Τούρνος
| Τούρνος | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Τυρρηνός (Αρχαία Ελληνικά) και Turnus (Λατινικά) |
| Θάνατος | 12ος αιώνας π.Χ. Lanuvium |
| Συνθήκες θανάτου | ανθρωποκτονία και θάνατος στη μάχη |
| Εθνικότητα | Ρούτουλοι |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός στρατιωτικός |
| Επηρεάστηκε από | Rhamnes |
| Οικογένεια | |
| Γονείς | Δαύνος[1] και Venilia[1][2] |
| Αδέλφια | Γιουτούρνα[1][3][4] |
| Συγγενείς | Αμάτα (θεία)[1][5] |
| Στρατιωτική σταδιοδρομία | |
| Πόλεμοι/μάχες | Rutulian War |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | βασιλιάς |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Τούρνος (Ελληνική γλώσσα: Τυρρηνός) ήταν σύμφωνα με την Ιστορία της Ρώμης θρυλικός βασιλιάς των Ρούτουλων, ο Βιργίλιος στην Αινειάδα έγραψε ότι ήταν ο βασικός αντίπαλος του Αινεία. Ο Τούρνος ήταν γιος του Δαύνου και αδελφός της Νύμφης Γιουτούρνας.[6]
Ο μύθος σύμφωνα με την Αινειάδα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Οι ιστορικές πηγές σχετικά με τον Τούρνο είναι πολύ περιορισμένες, πολλές λεπτομέρειες σχετικά με τους βασιλείς των Ρουτούλων έχουν σημαντικές αντιφάσεις στην Αινειάδα. Η μόνη πηγή που προηγείται της Αινειάδας ήταν ο Κάτων ο Πρεσβύτερος, οι μεταγενέστερες πηγές ήταν ο Τίτος Λίβιος στο έργο του "Ιστορία της Ρώμης" και ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς στο έργο του "Ρωμαϊκές Αρχαιότητες".[7] Ο Τούρνος αναφέρεται επίσης στον Ψευδο-Τζασέρ παράλληλα με τον βασιλιά της Αφρικής Αγκέα.[8] Σε όλες τις ιστορικές πηγές η καταγωγή του είναι ασαφής, ο Διονύσιος τον καταγράφει ως "Τυρρηνό" δηλαδή Ετρούσκο, άλλες πηγές υποδηλώνουν Ελληνική καταγωγή. Το μόνο βέβαιο είναι ότι βρίσκονταν στην Ιταλία πριν την άφιξη των Τρώων και συγκρούστηκαν μαζί τους οι Λατίνοι αλλά υπάρχει ασυμφωνία στις λεπτομέρειες αφού ο Βιργίλιος στηρίχτηκε σε πολλές πηγές. Ο Τούρνος ήταν πριν την άφιξη του Αινεία στην Ιταλία μνηστήρας της Λαβίνιας της μοναδικής κόρης και παιδιού του βασιλιά των Λατίνων Λατίνου. Με την άφιξη των Τρώων ο Τούρνος παρέδωσε την κόρη του στον Αινεία, η θεά Γιούνο που μισούσε τους Τρώες παρακίνησε τον Τούρνο να αναζητήσει πόλεμο μαζί τους. Ο Λατίνος δυσαρεστείται έντονα από τις απαιτήσεις του Τούρνου αλλά τελικά οπισθοχωρεί και επιτρέπει την έναρξη του πολέμου. Ο Τούρνος ήταν στην διάρκεια του πολέμου γενναίος αλλά και οξύθυμος, στο Βιβλίο 9 καταλαμβάνει το φρούριο των Τρώων, σκοτώνει πολλούς αντιπάλους αλλά τελικά βρέθηκε σε κίνδυνο και σώθηκε με την βοήθεια της Γιούνο.
Στο βιβλίο 10 ο Τούρνος σκοτώνει τον νεαρό πρίγκιπα Πάλλαντα, γιο του συμμάχου του Αινεία βασιλιά Εύανδρου, καυχιέται χλευάζοντας τον νεκρό πρίγκιπα και φόρεσε την ζώνη του. Ο Αινείας εξοργίζεται και θέλει να σκοτώσει τον Τούρνο με τα χέρια του, ο Βιργίλιος σηματοδοτεί τον θάνατο του Πάλλαντα ως την αρχή του τέλους του Τούρνου. Η Γιούνο που ήθελε να αποτρέψει τον θάνατο του Τούρνου από τα χέρια του Αινεία τον παρασύρει με την μορφή του Αινεία σε ένα πλοίο που δεν μπορούσε να οδηγήσει, ο Τούρνος σκέφτεται απελπισμένος ακόμα και την αυτοκτονία. Στο Βιβλίο 10 της Αινειάδας μονομαχούν ο Τούρνος και ο Αινείας μέχρι θανάτου. O Τούρνος χτυπά τον Αινεία με το σπαθί του και αυτό σπάει, είχε πάρει στην βιασύνη του το σπαθί του ηνιόχου του το οποίο αποδείχτηκε πολύ εύθραυστο για την νέα πανοπλία του Αινεία που είχε κατασκευάσει ο Βουλκάνους.[9] Ο Αινείας πέταξε το δόρυ του αλλά αυτό αστοχεί και καρφώνεται σε μια ιερή ελιά.[10] Ο Αινείας τον καταδιώκει άγρια, τρέχει πίσω από τον Τούρνο που είχε πάρει πίσω το σπαθί του μέσω της αδελφής του Γιουτούρνας η οποία με την βοήθεια της Γιούνο μεταμορφώθηκε στον ηνίοχο του, ο Αινείας πήρε επίσης πίσω το δόρυ του με την βοήθεια της Αφροδίτης. Ο Τούρνος άρπαξε μια πέτρα για να την πετάξει στον Αινεία αλλά αναγνώρισε ότι οι δυνάμεις του εξαντλήθηκαν. Ο Αινείας πέταξε το δόρυ του και τον τραυμάτισε στον μηρό, ο Τούρνος τον παρακάλεσε να του χαρίσει την ζωή ή να δώσει το σώμα στον λαό του, την ώρα που το σκεφτόταν ο Αινείας είδε την ζώνη του Πάλλαντα οργίστηκε και τον σκότωσε.[9] Οι τελευταίοι στίχοι της Αινειάδας περιγράφουν την κάθοδο του Τούρνου στον Κάτω Κόσμο. Οι σύμμαχοι του Τούρνου ήταν η αδελφή του Γιουτούρνα μια δευτερεύουσα θεότητα του ποταμού, η σύζυγος του Λατίνου Αμάτα, ο έκπτωτος βασιλιάς των Ετρούσκων Μεζέντιος και βασίλισσα των Βόλσκων Καμίλλα.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 3 4 «Turnus» (Ρωσικά)
- ↑ «Venilia» (Ρωσικά)
- ↑ «Iuturna» (Ρωσικά)
- ↑ «Juturna» (Αγγλικά)
- ↑ «Amata» (Ρωσικά)
- ↑ Harrison, Stephen J (7 March 2016). Oxford Classical Dictionary. Oxford University Press
- ↑ Quartarone, Lorina (March 2015). "The Origins of Turnus, Vergilian Invention, and Augustan Rome" (PDF). Acta Antiqua Academiae Scientiarum Hungaricae. 55 (1–4): 379–392
- ↑ Jasher, Chapter 60
- 1 2 West, David (1974). "The Deaths of Hector and Turnus". Greece & Rome. 21 (1): 21–31
- ↑ Thomas, Richard F. (1988). "Tree Violation and Ambivalence in Virgil". Transactions of the American Philological Association. 118: 261–273
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969, σελ. 692
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Turnus στο Wikimedia Commons