Τεοντόρ ντε Μπανβίλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση


Τεοντόρ ντε Μπανβίλ
Félix Nadar 1820-1910 Portrait de Théodore de Banville.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Théodore de Banville (Γαλλικά)
Γέννηση14  Μαρτίου 1823[1][2][3]
Μουλέν[4]
Θάνατος13  Μαρτίου 1891[1][2][3]
Παρίσι[4]
Τόπος ταφήςΚοιμητήριο του Μονπαρνάς
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία[5]
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΓαλλικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΓαλλικά[6]
ΣπουδέςΛύκειο Κοντορσέ
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταποιητής[7]
θεατρικός συγγραφέας
δημοσιογράφος
κριτικός λογοτεχνίας
συγγραφέας[7][8]
ΕργοδότηςLe Charivari
Υπογραφή
Signature Théodore de Banville.jpg
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Τεοντόρ ντε Μπανβίλ (Étienne-Claude-Jean-Baptiste-Théodore-Faullain de Banville, 14 Μαρτίου 1823, Μουλέν - 13 Μαρτίου 1891, Παρίσι) ήταν Γάλλος ρομαντικός ποιητής και μία από τις ηγετικές φυσιογνωμίες της σχολής των παρνασσιστών, με επίδραση στο κίνημα του συμβολισμού. Η πρώτη ποιητική συλλογή του εκδόθηκε το 1842, με τον τίτλο Οι Καρυάτιδες (γαλλ. Les Cariatides), ενώ η πιο γνωστή συλλογή ποιημάτων του είναι εκείνη που φέρει τον τίτλο Φανταστικές Ωδές (Les Odes funambulesques, 1857), έργο που εκθείασε ο Βίκτωρ Ουγκό.

Όπως διαφαίνεται και από την Μικρή Πραγματεία για τη γαλλική ποίηση (Petit Traité de poésie française, 1872), ο Τεοντόρ ντε Μπανβίλ απέδιδε μεγάλη αξία στο ποιητικό μέτρο και θεωρούσε την ομοιοκαταληξία ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της ποίησης. Αξιοποίησε και εξερεύνησε παραμελημένες φόρμες, όπως τη μπαλάντα ή το ροντό, που είχαν σχεδόν εγκαταλειφθεί από το 16ο αιώνα, ακολουθώντας το παράδειγμα του κριτικού Σαρλ Σεντ-Μπεβ που συνέβαλε στην αναβίωση του σονέτου. Συνεργάστηκε επίσης με πολυάριθμα περιοδικά, γράφοντας κριτικές λογοτεχνίας, καθώς και για το θέατρο και τη μουσική.

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1842, Les Cariatides (ποίηση), με πρόλογο του Σαρλ Μπωντλαίρ.
  • 1846, Les Stalactites (ποίηση)
  • 1857, Odelettes και Odes Funambulesques (ποίηση)
  • 1866, Gringoire (θέατρο), ιστορική κωμωδία αφιερωμένη στον Βίκτωρ Ουγκό
  • 1867, Les Exilés
  • 1869, Les Occidentales
  • 1872, Petit Traité de poésie française (ποίηση)
  • 1873, Trente-six Ballades joyeuses.
  • 1874, Rondels composés à la manière de Charles d'Orléans και Les Princesses (σονέτα)
  • 1881, Contes pour les Femmes.
  • 1882, Mes souvenirs
  • 1884, Contes héroïques.
  • 1885, Lettres chimériques και Socrates et sa femme.
  • 1887, Madame Robert
  • 1888, Le Baiser
  • 1891, Marcelle Rabe

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]