Υαλώδης μετάπτωση

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Κατά την ψύξη ενός υγρού εμφανίζεται στο σημείο τήξης Tm μια ασυνέχεια στην καμπύλη μεταβολής του ειδικού όγκου ως προς τη θερμοκρασία αν το υγρό κρυσταλλωθεί. Δηλαδή ο όγκος του κρυσταλλικού στερεού μειώνεται απότομα σε σχέση με την τιμή που είχε στην υγρή φάση και στη συνέχεια καθώς η θερμοκρασία συνεχίζει να ελαττώνεται ο όγκος μειώνεται ελαφρά ακολουθώντας γραμμική μεταβολή με τη θερμοκρασία. Ωστόσο, αν στο σημείο τήξης δε συμβεί κρυστάλλωση, τότε ο όγκος τον υγρού θα συνεχίζει να μειώνεται ακολουθώντας τον ίδιο ρυθμό που είχε και πάνω από το σημείο τήξης. Αυτό συνεχίζεται μέχρις ότου συμβεί μια μείωση του συντελεστή θερμικής διαστολής σε μια θερμοκρασία Τ που καλείται θερμοκρασία υαλώδους μεταπτώσεως ή θερμοκρασία μεταπτώσεως σε ύαλο (glass transition temperature). Σε αυτή τη θερμοκρασία το υλικό αρχίζει να εμφανίζεται σαν στερεή μάζα. Μεταξύ της θερμοκρασίας υαλώδους μεταπτώσεως και της θερμοκρασίας Ρ τήξης το υλικό θεωρείται ότι είναι υγρό ή τήγμα σε κατάσταση υποψύξεως (υπόψυκτο υγρό).

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]