Μετάβαση στο περιεχόμενο

Τσιάνγκ Τσεμίν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Τσιάνγκ Τσεμίν
江泽民
O Τσιάνγκ Τσεμίν το 2002
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση17 Αυγούστου 1926, Τσιανγκσού
Θάνατος30  Νοεμβρίου 2022[1]
Σαγκάη
ΕθνότηταΚίνα
ΥπηκοότηταΚίνα
Πολιτικό κόμμαΚομμουνιστικό Κόμμα Κίνας
ΣύζυγοςWang Yeping (1951–2022)[2]
ΠαιδιάJiang Mianheng
Jiang Miankang
ΣπουδέςYangzhou High School of Jiangsu Province (1937–1943)[3]
National Central University (1943–1945)
Chiao Tung University (1946–1947)
Yangzhou Dongguan Primary School (1933–1937)
Πανεπιστήμιο Τζιάο Τονγκ της Σανγκάης
ΕπάγγελμαΠολιτικός
Ηλεκτρολόγος Μηχανικός
ΒραβεύσειςΤάγμα του Χρυσού Αετού
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Καλής Ελπίδας (1999)[4]
Τάγμα του Κράτους της Δημοκρατίας της Τουρκίας
Τάγμα του Πρίγκηπα Γιάροσλαβ του Σοφού, 1η τάξη
Grand Cross of the Order of Tahiti Nui (3  Απριλίου 2001)
μετάλλιο Πούσκιν
Μεγαλόσταυρος του Σωτήρος (2000)[5]
Τάγμα του Ελευθερωτή
Εθνικό Τάγμα Χοσέ Μαρτί
Τάγμα του Στέμματος του Μπρουνέι
Τάγμα της Αξίας του Κονγκό
Παράσημο Βηθλεέμ 2000 (15  Απριλίου 2000)
Τάγμα του Σταυρού του Νότου
Εθνικό Τάγμα του Μάλι
ΑξίωμαΓενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, Chairman of the Central Military Commission of the People's Republic of China, Προεδρεύων της Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, Μέλος του Πολιτικού Γραφείου του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, mayor of Shanghai, Secretary of the Shanghai Committee of the Chinese Communist Party, μέλος του Εθνικού Λαϊκού Κογκρέσου και μέλος της Μόνιμης Επιτροπής του Πολιτικού Γραφείου του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Τσιάνγκ Τσεμίν (pinyin: Jiang Zemin κινέζικα: 江泽民17 Αυγούστου 1926 - 30 Νοεμβρίου 2022) ήταν Κινέζος πολιτικός, ο οποίος διατέλεσε Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας από το 1989 έως το 2002, πρόεδρος της Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας από το 1993 ως το 2003 και πρόεδρος του Λαϊκού Κογκρέσου και του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού από το 1989 ως το 2004. Συνταξιοδοτήθηκε μετά τη λήξη της προεδρίας του, ορίζοντας διάδοχο τον Χου Τζιντάο .

Περίοδος διακυβέρνησης (1989-2003)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τσιανγκ Ζεμίν ανήλθε στην εξουσία απρόσμενα, ως ένας υποψήφιος συμβιβασμού μετά τις Διαδηλώσεις της Πλατείας Τιενανμέν το 1989, αναλαμβάνοντας Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας στις 24 Ιουνίου 1989. Θεωρούνταν ως μία μεταβατική φιγούρα κατά τα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησής του, καθώς δε διέθετε ευρεία κομματική υποστήριξη. Ο ιστορικός ηγέτης της Κίνας Τενγκ Σιαοπίνγκ, παρά την αυξημένη ηλικία του εξακολουθούσε να ασκεί μεγάλη επιρροή στην κατεύθυνση της πολιτικής του Τσιανγκ Ζεμίν, ιδιαίτερα την οικονομική με την Κίνα να ασπάζεται επισήμως το 1992 το δόγμα της "σοσιαλιστικής οικονομίας της ελεύθερης αγοράς" έπειτα από μία περιοδεία του Τενγκ στη νότια Κίνα.

Στις 27 Μαρτίου 1993, ανέλαβε και Πρόεδρος της Κίνας , παγιώνοντας πλέον την εξουσία του στην ηγεσία της χώρας. Στη διάρκεια της διακυβέρνησής του η μεγάλη οικονομική ανάπτυξη της Κίνας συνεχίστηκε με αμείωτους ρυθμούς, αν και η Κίνα άρχισε να αντιμετωπίζει σοβαρά κοινωνικά προβλήματα στο εσωτερικό της, με κυριότερα τους ολοένα και περισσότερο αυξημένους ρυθμούς αστικοποίησης, την εγκατάλειψη της υπαίθρου, τα υψηλά ποσοστά ανεργίας που ξεπερνούσαν σε μερικές αστικές περιοχές το 40% και την εκτεταμένη περιβαλλοντική καταστροφή. Τα έτη 1997 και 1999 επεστράφησαν στην Κίνα το Χονγκ Κονγκ από το Ηνωμένο Βασίλειοκαι το Μακάου από την Πορτογαλία αντίστοιχα, δύο ιδιαίτερα σημαντικά οικονομικά κέντρα της ανατολικής Ασίας. Στην εξωτερική πολιτική, η Κίνα διατήρησε καλές σχέσεις με τις περισσότερες χώρες, αν και υπήρξαν περίοδοι εντάσεων, ιδίως με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, μετά τον βομβαρδισμό της κινεζικής πρεσβείας στο Βελιγράδι από τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ, στη διάρκεια του Πόλεμος του Κοσσυφοπεδίου το 1999 [6][7].

Στις 15 Νοεμβρίου 2002 ο Τσιανγκ Τσεμίν εγκατέλειψε τη θέση του Γενικού Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας και στις 15 Μαρτίου 2003 αποχώρησε και από την προεδρία της χώρας, παραδίδοντας και τις δύο θέσεις στον Χου Τζιντάο. Το 2005 αποσύρθηκε και από τις τελευταίες θέσεις εξουσίας που κατείχε. Την περίοδο του θανάτου του ήταν ο μακροβιότερος πρώην Πρόεδρος της Κίνας.

Απεβίωσε στις 30 Νοεμβρίου 2022, σε ηλικία 96 ετών.[8]

  1. «告全党全军全国各族人民书». (Simplified Chinese) Xinhuanet. 30  Νοεμβρίου 2022. Ανακτήθηκε στις 30  Νοεμβρίου 2022.
  2. news.sina.com.cn/c/nd/2017-01-09/doc-ifxzkssy1483790.shtml. Ανακτήθηκε στις 26  Μαΐου 2021.
  3. «Jiang Zemin returns to spotlight with a salutory couplet to former school». (Αγγλικά) South China Morning Post. 22  Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 20  Αυγούστου 2014.
  4. web.archive.org/web/20150118121253/http://www.v1.sahistory.org.za/pages/artsmediaculture/culture%20&%20heritage/national-orders/1999.htm.
  5. www.people.com.cn/GB/channel1/10/20000421/45793.html.
  6. Nationalism, Democracy and National Integration in China. Routledge. 12 Νοεμβρίου 2012. σελίδες 72–91. ISBN 978-0-203-40429-4.
  7. «Raworth, Sophie, (born 15 May 1968), Presenter, BBC News». Who's Who (Oxford University Press). 2008-12-01. http://dx.doi.org/10.1093/ww/9780199540884.013.246653.
  8. Newsroom (30 Νοεμβρίου 2022). «Πέθανε ο πρώην πρόεδρος της Κίνας Τσιανγκ Ζεμίν». CNN.gr. Ανακτήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2022.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]