Τζοβάνι Φραντσέσκο Στραπαρόλα
| Τζοβάνι Φραντσέσκο Στραπαρόλα | |
|---|---|
 | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 1480 (περίπου) Καραβάτζο |
| Ψευδώνυμο | Zoan Francesco Straparola |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Ιταλικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | συγγραφέας συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας συλλέκτης παραμυθιών |
| Αξιοσημείωτο έργο | Le piacevoli notti |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Τζοβάνι Φραντσέσκο «Τζανφραντσέσκο» Στραπαρόλα (ιταλικά: Giovanni Francesco Straparola, περ. 1480 - περ. 1558) ήταν Ιταλός ποιητής και συγγραφέας της Αναγέννησης. Μεταξύ 1550 και 1553, δημοσίευσε μια συλλογή διηγημάτων σε δύο τόμους, με τίτλο Οι ευχάριστες νύχτες, η οποία περιλαμβάνει μερικές από τις πρώτες γνωστές έντυπες εκδόσεις παραδοσιακών λογοτεχνικών παραμυθιών στην Ευρώπη, όπως είναι γνωστές σήμερα.[1]
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ελάχιστα είναι γνωστά για την προσωπική ζωή του Στραπαρόλα εκτός από μερικά στοιχεία που αναφέρονται στον πρόλογο δημοσιευμένων έργων του. Πιθανότατα, γεννήθηκε γύρω στο 1480 στο Καραβάτζο (κοντά στο Μπέργκαμο). Ωστόσο, δεν είναι γνωστό τίποτε άλλο μέχρι το 1508, όταν βρέθηκε στη Βενετία όπου δημοσίευσε μια ποιητική συλλογή.
Το επώνυμο «Στραπαρόλα» - κυριολεκτικά σημαίνει «φλύαρος» ή «καυχησιάρης» - δεν ήταν συνηθισμένο επώνυμο εκείνη την περίοδο και είναι πιθανόν να ήταν ψευδώνυμο. Οι ιστορίες του αποκαλύπτουν έναν καλλιεργημένο άνθρωπο, που μιλούσε άπταιστα λατινικά και αρκετές ιταλικές διαλέκτους, και επίσης γνώριζε τη λογοτεχνία της εποχής του.[2]
Από το 1982, ο δήμος του Καραβάτζο εγκαινίασε έναν διετή λογοτεχνικό διαγωνισμό αφιερωμένο στον συγγραφέα.[3]
Έργο
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ο Στραπαρόλα θεωρείται ένας από τους πρώτους συλλέκτες παραμυθιών στην Ευρώπη, σηματοδοτώντας την αρχή του λογοτεχνικού παραμυθιού. Ήταν ο πρώτος που αφηγήθηκε εκτενώς λαϊκές ιστορίες, καλύπτοντας έτσι την ανάγκη του κοινού για ψυχαγωγία. Δύο από τις ιστορίες του είναι γραμμένες σε διαλέκτους του Μπέργκαμο και της Πάντοβα, πιθανώς για κωμικό αποτέλεσμα. Το 1508, εκδόθηκε στη Βενετία η ποιητική του συλλογή Πετραρχανικής έμπνευσης Καντσονιέρε, ένα βιβλίο σε 12 κεφάλαια που περιείχε ερωτική ποίηση σε 115 σονέτα και 35 στραμπότι, ποιητικές μορφές που κυριαρχούσαν στην ιταλική χερσόνησο κατά την Ιταλική Αναγέννηση. Το 1550 δημοσίευσε στη Βενετία τη συλλογή Οι ευχάριστες νύχτες με 25 διηγήματα. Η επιτυχία που γνώρισε τον ώθησε να ετοιμάσει έναν δεύτερο τόμο με 48 διηγήματα, ο οποίος δημοσιεύθηκε το 1553.[4]
Οι ευχάριστες νύχτες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η συλλογή περιέχει 75 διηγήματα από τα οποία μόνο 17 (ή πιθανώς 14 ή 15, ανάλογα με τα κριτήρια) είναι παραμύθια, με τα 12 να εμφανίζονται στον πρώτο τόμο. Τα υπόλοιπα είναι χιουμοριστικές ιστορίες, νουβέλες, ιστορίες με φαντάσματα και υπερφυσικά, μύθοι για θηρία, ψευδοϊστορικά, αστεία, αινίγματα. Αργότερα, χρησιμοποιήθηκαν ως πηγή από τον Ουίλιαμ Σαίξπηρ, τον Μολιέρο, τον Σαρλ Περώ, τους αδελφούς Γκριμ, τον Ίταλο Καλβίνο και άλλους. Για τα παραμύθια - μεταξύ των οποίων αυτά που τελικά έγιναν γνωστά ως Η Πεντάμορφη και το Τέρας και Ο Παπουτσωμένος Γάτος - άντλησε από τη λαϊκή παράδοση και από διηγήσεις.[5]
Χρησιμοποιώντας μια τεχνική δανεισμένη από το Δεκαήμερο του Τζιοβάνι Βοκάκιο, ο Στραπαρόλα τοποθέτησε τις ιστορίες του σε μια ιστορία-πλαίσιο. Μια ομάδα ανδρών και γυναικών που αναπαύονται για 13 μέρες στο Μουράνο, ένα νησάκι στη λιμνοθάλασσα της Βενετίας, αφηγούνται τις ιστορίες κάθε βράδυ. Η συλλογή του σημείωσε απροσδόκητη επιτυχία και τα διηγήματα σύντομα μεταφράστηκαν στα γερμανικά, τα γαλλικά και τα ισπανικά.[6]
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ . «colorado.edu/projects/fairy-tales/giovanni-francesco-straparola».
- ↑ . «sens.skene.univr.it/other-authors/straparola/».
- ↑ . «comune.caravaggio.bg.it/it/news/premio-letterario-straparola-xxii-edizione».
- ↑ . «academia.edu/Straparola_and_the_Fairy_Tale».
- ↑ . «scholarworks.iu.edu/Giovan Francesco Straparola».
- ↑ . «britannica.com/biography/Gianfrancesco-Straparola».
