Τοσκανικός ρυθμός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση


Ο Τοσκανικός ρυθμός στο έργο του Αντρέα Παλλάντιο, Quattro Libri di Architettura (Τα τέσσερα Βιβλία της Αρχιτεκτονικής), 1570.

Ο Τοσκανικός ρυθμός (λατινικά: Ordo Tuscanicus or Ordo Tuscanus) είναι αρχιτεκτονικός ρυθμός που αναπτύχθηκε από τους Ρωμαίους. Είναι ο ένας από τους δύο ρυθμούς που ανέπτυξαν, ο άλλος είναι ο σύνθετος. Μοιάζει με τον Δωρικό ρυθμό αλλά είναι απλούστερος, χωρίς ανάγλυφη διακόσμηση στο κιονόκρανο ή στο θριγκό. Στις αναλογίες του, στη διάταξη και στις αποστάσεις των κιόνων, ακολουθεί τον Ιωνικό ρυθμό.

Προέρχεται από τους Ετρούσκους της Τοσκάνης, το αρχαιότερο δείγμα είναι o ναός της Μινέρβα (Αθηνά) στο Πορτονάτσιο (Portonaccio) στην Ετρουσκική αρχαία πόλη Βήιοι, βόρεια της Ρώμης και χρονολογείται στο 510 π.Χ.

Περιγράφεται αναλυτικά μετά τα 1400, ενώ ο Βιτρούβιος τον αναφέρει επιφανειακά στα γραπτά του περί Ετρουσκικών ναών. Ο ρυθμός βελτιώθηκε κατά την Ιταλική Αναγέννηση.