεσμα να μπλοκάρει το σύστημα προσγείωσης ανάμεσα σε δύο βαγόνια του τρένου. Καθώς τρέχει στην κορυφή προσπαθώντας να τραβήξει την προσοχή του μηχανοδηγού, το τρένο περνάει μέσα από μια σήραγγα, καταστρέφοντας το αεροσκάφος του.

Φτάνοντας στο Παρίσι, το αεροπλάνο του Ποντικέλι πιάνει φωτιά και ο Νιούτον κάνει μια παράκαμψη για να τον σώσει καθώς ο Μέις προσγειώνεται, κερδίζοντας για τη Βρετανία. Ο Μέις αναγνωρίζει τον ηρωισμό του Νιούτον και μοιράζεται τη δόξα και το έπαθλο μαζί του. Ο μόνος άλλος επιτυχημένος αεροπόρος είναι ο Ντουμπουά, ο οποίος ολοκληρώνει τον αγώνα του για τη Γαλλία. Η Πατρίσια τελικά επιλέγει τον Νιούτον, αλλά το φιλί τους διακόπτεται από έναν παράξενο θόρυβο. Όλοι σηκώνουν το βλέμμα τους για να δουν μια υπέργεια πτήση από έξι αγγλικά μαχητικά αεροσκάφη Electric Lightning, καθώς η εποχή μεταβαίνει στο «σήμερα» (1965).

Περιγράφονται οι κίνδυνοι που εξακολουθούν να υπάρχουν στις σύγχρονες πτήσεις παρά την προηγμένη τεχνολογία σήμερα, καθώς μια νυχτερινή πολιτική πτήση πάνω από τη Μάγχη ακυρώνεται λόγω πυκνής ομίχλης. Ένας από τους επιβάτες που καθυστέρησαν σκέφτεται να μάθει να πετάει με τη δύναμή του, διαιωνίζοντας το πρωτοποριακό πνεύμα του ανθρώπου.

Διανομή ρόλων

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Στιούαρτ Γουίτμαν - Όρβιλ Νιούτον
  • Σάρα Μάιλς - Πατρίσια Ρόνσλεϊ
  • Τζέιμς Φοξ - Ρίτσαρντ Μέις
  • Αλμπέρτο Σόρντι - κόμης Εμίλιο Ποντιτσέλι
  • Ρόμπερτ Μόρλεϊ - Λόρδος Ρόνσλεϊ
  • Γκερτ Φρέμπε - συνταγματάρχης Μάνφρεντ φον Χόλσταϊν
  • Ζαν-Πιερ Κασέλ - Πιερ Ντουμπουά
  • Ιρίνα Ντέμικ - Μπριζίτ/Ίνγκριντ/Μαρλέν/Φρανσουάζ/Ιβέτ/Μπέτι
  • Ρεντ Σκέλτον - Άνθρωπος του Νεάντερταλ/εφευρέτης του Μεσαίωνα/πιλότος της βικτωριανής εποχής
  • Τέρι-Τόμας - Σερ Πέρσι Γουέαρ-Άρμιτατζ
  • Έρικ Σάικς - Κόρτνεϊ
  • Μπένι Χιλ - Αρχηγός Πυροσβεστικής Πέρκινς
  • Γιουτζίρο Ισιχάρα - Γιαμαμότο
  • Ντέιμ Φλόρα Ρόμπσον - Ηγουμένη
  • Καρλ Μάικλ Βόγκλερ - Λοχαγός Ρούμπελστρος
  • Σαμ Γουάναμεϊκερ - Τζορτζ Γκρούμπερ
  • Τόνι Χάνκοκ - Χάρι Πόπεργουελ
  • Έρικ Μπάρκερ - Γάλλος ταχυδρόμος
  • Μορίς Ντέναμ - Σκίπερ Τράουλερ
  • Φρεντ Έμνεϊ - συνταγματάρχης
  • Γκόρντον Τζάκσον - ΜακΝτάγκαλ
  • Ντέιβι Κέι - Ζαν, αρχιμηχανικός του Πιερ Ντουμπουά
  • Τζον Λε Μεσουριέ - Γάλλος ζωγράφος
  • Τζέρεμι Λόιντ - υπολοχαγός Πάρσονς
  • Ζένα Μάρσαλ - κόμισσα Σοφία Ποντιτσέλι
  • Μίλισεντ Μάρτιν - αεροσυνοδός
  • Έρικ Πόλμαν - Ιταλός δήμαρχος
  • Μάρτζορι Ρόουντς - σερβιτόρα
  • Νόρμαν Ρόσινγκτον - βοηθός Αρχηγού Πυροσβεστικής/μηχανικός
  • Γκράχαμ Σταρκ - πυροσβέστης
  • Τζίμι Τόμσον - φωτογράφος
  • Μάικλ Τράμπσοου - Νίβεν, βοηθός του Λόρδου Ρόνσλεϊ
  • Σίσιλι Κόρτνεϊτζ - σύζυγος του συνταγματάρχη
  • Ρόνι Στίβενς - ρεπόρτερ
  • Φέρντι Μέιν - Γάλλος αξιωματούχος
  • Βέρνον Ντόμπτσεφ - μέλος της γαλλικής ομάδας
  • Τζέιμς Ρόμπερτσον - αφηγητής

Υποδοχή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εισπράξεις

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με τα αρχεία της Fox, η ταινία χρειαζόταν να κερδίσει 15.300.000 δολάρια από έσοδα παγκοσμίως για να ισοσκελίσει τα κέρδη της και απέφερε 29.950.000 δολάρια.[7] Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η ταινία κέρδισε 14.000.000 δολάρια,[8] καθιστώντας την την τέταρτη ταινία με τις υψηλότερες εισπράξεις του 1965. Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1970, είχε αποφέρει στην Fox εκτιμώμενα κέρδη 10.683.000 δολαρίων.[9]

Κριτικές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στις 3 Ιουνίου 1965 στο Θέατρο Astoria στο West End του Λονδίνου. Οι σύγχρονες κριτικές έκριναν την ταινία ως καλή διασκέδαση. Στους New York Times, ο Μπόσλεϊ Κράουδερ τη θεώρησε μια αστεία ταινία, πολύχρωμη και συγκινητική.[10] Το περιοδικό Variety είχε παρόμοια αίσθηση: Όσο φανταστική και νοσταλγική είναι μια έξυπνη κινηματογραφική δημιουργία που έχει εμφανιστεί στην οθόνη τα τελευταία χρόνια, αυτή η αναδρομική ματιά στις πρωτοποριακές ημέρες της αεροπορίας, όταν τα περισσότερα αεροπλάνα κατασκευάζονταν με συρματόπλεγμα, είναι μια ζεστή ψυχαγωγική εμπειρία.[11]Όταν η ταινία προβλήθηκε στην τηλεόραση για πρώτη φορά το 1969, το TV Guide συνόψισε στις περισσότερες κριτικές του: Καλή, καθαρή διασκέδαση, με γρήγορη και έντονη δράση, καλή κινηματογράφηση, έξυπνους διαλόγους, υπέροχα αεροπλάνα και μια σειρά από μερικούς από τους πιο αστείους ανθρώπους του καστ.[12]

Βραβεία & υποψηφιότητες

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Οργάνωση Κατηγορία Υποψήφιος/οι Αποτέλεσμα Αναφ.
Όσκαρ Καλύτερη Ιστορία και Σενάριο – Γραμμένο Απευθείας για την Οθόνη Τζακ Ντέιβις και Κεν Άννακιν Υποψηφιότητα [13]
BAFTA Καλύτερη Βρετανική Καλλιτεχνική Διεύθυνση – Έγχρωμη Τόμας Ν. Μόραχαν Υποψηφιότητα [14]
Καλύτερη Βρετανική Κινηματογράφηση – Έγχρωμη Κρίστοφερ Τσάλις Υποψηφιότητα
Καλύτερος Βρετανικός Σχεδιασμός Κοστουμιών – Έγχρωμη Όσμπερτ Λάνκαστερ και Ντίνα Χρεετ Νίκη
Χρυσές Σφαίρες Καλύτερη Ταινία Μιούζικαλ ή Κωμωδία Υποψηφιότητα [15]
Καλύτερος Α' Ανδρικός Ρόλος σε Κωμωδία ή Μιούζικαλ Αλμπέρτο ​​Σόρντι Υποψηφιότητα
Πιο Υποσχόμενος Πρωτοεμφανιζόμενος – Άνδρας Τζέιμς Φοξ Υποψηφιότητα
Λορέλ Κορυφαία Κωμωδία 4η Θέση
Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου Νέας Υόρκης Καλύτερη Ταινία Υποψηφιότητα [16]

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. 1 2 3 4 5 (Τσεχικά) Česko-Slovenská filmová databáze. 2001.
  2. ↑ Solomon (1989), σελ. 254.
  3. ↑ «Those Magnificent Men in their Flying Machines, Box Office Information». The Numbers. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2013.
  4. ↑ «Those Magnificent Men in Their Flying Machines». British Film Institute Collections Search. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2024.
  5. ↑ «Review: 'Those Magnificent Men in their Flying Machines'». Britmovie.co.uk. Ανακτήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2013.
  6. ↑ «Flying at Brooklands». Flight 1 (45): 705–706. 6 November 1909. http://www.flightglobal.com/pdfarchive/view/1909/1909%20-%200703.html.
  7. ↑ Silverman, Stephen M (1988). The Fox that got away : the last days of the Zanuck dynasty at Twentieth Century-FoxΑπαιτείται δωρεάν εγγραφή. L. Stuart. σελ. 324. ISBN 978-0-8184-0485-6.
  8. ↑ Aubrey Solomon, Twentieth Century-Fox: A Corporate and Financial History Rowman & Littlefield, 2002 p 229
  9. ↑ Silverman (1988), σελ. 258.
  10. ↑ Crowther, Bosley (17 Ιουνίου 1965). «Movie Review: Those Magnificent Men In their Flying Machines (1965)». The New York Times.
  11. ↑ «Those Magnificent Men in their Flying Machines — Or How I Flew from London to Paris in 25 Hours 11 Minutes (UK)». Variety. 1 January 1965. https://variety.com/1964/film/reviews/those-magnificent-men-in-their-flying-machines-or-how-i-flew-from-london-to-paris-in-25-hours-11-minutes-1200420712/. Ανακτήθηκε στις 11 October 2022.
  12. ↑ «Those Magnificent Men in their Flying Machines — Or How I Flew from London to Paris in 25 Hours 11 Minutes: TV Guide Review». TV Guide.com. Ανακτήθηκε στις 18 Φεβρουαρίου 2010.
  13. ↑ «The 38th Academy Awards (1966) Nominees and Winners». oscars.org. Ανακτήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2011.
  14. ↑ «BAFTA Awards: Film in 1966». BAFTA. 1966. Ανακτήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2016.
  15. ↑ «Those Magnificent Men in Their Flying Machines – Golden Globes». HFPA. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2021.
  16. ↑ «1965 New York Film Critics Circle Awards». New York Film Critics Circle. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουλίου 2021.

Βιβλιογραφία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Annakin, Ken. So You Wanna Be a Director? Sheffield, UK: Tomahawk Press, 2001. (ISBN 978-0-9531926-5-6).
  • Burke, John. Those Magnificent Men in their Flying Machines or How I Flew from London to Paris in 25 hours 11 minutes. New York: Pocket Cardinal, Pocket Books, 1965.
  • Carlson, Mark. Flying on Film: A Century of Aviation in the Movies, 1912–2012. Duncan, Oklahoma: BearManor Media, 2012. (ISBN 978-1-59393-219-0).
  • Edgerton, David. "England and the Aeroplane: Militarism, Modernity and Machines". Harmondsworth: Penguin, 2013 (ISBN 978-0141975160)
  • Ellis, Ken. "Evenin' All." Flypast No. 284, April 2005.
  • Hallion, Richard P. Taking Flight: Inventing the Aerial Age from Antiquity through the First World War. New York: Oxford University Press, 2003. (ISBN 0-19-516035-5).
  • Hardwick, Jack and Ed Schnepf. "A Viewer's Guide to Aviation Movies". The Making of the Great Aviation Films, General Aviation Series, Volume 2, 1989.
  • Hodgens, R.M. "Those Magnificent Men in their Flying Machines or How I Flew from London to Paris in Twenty-Five Hours and Eleven Minutes." Film Quarterly October 1965, Vol. 19, No. 1, p. 63.
  • Lee, Walt. Reference Guide to Fantastic Films: Science Fiction, Fantasy, and Horror. Los Angeles, California: Chelsea-Lee Books, 1974. (ISBN 0-913974-03-X).
  • McCann, Graham. Bounder!: The Biography of Terry-Thomas. London: Arum Press, 2009. (ISBN 978-1-84513-441-9).
  • Miles, Sarah. Serves Me Right. London: Macmillan, 1994. (ISBN 978-0-333-60141-9).
  • Munn, Mike. Great Epic Films: The Stories Behind the Scenes. New York: Frederick Ungar, 1983. (ISBN 0-85242-729-8).
  • Novick, Jeremy. Benny Hill: King Lear. London, Carlton Books, 2002. (ISBN 978-1-84222-214-0).
  • Those Magnificent Men In their Flying Machines (1965) DVD (Including bonus features on the background of the film.) 20th Century Fox, 2004.
  • Those Magnificent Men In their Flying Machines (1965) VHS Tape. 20th Century Fox Home Entertainment, 1969.
  • Searle, Ronald, Bill Richardson and Allen Andrews. Those Magnificent Men in their Flying Machines: Or How I Flew from London to Paris in 25 Hours 11 Minutes. New York: Dennis Dobson/ W.W. Norton, 1965.
  • Solomon, Aubrey. Twentieth Century Fox: A Corporate and Financial History (The Scarecrow Filmmakers Series). Lanham, Maryland: Scarecrow Press, 1989. (ISBN 978-0-8108-4244-1).
  • Temple, Julian C. Wings Over Woodley — The Story of Miles Aircraft and the Adwest Group. Bourne End, Bucks, UK: Aston Publications, 1987. (ISBN 0-946627-12-6).
  • Wheeler, Allen H. Building Aeroplanes for "Those Magnificent Men.". London: G.T. Foulis, 1965.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Υπέροχοι_άνθρωποι_και_οι_ιπτάμενες_σακαράκες_τους&oldid=11399623"