Τζούρατζ Μπράνκοβιτς (δεσπότης)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Τζούρατζ Μπράνκοβιτς
Djordje II Brankovic.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1461
Θάνατος 1516[1]
Krušedol monastery
Εθνικότητα Σέρβοι
Θρησκεία Ορθόδοξος Χριστιανισμός
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα συγγραφέας
Οικογένεια
Γονείς Στεφάν Μπράνκοβιτς και Αγγελίνα Αρανίτ Κομνηνή
Αδέλφια Γιοβάν Μπράνκοβιτς
Marija Branković
Οικογένεια Branković dynasty
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Τζούρατζ ή Τζόρτζε (Γεώργιος) Μπράνκοβιτς (σερβικά : Ђорђе Бранковић), ήταν Σέρβος ηγέτης του δεσποτάτου της Σερβίας, άγιος τη Σερβικής ορθόδοξης εκκλησίας, μητροπολίτης Ουγγροβλαχίας, αρχιεπίσκοπος και μοναχός με όνομα Μάξιμος.

Καταγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι πρόγονοι του Μάξιμου ανάγονται στην εποχή του Ιωάννη ΣΤ’ Καντακουζηνού (1347-1354) και του σεβαστοκράτορα Μπράνκο Μλαντένοβιτς, διοικητή της Αχρίδος, από τον οποίο κατάγονταν. Παππούς του ήταν ο Γεώργιος Μπράνκοβιτς (1375-1456), το όνομα του οποίου έλαβε ο Μάξιμος, και γονείς του ο Στέφανος Μπράνκοβιτς, πρίγκιπας και δεσπότης, και η Αλβανή πριγκίπισσα Angelina Aranit Komneni[2]. Μετά την πτώση του Βελιγραδίου στους Τούρκους το 1459, ο πατέρας του κατέφυγε στην Ουγγαρία, όπου πολέμησε μαζί με τα Ουγγρικά στρατεύματα κατά των Τούρκων.

Βίος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γεώργιος[3] γεννήθηκε στο Βελιγράδι το 1461 και είχε άλλες τρεις αδελφές και έναν αδελφό.

Ο βασιλιάς των Ούγγρων θέλησε να παντρέψει τον Γεώργιο με την κόρη του, αλλά εκείνος αρνήθηκε με το επιχείρημα πως ήταν Καθολική στο θρήσκευμα. Το 1485 του πρότεινε ο Ούγγρος ηγεμόνας να γίνει διάδοχος του πατέρα του Στέφανου μα εκείνος αρνήθηκε. Το 1486 ο Ούγγρος βασιλιάς του έδωσε τον τίτλο του δεσπότη (κατ΄όνομα) της Σερβίας, μαζί με πολλά φέουδα, όπως το Σίρμιο και πολλές πόλεις στα εδάφη της Ουγγαρίας. Την ίδια χρονιά, αποσύρθηκε ως δόκιμος μοναχός στη μονή Κουπίνκ[4].

Από το 1492 ο Τζούρατζ μοιραζόταν το τίτλο του δεσπότη της Σερβίας με τον αδελφό του Ιωάννη. Το 1494 οι δύο δεσπότες της Σερβίας πολέμησαν εναντίον του Δούκα του Λόβρε, ο οποίος είχε κτήσεις το Σίρμιο και την Σλαβονία. Το 1495 ή στις αρχές του 1496 ο Τζούρατζ εκάρη μοναχός και έλαβε το όνομα Μάξιμος, παραιτούμενος από τον τίτλο του δεσπότη. Το 1496 χειροτονήθηκε διάκονος και πρεσβύτερος από τον μητροπολίτη Σόφιας Calevit.

Μετά τον θάνατο του αδελφού του Ιωάννη ήταν πλέον ο μοναδικός κληρονόμος του ηγεμονικού θρόνου των Μπράνκοβιτς. Ο βασιλιάς της Ουγγαρίας αλλά και οι Σέρβοι άρχοντες θέλησαν να τον πείσουν να αναλάβει τη διαδοχή, αλλά εκείνος αρνήθηκε και όταν οι Τούρκοι εισέβαλαν στο κατέφυγε με τη μητέρα του στην αυλή του Ρουμάνου ηγεμόνα Ράντου σελ Μάρε το 1504[5]. Την ίδια περίοδο βρισκόταν εκεί και ο πρώην πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Νήφωνας, ο οποίος κατόπιν υπόδειξης του Ρουμάνου ηγεμόνα χειροτόνησε τον Μάξιμο επίσκοπο Ramnic στο Curtea de Arges ή στο Tirgoviste το 1505.

Μητροπολίτης Ουγγροβλαχίας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μετά τη χειροτονία του συνεργάστηκε με τον Νήφωνα για την αναδιοργάνωση της τοπικής εκκλησίας[6]. Καίρια ήταν η παρέμβασή του στη διαμάχη μεταξύ Ράντου σελ Μάρε και του ηγεμόνα της Μολδαβίας Bogdan και στην τελική μεταξύ τους συμφιλίωση[7]. Με την ιδιότητά του μητροπολίτη, ανέλαβε επίσης και διπλωματικές αποστολές για λογαριασμό του Ρουμάνου ηγεμόνα, όπως αυτή προς τους Σάσες ή Σάξονες, γερμανικό φύλο που είχε εγκατασταθεί στην περιοχή, και τον Ούγγρο βασιλιά Βλαδισλάβο τον Β΄[8], και πέτυχε να συνάψει συνθήκη ειρήνης[9].

Και επί των ημερών του διαδόχου του Ράντου, Mihnea cel Rau, το 1508, μετέβη στην Ουγγαρία για να αναγγείλει την άνοδο του τελευταίου στο θρόνο. Δεν θα επιστρέψει όμως επειδή ο Ρουμάνος ηγεμόνας ήλθε σε ρήξη με τους βογιάρους και είχε προσεταιριστεί τους Σέρβους φεουδάρχες της περιοχής και Σερβικής καταγωγής ήταν κι ίδιος ο Μάξιμος[10]. Παρέμεινε για τέσσερα χρόνια στο Σερβικό χωριό Crusdol και ίδρυσε ένα μοναστήρι. Τελικά επί ηγεμόνα Neagoe Besarab, το 1512 στις 25 Ιουνίου επέστρεψε στη μητρόπολή του. Σύντομα ξαναέφυγε για το Σίρμιο και τη μονή του Krušedol, όπου και πέθανε στις 18 Ιανουαρίου του 1516[11].

Η Σερβική Εκκλησία το 1523 τον ανακήρυξε άγιο και η μνήμη του εορτάζεται στις 18 Ιανουαρίου.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. 138129088. Ανακτήθηκε στις 14  Οκτωβρίου 2015.
  2. Γεώργιος Στυλιάρας, «Μάξιμος Brankovic (1462-1516). Σέρβος Δεσπότης, Μητροπολίτης Ουγγροβλαχίας, Άγιος», Θεολογία, τομ.80, τ/χ.3ο (Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2009), σελ.218-219
  3. Γεώργιος Στυλιάρας, «Μάξιμος Μπράνκοβιτς (1462-1516). Σέρβος Δεσπότης, Μητροπολίτης Ουγγροβλαχίας, Άγιος», Θεολογία, τομ.80, τ/χ.3ο (Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2009), σελ.220
  4. Γεώργιος Στυλιάρας, «Μάξιμος Μπράνκοβιτς (1462-1516). Σέρβος Δεσπότης, Μητροπολίτης Ουγγροβλαχίας, Άγιος», Θεολογία, τομ.80, τ/χ.3ο (Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2009), σελ.220-221
  5. Γεώργιος Στυλιάρας, «Μάξιμος Μπράνκοβιτς (1462-1516). Σέρβος Δεσπότης, Μητροπολίτης Ουγγροβλαχίας, Άγιος», Θεολογία, τομ.80, τ/χ.3ο (Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2009), σελ. 221-222
  6. Γεώργιος Στυλιάρας, «Μάξιμος Brankovic (1462-1516). Σέρβος Δεσπότης, Μητροπολίτης Ουγγροβλαχίας, Άγιος», Θεολογία, τομ.80, τ/χ.3ο (Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2009), σελ.223-224
  7. Γεώργιος Στυλιάρας, «Μάξιμος Brankovic (1462-1516). Σέρβος Δεσπότης, Μητροπολίτης Ουγγροβλαχίας, Άγιος», Θεολογία, τομ.80, τ/χ.3ο (Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2009), σελ.225-226
  8. Γεώργιος Στυλιάρας, «Μάξιμος Brankovic (1462-1516). Σέρβος Δεσπότης, Μητροπολίτης Ουγγροβλαχίας, Άγιος», Θεολογία, τομ.80, τ/χ.3ο (Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2009), σελ.226
  9. Γεώργιος Στυλιάρας, «Μάξιμος Brankovic (1462-1516). Σέρβος Δεσπότης, Μητροπολίτης Ουγγροβλαχίας, Άγιος», Θεολογία, τομ.80, τ/χ.3ο (Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2009), σελ.225
  10. Γεώργιος Στυλιάρας, «Μάξιμος Brankovic (1462-1516). Σέρβος Δεσπότης, Μητροπολίτης Ουγγροβλαχίας, Άγιος», Θεολογία, τομ.80, τ/χ.3ο (Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2009), σελ.227
  11. Γεώργιος Στυλιάρας, «Μάξιμος Brankovic (1462-1516). Σέρβος Δεσπότης, Μητροπολίτης Ουγγροβλαχίας, Άγιος», Θεολογία, τομ.80, τ/χ.3ο (Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2009), σελ.229

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Др Алекса Ивић, Историја Срба у Војводини, Нови Сад, 1929.
  • Βλαντιμίρ Κόροβιτς, Историја српског народа], 1997
  • Γεώργιος Στυλιάρας, «Μάξιμος Brankovic (1462-1516). Σέρβος Δεσπότης, Μητροπολίτης Ουγγροβλαχίας, Άγιος», Θεολογία, τομ.80, τ/χ.3ο (Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2009), σελ.217-232


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Ђорђе Бранковић (деспот) της Σερβικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).