Μετάβαση στο περιεχόμενο

Τζουζέππε Σαράκκο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Τζουζέππε Σαράκκο
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Giuseppe Saracco (Ιταλικά)
Γέννηση9  Οκτωβρίου 1821
Μπιστάνιο
Θάνατος19  Ιανουαρίου 1907
Μπιστάνιο
Χώρα πολιτογράφησηςΒασίλειο της Ιταλίας (από 1861)
Βασίλειο της Σαρδηνίας
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΙταλικά
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο του Τορίνο
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
δικηγόρος
Πολιτική τοποθέτηση
Πολιτικό κόμμα/ΚίνημαHistorical Left
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΠρωθυπουργός του Βασιλείου της Ιταλίας (1900–1901)
Υπουργός Εσωτερικών του Βασιλείου της Ιταλίας (1900–1901)
υπουργός δημοσίων έργων του Βασιλείου της Ιταλίας (1887–1889)
υπουργός δημοσίων έργων του Βασιλείου της Ιταλίας (1893–1896)
γερουσιαστής του Βασιλείου της Ιταλίας
μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων του Βασιλείου της Ιταλίας (1849–1853)
μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων του Βασιλείου της Ιταλίας (1853–1857)
μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων του Βασιλείου της Ιταλίας (1857–1860)
μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων του Βασιλείου της Ιταλίας (Απριλίου 1860 – Δεκέμβριος 1860)
μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων του Βασιλείου της Ιταλίας (1861–1865)
ΒραβεύσειςΤάγμα του Ευαγγελισμού
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Τζουζέππε Σαράκκο (6 Οκτωβρίου 1821 – 19 Ιανουαρίου 1907) ήταν Ιταλός πολιτικός, χρηματοδότης και Ιππότης του Ανώτατου Τάγματος του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.

Ο Σαράκκο γεννήθηκε στο Μπιστάνιο, στην Επαρχία της Αλεσσάντρια. Αφού απέκτησε το πτυχίο του δικηγόρου, εισήλθε στο κοινοβούλιο του Πιεμόντε το 1849. Ήταν υποστηρικτής του Καβούρ. Μετά τον θάνατο του Καβούρ το 1861, ο Σαράκκο εντάχθηκε στο κόμμα του Ρατατσί και έγινε υφυπουργός δημοσίων έργων στην κυβέρνηση Ρατατσί του 1862. Το 1864, ο Σέλα διόρισε τον Σαράκκο γενικό γραμματέα οικονομικών και, αφού διορίστηκε γερουσιαστής το 1865, απέκτησε σημαντική φήμη ως οικονομική αυθεντία. [1]

Το 1879, ο Σαράκκο κατάφερε να αναβάλει την πλήρη κατάργηση του φόρου στο αλεύρι και ήταν σε όλη τη διάρκεια σφοδρός αντίπαλος της χαλαρής οικονομικής διοίκησης του Μαλιάνι. Εξελέγη υπουργός δημοσίων έργων από τον Ντεπρέτις το 1887 και από τον Κρίσπι το 1893, και εργάστηκε για να μετριάσει τις χειρότερες συνέπειες της διεφθαρμένης και υπερβολικής πολιτικής του Ντεπρέτις και εισήγαγε ένα πιο ορθό σύστημα συμμετοχής της κυβέρνησης στα δημόσια έργα. Τον Νοέμβριο του 1898, εξελέγη πρόεδρος της Γερουσίας. [1]

Πρωθυπουργός της Ιταλίας

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Ιούνιο του 1900, ο Σαράκκο κατάφερε να σχηματίσει ένα Υπουργικό Συμβούλιο μετά την κρίση των παρεμποδιστών που είχε προκαλέσει την πτώση του Στρατηγού Πελού. Η θητεία του αμαυρώθηκε από τη δολοφονία του βασιλιά Ουμβέρτου στις 29 Ιουλίου 1900 και η κυβέρνησή του έπεσε τον Φεβρουάριο του 1901 με ψηφοφορία της βουλής που καταδίκαζε την αδύναμη στάση του απέναντι σε μια γενική απεργία των λιμένων στη Γένοβα. [1]

Μετά τον Φεβρουάριο του 1901, ο Σαράκκο ανέλαβε ξανά τα καθήκοντά του ως πρόεδρος της Γερουσίας, αλλά με την έλευση του τρίτου υπουργικού συμβουλίου Τζιολίτι δεν διορίστηκε ξανά σε αυτή τη θέση. Έλαβε την ύψιστη τιμή του ιππότη της Ανουντσιάτα από τον βασιλιά Ουμβέρτο το 1898. [1]

Πολιτικά αξιώματα
Προκάτοχος
Ντομενίκο Φαρίνι
Πρόεδρος της Ιταλικής Γερουσίας
10 Νοεμβρίου 1898 – 18 Οκτωβρίου 1904
Διάδοχος
Τανκρέντι Κανόνικο
Προκάτοχος
Λουίτζι Πελλού
Πρωθυπουργός της Ιταλίας
24 Ιουνίου 1900 – 15 Φεβρουαρίου 1901
Διάδοχος
Τζουζέπε Ζαναρντέλι