Μετάβαση στο περιεχόμενο

Τσαρμινάρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Τσαρμινάρ
μνημείο και τζαμί
Μνημείο Εθνικής Σημασίας της Ινδίας[1]
Χάρτης
Αρχιτεκτονικήισλαμική αρχιτεκτονική
Γεωγραφικές συντεταγμένες17°21′42″N 78°28′29″E
Διοικητική υπαγωγήΧαϊντεραμπάντ και Τελανγκάνα
ΧώραΙνδία
Έναρξη κατασκευής1591
Υλικάγρανίτης
Ιστότοπος
Επίσημος ιστότοπος
Commons page Πολυμέσα
Δεδομένα (π • σ • ε )

Το Τσαρμινάρ (τελούγκου చార్మినార్, ούρντου چار مینار , Charminar), ονομασία που σημαίνει «4 μιναρέδες», είναι μνημείο και τζαμί στην πόλη Χαϊντεραμπάντ (Ινδία). Ανεγέρθηκε το 1591 και αποτελεί σύμβολο για όλη την πόλη, ενώ είναι ενσωματωμένο στο έμβλημα της πολιτείας Τελανγκάνα, της οποίας πρωτεύουσα είναι το Χαϊντεραμπάντ.[2] Η μακρά ιστορία του μνημείου περιλαμβάνει τη λειτουργία τζαμιού στον επάνω όροφό του για περισσότερα από 425 έτη. Πέρα από την ιστορική και θρησκευτική σημασία του, είναι γνωστό και για τις πολυσύχναστες τοπικές αγορές που το περιβάλλουν, ενώ έχει καταστεί ένα από τα πλέον επισκεπτόμενα αξιοθέατα για τους τουρίστες της πόλεως. Είναι ακόμη το επίκεντρο των εορτασμών του Ιντ αλ-αντχά, του Ιντ αλ-φιτρ και άλλων εορτών[3], μαζί με το κεντρικό τζαμί της πόλεως, που είναι το Μακκά Μαστζίντ (= «τέμενος της Μέκκας»).

Το Τσαρμινάρ είναι κτισμένο στην αριστερή όχθη του ποταμού Μουσί. Στα δυτικά βρίσκεται η Αγορά Λαάντ ενώ στα νοτιοδυτικά το πλούσια διακοσμημένο Μακκά Μαστζίντ.[4] Το Τσαρμινάρ αναφέρεται ως «αρχαιολογικός και αρχιτεκτονικός θησαυρός» στον επίσημο κατάλογο μνημείων της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας της Ινδίας.[5] Οι 4 μιναρέδες του κτηρίου είναι προσαρμοσμένοι και στηρίζονται από τις στήλες ισάριθμων μεγαλοπρεπών αψίδων.[4]

Ο πέμπτος κυβερνήτης της Δυναστείας Κουτμπ Σαχί, ο Μουχάμαντ Κούλι Κουτμπ Σαχ, έκτισε το Τσαρμινάρ το 1589-1591, όταν μετέφερε την πρωτεύουσά του από την Γκολκόντα στη νέα πόλη που ίδρυσε ο ίδιος, το Χαϊντεραμπάντ.

Το Τσαρμινάρ, το Τσαρ Καμάν και το Γκουλζάρ Χουζ σε φωτογραφία του Λάλα Ντην Νταγιάλ από τη δεκαετία 1880-1890

Η Αρχαιολογική Υπηρεσία της Ινδίας (ASI), η οποία έχει σήμερα την ευθύνη του οικοδομήματος, αναφέρει: «Υπάρχουν διάφορες απόψεις σχετικώς με τον σκοπό της ανεγέρσεως του Τσαρμινάρ. Ωστόσο, η ευρύτερα αποδεκτή γνώμη είναι ότι το Τσαρμινάρ κατασκευάσθηκε στο κέντρο της νεόδμητης πόλεως σε ανάμνηση και ευχαριστία προς τον Θεό για την αποδρομή της επιδημίας πανούκλας».[6][7] Σύμφωνα με τον Γάλλο ταξιδευτή Ζαν ντε Τεβενό (17ος αιώνας), του οποίου η αφήγηση συμπληρώνεται από σωζόμενα περσικά κείμενα, το Τσαρμινάρ ανεγέρθηκε το έτος 1591 μ.Χ. προκειμένου να τιμήσει την έναρξη του έτους 1000 ε.Ε. στο ισλαμικό ημερολόγιο. Η περίσταση εορτάσθηκε ευρύτατα σε όλο τον μουσουλμανικό κόσμο, οπότε ο Κουτμπ Σαχ ίδρυσε την πόλη και έκτισε το τέμενος προκειμένου να εορτάσει το μουσουλμανικό «μιλένιουμ».[8][9]:17–19

Η οικοδόμηση ξεκίνησε το 1589 και ολοκληρώθηκε δύο έτη αργότερα. Λέγεται ότι το κτίσμα ζυγίζει περίπου 14 χιλιάδες τόνους. Το 1670 ο ένας μιναρές κατέρρευσε μετά από κτύπημα κεραυνού, και αναστηλώθηκε με κόστος 58.000 ρουπίες. Το 1820 ένα μέρος του κτηρίου ανακαινίσθηκε από τον Σικαντάρ Τζαχ.

Το Τσαρμινάρ κτίσθηκε σε διασταύρωση της ιστορικής εμπορικής οδού που συνδέει την πόλη με τις διεθνείς αγορές, δια του ποτάμιου λιμένα του Machilipatnam.[10]:195 Η Παλαιά Πόλη του είχε σχεδιασθεί με το Τσαρμινάρ στο ακριβές κέντρο της.[11] Η πόλη επεκτάθηκε γύρω από το Τσαρμινάρ σε 4 τεταρτημόρια, προς τις κύριες κατευθύνσεις. Προς τον βορρά π.χ. απλώνεται το διαμέρισμα Τσαρ Καμάν (= «4 πύλες»).[8][10][12] Εξέχοντες αρχιτέκτονες από την Περσία μετακλήθηκαν για να αναπτύξουν το πολεοδομικό σχέδιο. Το Τσαρμινάρ σχεδιάσθηκε με σκοπό να χρησιμεύσει τόσο ως τζαμί, όσο και ως madrasa. Ο αρχιτεκτονικός ρυθμός του είναι ινδοϊσλαμικός, που ενσωματώνει περσικά αρχιτεκτονικά στοιχεία.

Ο ιστορικός Μασούντ Χουσαΐν Χαν γράφει ότι το Τσαρμινάρ ολοκληρώθηκε το 1592, και ότι αυτό που έγινε το 1591 ήταν η ίδρυση της πόλεως Χαϊντεραμπάντ.[13]:4 Σύμφωνα με το βιβλίο Ημέρες των Αγαπημένων, ο Κουτμπ Σαχ το θεμελίωσε το 1589 στο ίδιο σημείο που είχε αντικρίσει για πρώτη φορά τη μελλοντική του βασίλισσα Μπαγκμάτι. Αν και η ιστορία αυτή απορρίπτεται από τους ιστορικούς και τους μελετητές, αναδείχθηκε σε δημοφιλή λαϊκό θρύλο στον τοπικό πληθυσμό.[14]:3,12


  1. ↑ asi.nic.in/wp-content/uploads/2021/08/Telangana-Hyderabad-Circle.pdf.
  2. ↑ «Kakatiya arch, Charminar in Telangana state logo». The Deccan Chronicle. 30 Μαΐου 2014. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουλίου 2015.
  3. ↑ «Charminar Hyderabad Tourism». simplefoodreviews.com. Ανακτήθηκε στις 24 Μαΐου 2023.
  4. 1 2 «Charminar: Hyderabad». Britannica Compton's Encyclopedia. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Αυγούστου 2010. Ανακτήθηκε στις 24 Μαΐου 2023.
  5. ↑ «Alphabetical List of Monuments - Telangana». holidify.com. Telangana Tourism. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Ιουνίου 2014. Ανακτήθηκε στις 27 Αυγούστου 2015.
  6. ↑ «Ticketed monuments-Telangana». Αρχαιολογική Υπηρεσία της Ινδίας. 2011. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2012.
  7. ↑ «India: Charminar is in fact a madrasa and masjid». IRIB World Service. 18 November 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 January 2013. https://web.archive.org/web/20130112091724/http://english.irib.ir/subcontinent/culture/history/item/85075-india-charminar-is-in-fact-a-madrasa-and-masjid. Ανακτήθηκε στις 23 December 2012.
  8. 1 2 «The Qutb Shahi monuments of Hyderabad-Golconda Fort, Qutb Shahi Tombs, Charminar». UNESCO World Heritage Centre. 10 Σεπτεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2012.
  9. ↑ Bilgrami, Syed Ali Asgar (1992) [1924]. Landmarks of the Deccan. Asian Educational Services. ISBN 8120605438.
  10. 1 2 Gayer, Lauren· Lynton, Christophe Jaffrelot (2011). Muslims in Indian cities: trajectories of marginalisation. Columbia University Press. ISBN 9780231800853. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2012.
  11. ↑ «Mecca Mosque». Encyclopædia Britannica. https://www.britannica.com/EBchecked/topic/371808/Mecca-Mosque. Ανακτήθηκε στις 3 November 2011.
  12. ↑ «Qutb Shahi style (mainly in and around Hyderabad city)». aponline.gov.in. Government of Telangana. 2002. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2012.
  13. ↑ Mohammad Quli Qutb Shah, volume 216. Sahitya Akademi. 1996. ISBN 8126002336. Ανακτήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2012.
  14. ↑ Lynton, Harriet Ronken (1974). Days of the beloved. Orient Longman. ISBN 0863112692. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2012.


Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Τσαρμινάρ&oldid=10823686"