Τσιάνγκ Τσεμίν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση


Τσιάνγκ Τσεμίν
Jiang Zemin St. Petersburg.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
江泽民 (Κινεζικά)
Γέννηση17  Αυγούστου 1926[1][2][3][4]
Jiangdu County
ΚατοικίαJiangdu County (1926–1943)
Ναντσίνγκ (Δημοκρατία της Κίνας) (1943–1945)
Σαγκάη (1946–1954)
Τσανγκτσούν (1954–1955)
Σαγκάη (1962–1965)
Ουχάν (1965–1970)
Πεκίνο (1970–1976)
Σαγκάη (1976–1977)
Πεκίνο (1977–1985)
Σαγκάη (1985–1989)[5]
Τσονγκνάνχαϊ (1989–2003)[5]
Σαγκάη (από 2003)[5]
Μόσχα (1955–1956)
Τσανγκτσούν (1956–1962)
ΕθνικότηταΚινέζοι Χαν
Χώρα πολιτογράφησηςΛαϊκή Δημοκρατία της Κίνας (από 1949)
Δημοκρατία της Κίνας (1926–1949)
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΚινεζικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΚινεζικά
Αγγλικά
Ρωσικά
Ρουμανικά
Ιαπωνικά
Γαλλικά
Γερμανικά
Ισπανικά
Ουρντού
ΣπουδέςYangzhou High School of Jiangxi Province (1937–1943)[6]
Zhongyang University (1943–1945)
Chiao Tung University (1946–1947)
Yangzhou Dongguan Primary School (1933–1937)
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
ηλεκτρολόγος μηχανικός[7]
ΕργοδότηςΠανεπιστήμιο Τζιάο Τονγκ της Σανγκάης (από 1989)
Shanghai Yimin No.1 Food Factory (1947–1952)
Shanghai Soap (1952–1953)
China United Engineering Corporation Limited (1953–1954)
FAW Group (1954–1962)
Shanghai Electric Apparatus Research Institute (1962–1965)
d:Q60994558 (1965–1967)
First Ministry of Machine-Building of the People's Republic of China (1970–1980)
d:Q48913640 (1980–1982)
Ministry of Electronics Industry (1982–1985)
Shanghai Municipal People's Government (1985–1988)
d:Q10873174 (1985–1989)
Κεντρική Επιτροπή του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας (1989–2002)
Αξιοσημείωτο έργοd:Q11134668
Science in China
d:Q70445426
Reflections on Energy Issues in China
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαΚομμουνιστικό Κόμμα Κίνας
Οικογένεια
ΣύζυγοςWang Yeping (από 1951)[8]
ΤέκναJiang Mianheng
Jiang Miankang
ΓονείςJiang Shijun και Wang Zhelan[9]
Θετοί γονείςJiang Shangqing
ΑδέλφιαJiang Zehui
ΣυγγενείςJiang Shangqing (adoptive father) και Jiang Shangqing (θείος)
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΓενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας (1989–2002)[10]
πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (1993–2003)
Chairman of Central Military Commission of People's Republic of China (1990–2005)
Προεδρεύων της Κεντρικής Στρατιωτικής Επιτροπής της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (1989–2004)
Μέλος του Πολιτικού Γραφείου του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας (1987–2002)
mayor of Shanghai (1985–1988)
Secretary of the CPC Shanghai Committee (1987–1989)
μέλος του Εθνικού Λαϊκού Κογκρέσου
ΒραβεύσειςΤάγμα του Χρυσού Αετού
Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Καλής Ελπίδας (1999)[11]
Order of State of Republic of Turkey
Τάγμα του Πρίγκηπα Γιάροσλαβ του Σοφού, 1η τάξη
Grand Cross of the Order of Tahiti Nui (3  Απριλίου 2001)
Μετάλλιο Πούσκιν
Τάγμα του Σωτήρος[12]
Υπογραφή
Signature of Jiang Zemin.png
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Τσιάνγκ Τσεμίν (pinyin: Jiang Zemin) (κινέζικα: 江泽民) γεννήθηκε 17 Αυγούστου 1926 είναι Κινέζος πολιτικός, ο οποίος διατέλεσε Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Κίνας από το 1989 έως το 2002, πρόεδρος της Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας από το 1993 ως το 2003 και πρόεδρος του Λαϊκού Κογκρέσου και του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού από το 1989 ως το 2004. Είναι αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, καθώς κατά τα χρόνια της προεδρίας του φέρεται να εξουδετέρωσε πολιτικούς αντιπάλους, αντιφρονούντες και όσων τάσσονταν εναντίον του. Έχει κατηγορηθεί επίσης για εισβολή στο Θιβέτ, κάτι το οποίο ο ίδιος το διαψεύδει. Συνταξιοδοτήθηκε μετά τη λήξη της προεδρίας του ορίζοντας διάδοχο τον Χου Τζιντάο .

Περίοδος διακυβέρνησης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τσιανγκ Ζεμίν ανήλθε στην εξουσία απρόσμενα, ως ένας υποψήφιος συμβιβασμού μετά τις Διαδηλώσεις της Πλατείας Τιενανμέν το 1989, αναλαμβάνοντας Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας στις 24 Ιουνίου 1989. Θεωρούνταν ως μία μεταβατική φιγούρα κατά τα πρώτα χρόνια της διακυβέρνησής του, καθώς δε διέθετε ευρεία κομματική υποστήριξη. Ο ιστορικός ηγέτης της Κίνας Τενγκ Σιαοπίνγκ, παρά την αυξημένη ηλικία του εξακολουθούσε να ασκεί μεγάλη επιρροή στην κατεύθυνση της πολιτικής του Τσιανγκ Ζεμίν, ιδιαίτερα την οικονομική με την Κίνα να ασπάζεται επισήμως το 1992 το δόγμα της "σοσιαλιστικής οικονομίας της ελεύθερης αγοράς" έπειτα από μία περιοδεία του Τενγκ στη νότια Κίνα.

Στις 27 Μαρτίου 1993, ανέλαβε και Πρόεδρος της Κίνας , παγιώνοντας πλέον την εξουσία του στην ηγεσία της χώρας. Στη διάρκεια της διακυβέρνησής του η μεγάλη οικονομική ανάπτυξη της Κίνας συνεχίστηκε με αμείωτους ρυθμούς, αν και η Κίνα άρχισε να αντιμετωπίζει σοβαρά κοινωνικά προβλήματα στο εσωτερικό της, με κυριότερα τους ολοένα και περισσότερο αυξημένους ρυθμούς αστικοποίησης, την εγκατάλειψη της υπαίθρου, τα υψηλά ποσοστά ανεργίας που ξεπερνούσαν σε μερικές αστικές περιοχές το 40% και την εκτεταμένη περιβαλλοντική καταστροφή. Τα έτη 1997 και 1999 επεστράφησαν στην Κίνα το Χονγκ Κονγκ από το Ηνωμένο Βασίλειοκαι το Μακάου από την Πορτογαλία αντίστοιχα, δύο ιδιαίτερα σημαντικά οικονομικά κέντρα της ανατολικής Ασίας. Στην εξωτερική πολιτική, η Κίνα διατήρησε καλές σχέσεις με τις περισσότερες χώρες, αν και υπήρξαν περίοδοι εντάσεων, ιδίως με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, μετά τον βομβαρδισμό της κινεζικής πρεσβείας στο Βελιγράδι από τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ, στη διάρκεια του Πόλεμος του Κοσσυφοπεδίου το 1999 [13][14].

Στις 15 Νοεμβρίου 2002 ο Τσιανγκ Τσεμίν εγκατέλειψε τη θέση του Γενικού Γραμματέα του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας και στις 15 Μαρτίου 2003 αποχώρησε και από την προεδρία της χώρας, παραδίδοντας και τις δύο θέσεις στον Χου Τζιντάο. Το 2005 αποσύρθηκε και από τις τελευταίες θέσεις εξουσίας που κατείχε. Σήμερα, σε ηλικία 94 ετών είναι ο μακροβιότερος πρώην Πρόεδρος της Κίνας.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 (Αγγλικά) SNAC. w68h0brg. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. 2,0 2,1 (Γερμανικά) Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους. jiang-zemin. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  3. 3,0 3,1 «Proleksis enciklopedija» (Κροατικά) 29105.
  4. 4,0 4,1 (Γερμανικά) Munzinger Personen. 00000019180. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 5,2 Robert Lawrence Kuhn: «The Man Who Changed China: The Life and Legacy of Jiang Zemin» (Αγγλικά) Random House. 2004.
  6. «Jiang Zemin returns to spotlight with a salutory couplet to former school». (Αγγλικά) South China Morning Post. 22  Οκτωβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 20  Αυγούστου 2014.
  7. Andrew Bell: «Encyclopædia Britannica». (Βρετανικά αγγλικά) Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάνικα. Encyclopædia Britannica Inc.. 1768.
  8. news.sina.com.cn/c/nd/2017-01-09/doc-ifxzkssy1483790.shtml. Ανακτήθηκε στις 26  Μαΐου 2021.
  9. 9,0 9,1 (πολλαπλές γλώσσες) geni.com.
  10. Immanuel C.Y. Hsü: «The Rise of Modern China» (Αγγλικά) Oxford University Press. Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. 2000. σελ. 934–935. ISBN-13 978-0-19-512504-7. ISBN-10 0-19-512504-5.
  11. web.archive.org/web/20150118121253/http://www.v1.sahistory.org.za/pages/artsmediaculture/culture%20&%20heritage/national-orders/1999.htm.
  12. Ανακτήθηκε στις 25  Μαρτίου 2021.
  13. Nationalism, Democracy and National Integration in China. Routledge. 12 Νοεμβρίου 2012. σελίδες 72–91. ISBN 978-0-203-40429-4. 
  14. «Raworth, Sophie, (born 15 May 1968), Presenter, BBC News». Who's Who (Oxford University Press). 2008-12-01. http://dx.doi.org/10.1093/ww/9780199540884.013.246653.