Μετάβαση στο περιεχόμενο

Το τρίγωνο της αμαρτίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Το τρίγωνο της αμαρτίας
À double tour
ΣκηνοθεσίαΚλοντ Σαμπρόλ[1][2] και Φιλίπ ντε Μπρόκα
ΠαραγωγήΡέιμοντ Χακίμ
ΣενάριοΚλοντ Σαμπρόλ, Paul Gégauff και Stanley Ellin
ΠρωταγωνιστέςΑντονέλλα Λουάλντι[2][3], Ζαν Πολ Μπελμοντό[2][3], Μπερναντέτ Λαφόν[2][3], Madeleine Robinson[2][3], Mario David[2][3], Jacques Dacqmine[2][3], Κλοντ Σαμπρόλ[2][3], Ζαν Βαλερί[3], László Szabó[3] και Raymond Pélissier[3]
ΜουσικήPaul Misraki
ΦωτογραφίαHenri Decaë
ΜοντάζJacques Gaillard
Εταιρεία παραγωγήςTitanus
ΔιανομήNetflix
Πρώτη προβολή1959
Διάρκεια94 λεπτά
ΠροέλευσηΓαλλία και Ιταλία
ΓλώσσαΓαλλικά
Commons page Σχετικά πολυμέσα
δεδομένα (π • σ • ε )

Το τρίγωνο της αμαρτίας (Πρωτότυπος τίτλος: À double tour) είναι Γαλλο -ιταλική ψυχολογική ταινία θρίλερ του 1959, σε σκηνοθεσία Κλοντ Σαμπρόλ, βασισμένη στο μυθιστόρημα Το Κλειδί για την Οδό Νικόλα του Αμερικανού συγγραφέα Στάνλεϊ Έλιν. Πρωταγωνιστούν οι Αντονέλλα Λουάλντι, Ζαν Πολ Μπελμοντό, Μπερναντέτ Λαφόν και Μαντλίν Ρόμπινσον.

Ήταν η πρώτη έγχρωμη ταινία του Σαμπρόλ και το πρώτο του θρίλερ, το οποίο θα ήταν το είδος που επέλεξε για το υπόλοιπο της καριέρας του. Η ταινία είχε συνολικά 1.445.587 εισιτήρια στη Γαλλία. [4]

Σε μια εξοχική έπαυλη στην Προβηγκία, ο Ανρί και η Τερέζ ζουν με μεγαλοπρέπεια με τα δύο ενήλικα παιδιά τους, τον Ρίτσαρντ και την Ελισάβετ. Μια μικρή βίλα δίπλα καταλαμβάνεται από μια όμορφη νεαρή Ιταλίδα καλλιτέχνιδα, τη Λέντα, η οποία εμφανίζεται με έναν ενθουσιώδη Ούγγρο φίλο, τον Λάζλο. Η Λέντα έχει ξεκινήσει ένα ειδύλλιο με τον Ανρί, ενώ ο Λάζλο έχει αρραβωνιαστεί την Ελισάβετ, προς απογοήτευση της μητέρας της. Βλέποντας τον πόνο της Λέντα που είναι ερωτευμένη με έναν παντρεμένο άντρα που εξακολουθεί να μοιράζεται το κρεβάτι της γυναίκας του, ο Λάζλο παροτρύνει τον Ανρί να φύγει από το σπίτι και να δημιουργήσει μια νέα ζωή με τη Λέντα. Ο γιος Ρίτσαρντ, βλέποντας τον πόνο και την ντροπή της μητέρας του αν χάσει τον άντρα της, πηγαίνει κρυφά στη βίλα και σκοτώνει τη Λέντα. Μετά από μια αυστηρή έρευνα, η αστυνομία συλλαμβάνει τον αθώο γαλατά. Καταλαβαίνοντας ότι το άτομο με το κίνητρο και την ευκαιρία ήταν ο Ρίτσαρντ, ο Λάζλο τον πνίγει σε μια λίμνη και αποσπά μια ομολογία μόνο για τα αυτιά της οικογένειας του Ρίτσαρντ. Η Τερέζ θέλει το μυστικό να κρατηθεί στην οικογένεια, αλλά η Ελισάβετ λέει ότι πρέπει να ομολογήσει στην αστυνομία και να σώσει τον γαλατά. Αφού ρωτάει τον Ανρί αν μπορεί να τον συγχωρέσει, κάτι που ο πατέρας δεν μπορεί, ο Ρίτσαρντ πηγαίνει στην αστυνομία.

  • Μαντλίν Ρόμπινσον ως Τερέζ
  • Αντονέλλα Λουάλντι ως Λήδα
  • Ζαν Πολ Μπελμοντό ως Λάζλο Κόβατς
  • Ζακ Ντακμίν ως Ανρί
  • Ζαν Βαλερί ως Ελισάβετ
  • Μπερναντέτ Λαφόν ως Τζούλι, η υπηρέτρια
  • Αντρέ Τζοσλύν ως Ρίτσαρντ
  • Μάριο Ντέιβιντ ως Ρότζερ, ο γαλατάς
  • Λάζλο Σζάμπο ως φίλος του Λάζλο

Σε παραγωγή των Ραλφ Μπάουμ, Ρέιμοντ και Ρόμπερτ Χακίμ, ήταν η πρώτη έγχρωμη ταινία μεγάλου προϋπολογισμού του Σαμπρόλ. Η κινηματογράφιση πραγματοποιήθηκε μεταξύ 10 Απριλίου - 21 Μαΐου 1959 στα στούντιο της Βουλώνης και σε εξωτερικούς χώρους στην Αιξ-αν-Προβάνς από τον διευθυντή φωτογραφίας Ανρί Ντεκαέ.[5]

Η ταινία κυκλοφόρησε στις 4 Δεκεμβρίου 1959 στην Γαλλία, ενώ στην Ελλάδα έκανε πρεμιέρα στις 11 Ιανουαρίου 1960 στους κινηματογράφους Αστυ και Ελληνίς της Αθήνας.[6]

Η Μαντλίν Ρόμπινσον κέρδισε το Κύπελλο Βόλπι Καλύτερης Ηθοποιού το 1959 για τον ρόλο της σε αυτήν την ταινία. [7] Με 1.445.587 εισιτήρια στη Γαλλία, ήταν η τρίτη πιο δημοφιλής ταινία του Σαμπρόλ στην καριέρα του. [8]

Ο κριτικός του Film Quarterly έγραψε: «Ο Σαμπρόλ εδώ δείχνει τον εαυτό του ως ένα είδος διασταύρωσης μεταξύ Χίτσκοκ... και Μινέλι» και επαίνεσε το «φανταχτερό, υπέροχο χρώμα» της ταινίας και τις «εκπληκτικές περιπέτειες της κάμερας». [9] Το Time Out σχολίασε: «Η τρίτη ταινία του Σαμπρόλ, που εκείνη την εποχή χαιρετίστηκε ως ένα παστίς του Χίτσκοκ,... έχει κερδίσει σημαντικά σε κύρος» και πρόσθεσε ότι «η κορύφωση της δολοφονίας της ερωμένης... αποκαλύπτει τις πρώτες αναλαμπές της επιρροής του Φριτς Λανγκ που αργότερα ανθίζουν στο έργο του Σαμπρόλ». [10] Ο Ρόι Άρμες ήταν πιο επικριτικός, λέγοντας ότι «η έλλειψη συναισθήματος του Σαμπρόλ για τους χαρακτήρες του και η αγάπη του για την υπερβολική ερμηνεία γίνεται εμφανής στον χειρισμό των δευτερευόντων χαρακτήρων, και οι ερωτικές σκηνές που θα έπρεπε να είναι συγκινητικές είναι απλώς κινηματογραφικά κλισέ». [11]

  1. ↑ www.imdb.com/title/tt0053473/. Ανακτήθηκε στις 14  Απριλίου 2016.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 www.ofdb.de/film/35329,Schritte-ohne-Spur. Ανακτήθηκε στις 14  Απριλίου 2016.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 www.imdb.com/title/tt0053473/fullcredits. Ανακτήθηκε στις 14  Απριλίου 2016.
  4. ↑ «A double tour (1959) - JPBox-Office».
  5. ↑ Wakeman, John (1987–1988). World film directors: Volume Two 1945-1985. H.W. Wilson. ISBN 0824207572.
  6. ↑ «Η ζωή της πόλεως» (PDF). Ψηφιακό Αρχείο Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου - Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος. Εφημερίδα Ελευθερία. 9 Ιανουαρίου 1960. σελ. 2η. Ανακτήθηκε στις 8 Αυγούστου 2025.
  7. ↑ «History». 7 Απριλίου 2017.
  8. ↑ «Claude Chabrol - JPBox-Office». jpbox-office.com. Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2019.
  9. ↑ Callenbach, Ernest (1962-07-01). «Review: Web of Passion» (στα αγγλικά). Film Quarterly 15 (4): 55–56. doi:10.2307/1211194. ISSN 0015-1386. https://fq.ucpress.edu/content/15/4/55.[νεκρός σύνδεσμος]
  10. ↑ «A Double Tour 1959, directed by Claude Chabrol». Time Out London (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 21 Σεπτεμβρίου 2019.
  11. ↑ Armes, Roy. (1985). French cinema. New York: Oxford University Press. σελ. 177.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Το_τρίγωνο_της_αμαρτίας&oldid=11309831"