Τερέζ Μπρούνσβικ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Τερέζ Μπρούνσβικ
Brunswick Teréz.jpg
Γέννηση
Μπρατισλάβα
Θάνατος
Βάκντουκα
Υπηκοότητα / Χώρα πολιτογράφησης Ουγγαρία
Ιδιότητα συνθέτρια
Γονείς Αντάλ Μπρούνσβικ
Commons page Πολυμέσα

Η κόμησσα Τερέζ Μπρούνσβικ ντε Κορόμπα (Brunszvik Teréz, 27 Ιουλίου 1775, Ποζσόνι σημερινή Μπρατισλάβα , Βασίλειο της Ουγγαρίας - 23 Σεπτεμβρίου 1861, Πέστη, Βασίλειο της Ουγγαρίας) ήταν ουγγαρέζα αριστοκράτισσα, παιδαγωγός και ακόλουθος του ελβετού Πεσταλότσι. Ήταν κόρη του ούγγρου κόμη Άντον Μπρουνσβικ και της βαρώνης Άννα Ζέεμπεργκ.

Ίδρυσε των θεσμό των νηπιαγωγείων στην Ουγγαρία την 1 Ιουλίου 1828,[1][2] κατά το αντίστοιχο που έκανε ο Ρόμπερτ Όουεν στο Νιου Λάναρκ της Σκωτίας το 1816. Σύντομα η προσχολική εκπαίδευση έγινε διάσημη στην Ουγγαριά και το 1837 ο Φρίντριχ Φρέμπελ ίδρυσε το πρώτο νηπιαγωγείο (kindergarten) στην Γερμανία. Ίδρυσε την Ένωση Γυναικών στη Βούδα και την Πέστη και με πρωτοβουλία της έγινε ίδρυμα για την εκπαίδευση των γυναικών και την υποστήριξη της ισότητας των δύο φύλλων.

Η Τερέζ ήταν μαθήτρια του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, και σε αυτήν αφιέρωσε την Σονάτα για πιάνο Νο. 24 σε Φα δίεση μείζον, Opus 78, η οποία φέρει το παρωνύμιο «A Thérèse». Έχει υποτεθεί ότι αυτή και όχι η αδερφή της, Γιοζεφίνε, ενδέχεται να ήταν η «Αθάνατη Αγαπημένη».[3] Τα απομνημονεύματά της δημοσιεύτηκαν από την Λα Μάρα,[4] ενώ τα ημερολόγια και οι σημειώσεις της (μέχρι το 1813) από την Μαριάνε Τσέκε.[5] Αμφότερες οι εκδόσεις περιέχουν αποκαλυπτικά στοιχεία ως προς τις σχέσεις του Μπετόβεν με την οικογένεια Μπρούνσβικ, και ιδιαίτερα με την αδερφή της, Γιοζεφίνε.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Public Preschool Education In Hungary: A Historical Survey, 1980
  2. Vag, Otto (March 1975). «The Influence of the English Infant School in Hungary». International Journal of Early Childhood (Springer) 7 (1): 132–136. doi:10.1007/bf03175934. http://www.springerlink.com/content/9248527032015273/. 
  3. Mariam Tenger (1890): Beethoven’s Unsterbliche Geliebte. Bonn: Nusser. Wolfgang A Thomas-San-Galli (1910): Beethoven und die unsterbliche Geliebte: Amalie Sebald, Goethe, Therese Brunswik und anderes; mit Benutzung unbekannten Materials. Munich: Wunderhorn. Romain Rolland (1928): Beethoven the Creator. The Great Creative Epochs: I. From the Eroica to the Appassionata. [Beethoven. Les grandes époques créatrices. I. De l’Héroïque à l’Appassionata.] Transl. Ernest Newman. New York: Garden City. Elliot Forbes (1967, ed.): Thayer’s Life of Beethoven. 2nd ed. Princeton: University Press.
  4. La Mara (1909) [Ida Maria Lipsius]: Beethovens Unsterbliche Geliebte. Das Geheimnis der Gräfin Brunsvik und ihre Memoiren. Leipzig: Breitkopf & Härtel.
  5. Marianne Czeke (1938): Brunszvik Teréz grófno naplói és feljegyzései. [Countess Therese Brunsvik's Diaries and Notes.] Vol. 1. Budapest.