Μετάβαση στο περιεχόμενο

Τζέιμς Τέννι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Τζέιμς Τέννι
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση10  Αυγούστου 1934
Σίλβερ Σίτι
Θάνατος24  Αυγούστου 2006
ΒαλένσιαήΣάντα Κλαρίτα
Αιτία θανάτουκαρκίνος του πνεύμονα
Συνθήκες θανάτουφυσικά αίτια
Χώρα πολιτογράφησηςΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Εκπαίδευση και γλώσσες
ΣπουδέςΚολέγιο Μπένινγκτον
Πανεπιστήμιο του Ιλινόι στις Σαμπέιν-Ερμπάνα
South High School
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασυνθέτης
μουσικολόγος
μουσικός θεωρητικός
πιανίστας
σκιτσογράφος
ενορχηστρωτής
μουσικός
ΕργοδότηςΠολυτεχνικό Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης
Ινστιτούτο τεχνών της Καλιφόρνιας
Οικογένεια
ΣύζυγοςCarolee Schneemann
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Τζέημς Τέννι (αγγλ. James Tenney) (10 Αυγούστου 1934 - 24 Αυγούστου 2006) ήταν σύγχρονος αμερικανικός συνθέτης και σημαντικός θεωρητικός μουσικής.

Θεωρείται «ο πιο σημαντικός άγνωστος συνθέτης».

Βιογραφία και έργο

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στο Silver City του New Mexico και μεγάλωσε στην Αριζόνα και στο Κολοράντο. Σπούδασε στο πανεπιστήμιο του Ντένβερ, στο Juilliard School of Music, στο Bennington College όπου και έλαβε την κατάρτιση Μπάτσελορ το 1958, και στο πανεπιστημίου του Ιλινόις, όπου έλαβε την κατάρτιση Μάστερ το 1961.

Σπούδασε πιάνο στον Eduard Steuermann και σύνθεση στους Chou Wen-chung, Lionel Nowak, Paul Boepple, Henry Brant, Carl Ruggles, Kenneth Gaburo, Lejaren Hiller, John Cage, Harry Partch, and Edgard Varèse. Μελέτησε επίσης θεωρία πληροφοριών στον Lejaren Hiller. Ανάμεσα στις μουσικές συνθέσεις του ήταν οι πρώτες συνθέσεις ηλεκτρονικής μουσικής υπολογιστών.

Σημαντικοί μαθητές του Τέννι ήταν οι John Luther Adams, Larry Polansky και Peter Garland. Συνεργάστηκε με τον John Cage, καθώς επίσης και με τα συγκροτήματα των Harry Partch, Steve Reich και Philip Glass.

Δίδαξε στο πολυτεχνικό ίδρυμα του Μπρούκλιν, στο ίδρυμα τεχνών στην Καλιφόρνια, στο πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας και στο πανεπιστήμιο Υόρκης στο Τορόντο. Πέθανε στις 24 Αυγούστου 2006 από καρκίνο του πνεύμονα στη Βαλέντσια της Καλιφόρνιας.

  • Choreograms, 1964;
  • deus ex machina, 1982
  • Quiet Fan for Erik Satie, 1970-71
  • For 12 Strings (rising), 1971
  • Clang, 1972
  • Three Harmonic Studies1, 1974
  • Chorales, 1974
  • Tangled Rag, strings, 1978
  • Forms 1-4 In Memoriam Edgar Varèse, John Cage, Stefan Wolpe, Morton Feldman, 1993
  • In a large, open space), 1994
  • Spectrum 3, 1995
  • Diapason, 1996
  • Scend for Scelsi, 1996
  • Song'n'Dance for Harry Partch, 1999
  • Last Spring in Toronto, 2000
  • Music for Player Piano, 1964
  • Three Rags, 1969
  • Tangled Rag, 1978
  • Spectral CANON for Conlon Nancarrow, 1974
  • Chromatic Canon, 1980
  • Bridge, 1984
  • Flocking, 1993
  • Ergodos IIIs, 1994
  • 3 Pages in the Shape of a Pear, 1995
  • Prelude and Toccata, 2001
  • Thirteen Ways of looking at a Blackbird (Text Wallace Stevens), 1958
  • Postal Piece No. 2: A Rose is a Rose is a Round, 1970
  • Hey when I sing these 4 songs hey look what happens, 1971
  • Listen…!, 1981
  • Sneezles, 1986
  • Ain't I a Woman? (Text Sojourner Truth), 1992
    • Garland, Peter (ed.) (1984). Soundings Vol. 13: The Music of James Tenney. Santa Fe, New Mexico: Soundings Press.
    • Polansky, Larry, and David Rosenboom (eds.). 1987. "A Tribute to James Tenney". Perspectives of New Music 25, nos. 1 & 2 (Fall-Winter & Spring-Summer): 434–591.
    • Tenney, James. 1986. META+HODOS: A Phenomenology of 20th Century Musical Materials and an Approach to the Study of Form, and META Meta+Hodos. Edited by Larry Polansky. Oakland, Calif.: Frog Peak Music. ISBN 0-945996-00-4.
    • Tenney, James (1988). A History of 'Consonance and Dissonance'. New York: Excelsior Music Publishing Co. ISBN 0-935016-99-6.

    Εξωτερικοί σύνδεσμοι

    [Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

    Groups who often perform Tenney's works Quatuor Bozzini*{http://www.quatuorbozzini.ca}[νεκρός σύνδεσμος] The Barton Workshop *{http://web.inter.nl.net/users/BartonWorkshop}[νεκρός σύνδεσμος] Motion Ensemble*