Το χρονικό του Τράβνικ
| Συγγραφέας | Ίβο Άντριτς[1][2] |
|---|---|
| Τίτλος | Travnička hronika[2] |
| Γλώσσα | Σερβοκροατική γλώσσα[2] Σερβικά |
| Ημερομηνία δημιουργίας | 1942 |
| Ημερομηνία δημοσίευσης | 1945 |
| Μορφή | μυθιστόρημα |
| Σειρά | Βοσνιακή τριλογία |
| Τόπος | Τράβνικ[1] |
 Σχετικά πολυμέσα | |
| δεδομένα () | |
Το χρονικό του Τράβνικ (πρωτότυπος τίτλος: Travnička hronika) είναι ένα ιστορικό μυθιστόρημα του Γιουγκοσλάβου συγγραφέα, βραβευμένου με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1961, Ίβο Άντριτς.[3] Η ιστορία του βιβλίου διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1807 και 1814.[3] Ο υπότιτλος του μυθιστορήματος είναι Προξενική εποχή και αναφέρεται στη ζωή των προξένων στην Βοσνία κατά την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.[4]
Το 1999, Το χρονικό του Τράβνικ κυκλοφόρησε σε ελληνική μετάφραση του Χρήστου Γκούβη από τις Εκδόσεις Καστανιώτη.[5]
Σύνοψη πλοκής
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Το μυθιστόρημα έχει ως θέμα την παραμονή των Γάλλων και Αυστριακών προξένων στην πόλη Τράβνικ της Βοσνίας κατά την περίοδο μεταξύ 1807 και 1814, μια εποχή που χαρακτηρίζεται από περίπλοκες πολιτικές σχέσεις μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, της Γαλλίας και της Αυστρίας. Βασικό πρόσωπο της ιστορίας είναι ο Γάλλος πρόξενος Ζαν Νταβίλ, ο οποίος έρχεται από την πολιτισμένη Ευρώπη στον κλειστό και σκληρό κόσμο της βαλκανικής πόλης. Εκεί, γνωρίζει τον Τούρκο βεζίρη Μεχμέτ Πασά, με τον οποίο αναπτύσσει μια φιλική σχέση, καθώς και τον μεταφραστή Νταβενάτ, τον οποίο ωστόσο βλέπει με δυσπιστία.
Με την άφιξη του Αυστριακού προξένου φον Μίτερερ, η σχέση μεταξύ των δύο διπλωματών αντικατοπτρίζει τις πολιτικές αλλαγές στην Ευρώπη, οι οποίες κυμαίνονται από την αντιπαλότητα μέχρι την αμοιβαία κατανόηση. Μετά την αποχώρηση του φον Μίτερερ, ο διάδοχός του, ο νηφάλιος και ψυχρός πρόξενος φον Πάουλιχ, εισάγει έναν νέο τόνο στις διπλωματικές σχέσεις. Ο ορθολογισμός και η απόστασή του από τα πράγματα προκαλούν δυσφορία τόσο στον Νταβίλ όσο και σε άλλους χαρακτήρες, ειδικά στον πρώην διερμηνέα Ρότα, ο οποίος τελικά εξορίζεται.
Το μυθιστόρημα απεικονίζει πολιτικές και προσωπικές εντάσεις, οικογενειακές τραγωδίες, συνθήκες πολέμου και πολιτισμικές διαφορές μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Καθώς η δύναμη του Ναπολέοντα φθίνει και η Γαλλία χάνει την επιρροή της, το γαλλικό προξενείο στο Τράβνικ κλείνει. Ο Νταβίλ εγκαταλείπει την πόλη και οι κάτοικοι του Τράβνικ, αν και αρχικά δύσπιστοι, συνειδητοποιούν ότι η παρουσία ξένων προξένων δεν έχει επιφέρει αυτό που φοβόντουσαν περισσότερο. Το μυθιστόρημα ξεκινά και τελειώνει στο Lutva's Coffee, ένα καφενείο όπου συγκεντρώνονταν οι μπέηδες του Τράβνικ και σχολίαζαν τα ιστορικά γεγονότα.
Απήχηση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Σύμφωνα με ορισμένους κριτικούς, Το χρονικό του Τράβνικ είναι καλύτερο μυθιστόρημα από Το γεφύρι του Δρίνου του Ίβο Άντριτς.[6] Ο Κρεσιμίρ Νεμέτζ αναφέρει ότι στο μυθιστόρημα, οι χαρακτήρες προσδιορίζονται από τέσσερις άξονες ιδεολογικής ταυτοποίησης, οι οποίες είναι: πολιτισμική και πολιτισμική συγγένεια, ετερογένεια της Βοσνίας, διαίρεση εντός της ίδιας ομάδας και υβριδικές ταυτότητες, δηλαδή χαρακτήρες χωρίς πολιτισμική ταυτότητα.[7] Ο Μάικλ Μάρτενς αναφέρει ότι ο Άντριτς συγκέντρωσε το μεγαλύτερο μέρος του υλικού για το μυθιστόρημα κατά τη διάρκεια των επισκέψεών του σε αρχεία στο Παρίσι και τη Βιέννη. Δηλώνει ότι το πραγματικό πρότυπο για τον Ζαν Νταβίλ είναι ο Πιερ Νταβίντ, ένας δημοσιογράφος, συγγραφέας και διπλωμάτης από την περιοχή του Καλβαντός, ο οποίος φαντάζει στο μυθιστόρημα ως ένας φαινομενικά κάπως χαμένος διπλωμάτης, ο οποίος αγωνίζεται ενάντια στις αντιξοότητες της ζωής στο Τράβνικ, αλλά και ως ένας από τους σπάνιους πρωταγωνιστές του Άντριτς που βρίσκεται σε έναν γάμο που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε αρμονικό.[8]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 www
.new-east-archive .org /articles /show /13171 /where-to-start-with-ivo-andric. Ανακτήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 2023. - 1 2 3 «The Nobel Prize in Literature 1961». (Αγγλικά) Ανακτήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου 2023.
- 1 2 «Bosnian Chronicle». The Ivo Andrić Foundation. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2025.
- ↑ «Ivo Andrić». Hrvatski biografski leksikon. Ανακτήθηκε στις 10 Μαΐου 2025.
- ↑ «Το χρονικό του Τράβνικ | ΒΙΒΛΙΟΝΕΤ». biblionet.gr. Ανακτήθηκε στις 24 Μαρτίου 2026.
- ↑ Mihailovich, Vasa D. (2022). «Bosnian Chronicle by Ivo Andrić». EBSCO. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2025.
- ↑ Nemec, Krešimir (2006). Putovi pored znakova: portreti, poetike, identiteti. Zagreb: Naklada Ljevak. σελίδες 260–278. ISBN 953-178-774-3.
- ↑ Martens, Michael (2020). Vatra u vatri: Ivo Andrić - jedan europski život. Zagreb: Naklada Ljevak. σελίδες 228–229. ISBN 978-953-355-438-9.