Μετάβαση στο περιεχόμενο

Τεοφίλ ντε Ντοντέ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Τεοφίλ ντε Ντοντέ
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση19  Αυγούστου 1872
Βρυξέλλες
Θάνατος11  Μαΐου 1957
Βρυξέλλες
Χώρα πολιτογράφησηςΒέλγιο
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΓαλλικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά
ΣπουδέςΕλεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών (1834-1969)
Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταμαθηματικός
φυσικός
πανεπιστημιακός
μουσικός
χημικός
ΕργοδότηςΕλεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών
Επηρεάστηκε απόΆλμπερτ Αϊνστάιν
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσειςdoctor honoris causa from the University of Nancy (1924)
honorary doctor of the University of Toulouse (1928)
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Τεοφίλ Ερνέστ ντε Ντοντέ (γαλλ. Théophile Ernest de Donder, 19 Αυγούστου 187211 Μαΐου 1957) ήταν Βέλγος μαθηματικός, φυσικός και χημικός, πολύ γνωστός για το έργο του (που δημοσιεύθηκε το 1923) στην ανάπτυξη συσχετισμών μεταξύ της νευτώνειας έννοιας της χημικής συγγένειας και της έννοιας της ελεύθερης ενέργειας Γκιμπς.

Σπουδές και σταδιοδρομία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο ντε Ντοντέ πήρε διδακτορικό στη μαθηματική φυσική από το Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών το 1901 με διατριβή υπό τον τίτλο Sur la Théorie des Invariants Intégraux (1899).[1]

Από το 1911 έως το 1942 ήταν καθηγητής στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών. Αρχικώς συνέχισε το έργο των Ανρί Πουανκαρέ και Ελί Καρτάν. Από το 1914 και μετά επηρεάσθηκε από τα ευρήματα του Άλμπερτ Αϊνστάιν και έγινε ενθουσιώδης υποστηρικτής της θεωρίας της σχετικότητας. Απέκτησε σημαντική φήμη το 1923, όταν ανέπτυξε τον ορισμό του για τη χημική συγγένεια.

Ο ντε Ντοντέ θεωρείται ο πατέρας της θερμοδυναμικής των μη αντιστρεπτών διεργασιών.[2] Το έργο του αναπτύχθηκε αργότερα περαιτέρω από τον Ιλιά Πριγκόζιν. Επίσης ο Ντε Ντοντέ ήταν φίλος με τον Αϊνστάιν. Το 1927 ήταν ένας από τους συνέδρους στο 5ο Συνέδριο Σολβέ για τη Φυσική και τη Χημεία, που έλαβε χώρα στο Διεθνές Ινστιτούτο Σολβέ στις Βρυξέλλες. Το 1929 έγινε μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας του Βελγίου.


  1. Acad. Roy. Belg., Bull. Cl. Sc., σελ. 169, 1968
  2. Perrot, Pierre (1998). A to Z of Thermodynamics. Oxford University Press. ISBN 0-19-856556-9.
  3. Struik, D.J. (1930). «Review: The Mathematical Theory of Relativity, του Th. de Donder». Bull. Amer. Math. Soc. 36 (1): 34. doi:10.1090/s0002-9904-1930-04878-8. http://www.ams.org/journals/bull/1930-36-01/S0002-9904-1930-04878-8/S0002-9904-1930-04878-8.pdf.
  4. Reynolds Jr., C.N. (1926). «Review: Introduction à la Gravifique einsteinienne, by Th. de Donder». Bull. Amer. Math. Soc. 32 (5): 563. doi:10.1090/s0002-9904-1926-04273-7. http://www.ams.org/journals/bull/1926-32-05/S0002-9904-1926-04273-7/S0002-9904-1926-04273-7.pdf.
  5. Page, Leigh (1926). «Review: Théorie Mathématique de l'Électricité, by Th. de Donder». Bull. Amer. Math. Soc. 32 (2): 174. doi:10.1090/s0002-9904-1926-04191-4. http://www.ams.org/journals/bull/1926-32-02/S0002-9904-1926-04191-4/S0002-9904-1926-04191-4.pdf.
  6. Reynolds Jr., C.N. (1929). «Review: Théorie des Champs Gravifiques, by Th. de Donder». Bull. Amer. Math. Soc. 35 (6): 884. doi:10.1090/s0002-9904-1929-04828-6. http://www.ams.org/journals/bull/1929-35-06/S0002-9904-1929-04828-6/S0002-9904-1929-04828-6.pdf.
  7. Busemann, Herbert (1937). «Review: Théorie Invariantive du Calcul des Variations, by Th. de Donder». Bull. Amer. Math. Soc. 43 (9): 598–599. doi:10.1090/s0002-9904-1937-06582-7. http://www.ams.org/journals/bull/1937-43-09/S0002-9904-1937-06582-7/S0002-9904-1937-06582-7.pdf.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]