Τζόρτζια Μελόνι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Τζόρτζια Μελόνι
Giorgia Meloni 2018.jpg
Πρόεδρος Αδελφών της Ιταλίας
Εν ενεργεία
Ανέλαβε καθήκοντα
2014
ΠροκάτοχοςΙνιάτσιο Λα Ρούσα
Πρόεδρος Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών
Εν ενεργεία
Ανέλαβε καθήκοντα
2020
ΠροκάτοχοςΓιαν Ζαχράντιλ
Προσωπικά στοιχεία
Γέννηση15 Ιανουαρίου 1977 (1977-01-15) (45 ετών), Ρώμη
ΕθνικότηταΙταλική
ΥπηκοότηταΙταλική
Πολιτικό κόμμαΑδέλφια της Ιταλίας (2012–σήμερα)
Παιδιά1
ΕπάγγελμαΔημοσιογράφος
Ιστοσελίδαgiorgiameloni.com
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Τζόρτζια Μελόνι (γεν.: 15 Ιανουαρίου 1977) είναι Ιταλίδα δημοσιογράφος και πολιτικός. Είναι επικεφαλής του εθνικο-συντηρητικού κόμματος Αδέλφια της Ιταλίας και πρόεδρος των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών από το 2020. Είναι μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων από το 2006. Υπηρέτησε ως υπουργός Νεολαίας στην τέταρτη κυβέρνηση του Σίλβιο Μπερλουσκόνι (2008-2011).

Νεανική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Τζόρτζια Μελόνι γεννήθηκε στη Ρώμη το 1977. Ο πατέρας της καταγόταν από τη Σαρδηνία και η μητέρα της από τη Σικελία . [1]

Το 1992, σε ηλικία 15 ετών, εντάχθηκε στο Μέτωπο Νεολαίας, τη νεολαία του εθνικού συντηρητικού Ιταλικού Κοινωνικού Κινήματος (MSI). Το 1996 έγινε ο εθνικός ηγέτης της "Φοιτητικής Δράσης", του φοιτητικού κινήματος της Εθνικής Συμμαχίας, εκπροσωπώντας αυτό το κίνημα στο Φόρουμ Φοιτητών Ενώσεων που ιδρύθηκε από το Υπουργείο Παιδείας της Ιταλίας . Την ίδια χρονιά, απέκτησε δίπλωμα στο Ινστιτούτο Amerigo Vespucci . [2]

Το 1998, εξελέγη μέλος της επαρχίας της Ρώμης, διατηρώντας αυτή τη θέση μέχρι το 2002. Το 2000 εξελέγη εθνική διευθύντρια και το 2004 ήταν η πρώτη γυναίκα πρόεδρος της Νεανικής Δράσης, της νεολαίας του κόμματος.

Πολιτική καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Υπουργός Νεολαίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις Ιταλικές γενικές εκλογές 2006, η Μελόνι εξελέγη στην Βουλή των Αντιπροσώπων . Στη συνέχεια έγινε η νεότερη Αντιπρόεδρος της Βουλής. Την ίδια χρονιά άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος. [3]

Το 2008 διορίστηκε Υπουργός Πολιτικών Νεολαίας στο τέταρτο υπουργικό συμβούλιο υπό την ηγεσία του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, θέση που κράτησε μέχρι τις 16 Νοεμβρίου 2011. Ήταν η νεότερη υπουργός στην ιστορία της Ιταλικής Δημοκρατίας. [4]

Το 2009 το κόμμα της συγχωνεύτηκε με τη Φόρτσα Ιτάλια στον Λαό της Ελευθερίας και ανέλαβε την προεδρία του τμήματος νεολαίας του ενωμένου κόμματος, που ονομάζεται "Νεανική Ιταλία". [4]

Τον Νοέμβριο του 2010, ως υπουργός, παρουσίασε ένα πακέτο 300 εκατομμυρίων ευρώ που ονομάζεται «Δικαίωμα στο μέλλον», με στόχο την επένδυση στους νέους, το οποίο περιλάμβανε πέντε πρωτοβουλίες, συμπεριλαμβανομένων κινήτρων για νέους επιχειρηματίες, μπόνους υπέρ των έκτακτων εργαζομένων και δάνεια για άξιους φοιτητές.

Τον Νοέμβριο του 2012 ανακοίνωσε την προσπάθειά της να διεκδικήσει την ηγεσία του Λαού της Ελευθερίας εναντίον του Αντζελίνο Αλφάνο, σε αντίθεση με την υποστήριξη του κόμματος στην κυβέρνηση του Μάριο Μόντι. Μετά την ακύρωση των προκριματικών, συνεργάστηκε με τους συναδέλφους της πολιτικούς Ινιάτσιο Λα Ρούσα και Γκουίντο Κροσέτο για να χαράξουν μια πολιτική ενάντια στον Μάριο Μόντι, ζητώντας ανανέωση μέσα στο κόμμα και ασκώντας επίσης κριτική στην ηγεσία του Σίλβιο Μπερλουσκόνι . [5] [6]

Αρχηγός των Αδελφών της Ιταλίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μελόνι με τον Κροσέτο, κατά τη διάρκεια εκστρατείας των Αδελφών της Ιταλίας, το 2014

Τον Δεκέμβριο του 2012, οι Μελόνι, Λα Ρούσα και Κροσέτο ίδρυσαν ένα νέο πολιτικό κόμμα, τα Αδέλφια της Ιταλίας (FdI), το όνομα του οποίου προέρχεται από τα λόγια του Ιταλικού Εθνικού Ύμνου . [7] [8] Στις γενικές εκλογές του Φεβρουαρίου 2013, ήταν μέλος του κεντροδεξιού συνασπισμού του Μπερλουσκόνι και έλαβε το 2,0% των ψήφων και 9 έδρες. [9] Η Μελόνι επανεξελέγη στη Βουλή των Αντιπροσώπων για τη Λομβαρδία και αργότερα διορίστηκε αρχηγός του κόμματος στη Βουλή. Κράτησε τη θέση της μέχρι το 2014. Την διαδέχθηκε ο Φάμπιο Ραμπέλι. [10]

Τον Μάρτιο του 2014 έγινε πρόεδρος των Αδελφών της Ιταλίας και τον Απρίλιο προτάθηκε για τις ευρωεκλογές του 2014 ως επικεφαλής του κόμματος και στις πέντε εκλογικές περιφέρειες. Ωστόσο, το κόμμα της συγκέντρωσε μόνο το 3,7% των ψήφων, χωρίς να ξεπεράσει το όριο 4% και ως εκ τούτου δεν εξελέγη ευρωβουλευτής, παρότι έλαβε 348.700 ψήφους. [11]

Ως αρχηγός του κόμματος αποφάσισε να σχηματίσει συμμαχία με τη Λέγκα του Βορρά του Ματέο Σαλβίνι, ξεκινώντας μαζί του πολλές πολιτικές εκστρατείες εναντίον της κεντροαριστερής κυβέρνησης του Ματέο Ρέντσι, τοποθετώντας τα Αδέλφια της Ιταλίας σε ευρωσκεπτικιστικές και λαϊκίστικες θέσεις. [12]

Στις 4 Νοεμβρίου 2015 ίδρυσε μια συντηρητική πολιτική επιτροπή, με την ονομασία "Η Γη μας - Οι Ιταλοί με την Τζόρτζια Μελόνι", για την υποστήριξη των εκστρατειών της. [13] Ήταν ένας παράλληλος οργανισμός με τα Αδέλφια της Ιταλίας και στόχευε στη διεύρυνση της βάσης του κόμματος. [14] [15]

Στις δημοτικές εκλογές του 2016 στη Ρώμη, η Μελόνι έθεσε υποψηφιότητα για δήμαρχος με την υποστήριξη του σχηματισμού Εμείς με τον Σαλβίνι, αλλά σε αντίθεση με τον υποψήφιο που υποστηρίχθηκε από την Φόρτσα Ιτάλια του Μπερλουσκόνι. Η Μελόνι κέρδισε το 20,6% των ψήφων, αλλά δεν προκρίθηκε στον δεύτερο γύρο. Το FdI συγκέντρωσε 12,3%. [16]

Η Μελόνι με τον Ματέο Σαλβίνι και τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι το 2018

Κατά τη διάρκεια του συνταγματικού δημοψηφίσματος του Δεκεμβρίου 2016 για τη μεταρρύθμιση που προώθησε η κυβέρνηση του Ρέντσι, η Μελόνι ίδρυσε την επιτροπή «Όχι, ευχαριστώ». Όταν το «Όχι» κέρδισε με σχεδόν το 60% των ψήφων, η Μελόνι ζήτησε πρόωρες εκλογές, και, όταν παραιτήθηκε ο Ρέντσι, αρνήθηκε την εμπιστοσύνη της στην επόμενη κυβέρνηση με επικεφαλής τον Πάολο Τζεντιλόνι . [17] [18]

Στις 2 και 3 Δεκεμβρίου 2017 στην Τεργέστη, πραγματοποιήθηκε το συνέδριο των Αδελφών της Ιταλίας, κατά το οποίο η Μελόνι επανεξελέγη ως προέδρου του κόμματος. Επιπλέον, ανανεώθηκε το λογότυπο του κόμματος.[19]

Στις γενικές εκλογές του 2018, τα Αδέλφια της Ιταλίας ήταν μέρος του κεντροδεξιού συνασπισμού, με τη Φόρτσα Ιτάλια του Μπερλουσκόνι, τη Λέγκα του Βορρά του Σαλβίνι και το σχηματισμό Εμείς με την Ιταλία του Ραφαέλε Φίτο . Το κόμμα της Μελόνι συγκέντρωσε το 4,4% των ψήφων. Εξελέγη στη Βουλή των Αντιπροσώπων της μονομελούς εκλογικής περιφέρειας της Λατίνας με 41% των ψήφων. [20] Η κεντροδεξιά συμμαχία, στην οποία η Λέγκα αναδείχθηκε ως η κύρια πολιτική δύναμη, κέρδισε την πλειοψηφία των εδρών στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Ωστόσο, καμία πολιτική ομάδα ή κόμμα δεν κέρδισε την απόλυτη πλειοψηφία. [21] [22]

Προσωπική ζωή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Τζόρτζια Μελόνι έχει μια κόρη με τον σύντροφό της Andrea Giambruno που είναι τηλεοπτικός δημοσιογράφος .[23][24]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Giorgia Meloni· Stefano Podda (curator) (2011). Noi crediamo. Saggi (στα Ιταλικά). Milan: Sperling & Kupfer, Mondadori. σελίδες XXVII, 164. ISBN 9788820049324. Ανακτήθηκε στις August 25, 2019.  Ελέγξτε τις τιμές ημερομηνίας στο: |archive-date= (βοήθεια)
  • Alessandro Meluzzi· Giorgia Meloni (2019). Mafia nigeriana. Origini, rituali, crimini. I saggi (στα Ιταλικά). Oligo. ISBN 9788885723252. 
  • Giorgia Meloni (2021). Io sono Giorgia, le mie radici, le mie idee. Saggi. Rome: Rizzoli. ISBN 9788817154680. 

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Giorgia Meloni Αρχειοθετήθηκε 2017-12-01 στο Wayback Machine., "Cinquantamila giorni", Corriere della Sera
  2. «Biografia del ministro Giorgia Meloni», Governo italiano, http://www.sitiarcheologici.palazzochigi.it/www.governo.it/novembre%202011/www.governo.it/Governo/Biografie/ministri/Meloni_Giorgia.html 
  3. «Ordine dei giornalisti del Lazio». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Μαρτίου 2011. 
  4. 4,0 4,1 «Giorgia Meloni». Il Sole 24 Ore. 8 February 2013. http://argomenti.ilsole24ore.com/giorgia-meloni.html.  Σφάλμα αναφοράς: Invalid <ref> tag; name "Bio" defined multiple times with different content
  5. Sala, Alessandro (29 Νοεμβρίου 2012). «Pdl, primarie in fumo. La rabbia dei giovani». Corriere della Sera. 
  6. «Crosetto e Meloni dal Pdl a 'Fratelli d'Italia':trattativa con La Russa su nome e simbolo». la Repubblica. 20 Δεκεμβρίου 2012. 
  7. «Pdl, il giorno dei montiani. "No a scissioni"». Corriere della Sera. 16 December 2012. http://archiviostorico.corriere.it/2012/dicembre/16/Pdl_giorno_dei_montiani_scissioni_co_0_20121216_cb940f86-4748-11e2-96a9-077294bad7d3.shtml. Ανακτήθηκε στις 17 May 2013. 
  8. «Appello a Monti e guerra alla sinistra Il Pdl si ricompatta». Corriere della Sera. 17 December 2012. http://archiviostorico.corriere.it/2012/dicembre/17/Appello_Monti_guerra_alla_sinistra_co_0_20121217_f62eb7f4-4811-11e2-b9b5-3eea74e97452.shtml. Ανακτήθηκε στις 17 May 2013. 
  9. «Elezioni 2015». Elezioni.interno.it. Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2015. 
  10. «E' Fabio Rampelli il nuovo Capogruppo di Fratelli d'Italia – Alleanza Nazionale». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Ιουλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 22 Απριλίου 2018. 
  11. «Europee, Bonafè (Pd) è la più votata. Elette Mussolini, Picierno e Matera». Corriere della Sera. 26 Μαΐου 2014. 
  12. «Matteo Salvini e la nuova mappa della destra, fra Giorgia Meloni e Roberto Maroni». Formiche.net. 2 Μαρτίου 2018. 
  13. «Fratelli d'Italia lancia "Terra nostra": a fine novembre la prima assemblea». Secolo d'Italia. 4 Νοεμβρίου 2015. 
  14. «Comitato Terra Nostra – Chi siamo». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιουνίου 2018. Ανακτήθηκε στις 11 Μαΐου 2022. 
  15. «Nasce Terra nostra, parte il derby a destra tra Fini e Meloni». ilGiornale.it. 4 Νοεμβρίου 2015. 
  16. «Comune di Roma - Lazio - Elezioni Comunali - Risultati - Ballottaggio - 5 giugno 2016». la Repubblica.it. 
  17. «Il governo Gentiloni ha giurato, ministri confermati tranne Giannini. Alfano agli Esteri. Minniti all'Interno. Boschi sottosegretario». 12 Δεκεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 2017. 
  18. «[Paolo Gentiloni's rise: from the Daisy to the Farnesina]» (στα it) L'ascesa di Paolo Gentiloni, dalla Margherita alla Farnesina. Rome: Gruppo Editoriale L’Espresso. 31 October 2014. http://www.repubblica.it/politica/2014/10/31/news/paolo_gentiloni_vita_scheda-99433494/. Ανακτήθηκε στις 20 February 2015. 
  19. Stefanoni, Franco (12 Μαρτίου 2017). «Fratelli d'Italia: via An e Msi dal simbolo. Entra Santanchè: "Tornata a casa mia"». Corriere della Sera. 
  20. Elezioni 2018 – Collegio uninominale di Latina
  21. «Elezioni politiche: vincono M5s e Lega. Crollo del Partito democratico. Centrodestra prima coalizione. Il Carroccio sorpassa Forza Italia». 4 Μαρτίου 2018. 
  22. Sala, Alessandro. «Elezioni 2018: M5S primo partito, nel centrodestra la Lega supera FI». 
  23. politica, Redazione (16 Σεπτεμβρίου 2016). «Ginevra, "sorellina d'Italia": è nata la bambina di Giorgia Meloni». Corriere della Sera (στα Ιταλικά). Ανακτήθηκε στις 25 Μαρτίου 2020. 
  24. David, Ariel (2019-06-03). «'Defend Our Christian Identity!' Meet the Far Right 'Anti-globalist' Who Could Lead Italy» (στα αγγλικά). Haaretz. https://www.haaretz.com/world-news/.premium-meet-italy-s-le-pen-the-defender-of-christian-identity-who-could-become-premier-1.7313909. Ανακτήθηκε στις 2020-03-25.