Μετάβαση στο περιεχόμενο

Τογκόν Τεμούρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Τογκόν Τεμούρ
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
ᠲᠤᠭᠤᠨᠲᠡᠮᠤᠷ (Μογγολικά) και Тогоонтөмөр (Μογγολικά)
Γέννηση25  Μαΐου 1320
Γιουάν
Θάνατος23  Μαΐου 1370
Yingchang
Αιτία θανάτουδυσεντερία
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Χώρα πολιτογράφησηςΑυτοκρατορία των Μογγόλων
Γιουάν
Northern Yuan dynasty
ΘρησκείαΒουδισμός
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααστρονόμος
καλλιγράφος
ζωγράφος
αριστοκράτης
Οικογένεια
ΣύζυγοςDanashri, Bayan Khutugh, Empress Gi
Munashili
ΤέκναΜπιλιγκτού Χαν Αγιουσιριντάρα, Ουσχάλ Χαν Τογκούς Τεμούρ
Xueshan
ΓονείςΧουτουγκτού Χαν Κουσαλά
ΑδέλφιαΡιντσινμπάλ Χαν, Budaxini, Zoey
Margad Kelmish
ΟικογένειαΜπορτζίγκιν και δυναστεία Γιουάν
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΧαγάνος (1333–1368)
Χαγάνος (1368–1370)
κινέζοι αυτοκράτορες (1333–1368)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Τογκόν Τεμούρ, Toghon Temür, μογγολικά: απλοποιημένα κινεζικά: (25 Μαΐου 1320 – 23 Μαΐου 1370), επίσης γνωστός με το όνομα ναού ως Αυτοκράτορας Χουιζόνγκ των Γιουάν και με το μεταθανάτιο όνομά του ως Αυτοκράτορας Σουν των Γιουάν, ήταν ο τελευταίος Αυτοκράτορας της δυναστείας Γιουάν και ο πρώτος Αυτοκράτορας της Βόρειας δυναστείας Γιουάν . Ήταν γιος του Χουτουγκτού Χαν Κουσαλά (Αυτοκράτορα Μινγκζόνγκ).

Ο Τογκόν Τεμούρ ανέβηκε στον θρόνο το 1333, μετά από χρόνια διαφορών για τη διαδοχή, μετά τον θάνατο τού πατέρα του. Τα πρώτα χρόνια τής βασιλείας του κυριαρχούνταν από ισχυρούς υπουργούς, πρώτα τον Ελ Τεμούρ και στη συνέχεια τον Μπαγιάν, μέχρι που μηχανεύτηκε την απομάκρυνση τού Μπαγιάν το 1340 με τη βοήθεια του Τοκτόα. Η πρώτη κυβέρνηση του Τοκτόα (1340–1344) επέβλεψε την ολοκλήρωση των επίσημων ιστορικών των δυναστειών Λιάο, Τζιν και Σονγκ. [1] Κατά το τελευταίο μέρος τής βασιλείας του, εκτεταμένες φυσικές καταστροφές και δημοσιονομικές κρίσεις τροφοδότησαν λαϊκή αναταραχή, που κορυφώθηκε με την Εξέγερση του Κόκκινου Τουρμπανιού το 1351. Αφού ο ηγέτης των ανταρτών Ζου Γιουαντζάνγκ εγκαθίδρυσε τη δυναστεία των Μινγκ και κατέλαβε το Χανμπαλίκ το 1368, ο Τογκόν Τεμούρ υποχώρησε στη μογγολική στέπα. [2] Η εναπομείνασα αυλή, που συμβατικά ονομάζεται Βόρεια Γιουάν, συνέχισε να διεκδικεί τον τίτλο του Αυτοκράτορα της Κίνας. Ο Τογκόν Τιμούρ απεβίωσε στο Γινγκτσάνγκ το 1370, και τον διαδέχθηκε ο γιος του, Μπιλιγκτού Χαν Αγιουσιρινταρά.

Ήταν προστάτης του Θιβετιανού Βουδισμού, σπουδάζοντας υπό τους διαδοχικούς Καρμάπα της σχολής Κάρμα Καγκιού. [2] Προσκάλεσε επίσης τον λόγιο Τζονάνγκ Ντολπόπα Σεράμπ Γκιέλτσεν να διδάξει στην αυλή του, αλλά ο Ντολπόπα αρνήθηκε. [3]

Εξεγερμένοι και πολέμαρχοι το 1363 κατά τα τέλη της βασιλείας του Τογκόν Τιμούρ.
Στήλη που καταγράφει την ανοικοδόμηση του Ναού του Γιαν Χούι στο Κουφού, χρονολογούμενη στο 9ο έτος της εποχής Ζιζένγκ (1349).
Ένα σύγχρονο άγαλμα του Tογκτόν Τεμούρ στο Μογγολικό Κάστρο.
Τα αγγεία του Δαβίδ, που χρονολογούνται στην εποχή Zιζένγκ (1351), συγκαταλέγονται στα σημαντικότερα παραδείγματα κινεζικής μπλε και λευκής κεραμικής. Βρετανικό Μουσείο.
  • Αυτοκράτειρα, της φυλής Kιπτσάκων (皇后 欽察氏; 1320–1335), Προσωπικό Όνομα Ντανασίνi (答纳失里), κόρη του Eλ Τεμούρ. [4]
  • Αυτοκράτειρα, της φυλής Χονγκιράντ (皇后 弘吉剌氏; 1324–1365), Προσωπικό όνομα Μπαγιάν Kουτούγκ (伯颜忽都), κόρη του Μπολόντ Τεμούρ. [4]
    • πρίγκιπας Zεντζίν (真金王), απεβ. στη βρεφική ηλικία [5]
    • πρίγκιπας Χουεσάν (雪山王), [α]
  • Αυτοκράτειρα Πουξιάν Σουσένγκ, της κορεατικής φατρίας Χαινγκτζού Γκι. [7] (普顯淑聖皇后 幸州奇氏; 1315–1369)
    • Μπιλιγκτού Χαν Αγιουσιριντάρα (必里克圖汗 愛猷識理達臘; 23 Ιανουαρίου 1340 – 28 Απριλίου/26 Μαΐου 1378), διαδέχθηκε τον πατέρα του ως αυτοκράτορας Zαοζόνγκ του Βόρειου Γιουάν (昭宗son). [8]
    • [αποβολή στους τέσσερις μήνες] (1347)
  • Αυτοκράτειρα, της φυλής Χονγκιράντ (皇后 弘吉剌氏; 1307–1372), Προσωπικό Όνομα Mουνασίρι (木納失里) [4]
  • Σύζυγος, της φυλής Λονγκ (淑妃 龍氏), Προσωπικό Όνομα Ρουιτζιάο (瑞嬌) [β] 
  • Σύζυγος, της φυλής Τσενγκ (淑妃 程氏; 1333–1368), Προσωπικό Όνομα Γινίνγκ (一寧).
  • Σύζυγος της κορεατικής φυλής Γκγιοχά Νο (妃 交河盧氏).
  • Σύζυγος, της φυλής Γκε (淑妃 戈), Προσωπικό Όνομα Ξιαογκέ (小娥).
  • παλλακίδα Λι, της φυλής Zανγκ (麗嬪 張氏), Προσωπικό Όνομα Aγιουάν/Αξουάν (阿元/阿玄).
  • ταλαντούχα κυρία, της φυλής Nινγκ (才人 凝氏), Προσωπικό όνομα Ξιανγκέρ (香兒). [γ] 
  • Tογκούς Τεμούρ, πρίγκιπας του Γι (益王; 1342 – 18 Νοεμβρίου 1388)
  • Σιντουέρ, διάδοχος πρίγκιπας (失秃兒太子), 10ος γιος. [δ]
  • Κατάλογος αυτοκρατόρων Γιουάν
  • Κατάλογος Μογγόλων ηγεμόνων
  • Κατάλογος Κινέζων μοναρχών
  • Κατάλογος Βόρειων Γιουάν χαν
  1. In 1364, Bolad Temür attempted to depose Crown Prince Ayushiridara and install Xueshan as the new crown prince.[6]
  2. Prior to becoming a consort Lady Long was a palace servant
  3. Ning Xiang'er had previously been a courtesan.
  4. In 1351, Shidü'er was dispatched to escort King Gongmin and his wife to Goryeo, where he married a Goryeo woman surnamed Lin.[9][10]
  • Carswell, John (2000). Blue and White: Chinese Porcelain Around the World. London: British Museum Press. ISBN 978-0-7141-1491-0. 
  • Dardess, John W. (1973). Conquerors and Confucians: Aspects of Political Change in Late Yüan China. New York: Columbia University Press. ISBN 978-0-231-03689-4. 
  • Franke, Herbert, επιμ. (1994). The Cambridge History of China, Volume 6: Alien Regimes and Border States, 907–1368. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-24331-5. 
  • Franke, Herbert· Trauzettel, Rolf (1993) [1968]. Fischer Weltgeschichte, Band 19: Das Chinesische Kaiserreich (στα Γερμανικά). Fischer Taschenbuch Verlag. ISBN 3-596-60019-7. 
  • Hwang, Kyung Moon (2010). A History of Korea. London: Palgrave Macmillan. ISBN 978-0-230-20546-8. 
  • Mote, Frederick W. (1999). Imperial China 900–1800. Cambridge, MA: Harvard University Press. ISBN 978-0-674-01212-7. 
  • Robinson, David M. (2009). Empire's Twilight: Northeast Asia Under the Mongols. Cambridge, MA: Harvard University Asia Center. ISBN 978-0-674-03608-6. 
  • Song Lian (1976). Yuanshi (στα Κινεζικά). Beijing: Zhonghua Shuju. 
  • Stearns, Cyrus (2010). The Buddha from Dölpo: A Study of the Life and Thought of the Tibetan Master Dölpopa Sherab Gyaltsen (revised and enlarged έκδοση). Ithaca, NY: Snow Lion Publications. ISBN 978-1-55939-343-0. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]