Μετάβαση στο περιεχόμενο

Τελικός εγκέφαλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Στην εικόνα απεικονίζονται τα κύρια μέρη του εγκεφάλου, όπου είναι εμφανής ο τελικός εγκέφαλος (cerebrum), το στέλεχος (brain stem) και η παρεγκεφαλίδα (cerebellum).
Αριστερά, ο εμβρυϊκός εγκέφαλος, ο οποίος αποτελείται από προσεγκέφαλο, μεσεγκέφαλο και οπίσθιο εγκέφαλο. Δεξια, ο ανθρώπινος εγκέφαλος ενηλίκου, ο οποίος αποτελείται από τελεγκέφαλο, διάμεσο εγκέφαλο, μεσεγκέφαλο, μετεγκέφαλο και μυελοεγκέφαλο.
Θέση του ανθρώπινου τελικού εγκεφάλου (με κόκκινο).

Ο τελικός εγκέφαλος[1] ή τελεγκέφαλος είναι το μεγαλύτερο μέρος του εγκεφάλου, που περιέχει τον εγκεφαλικό φλοιό (των δύο εγκεφαλικών ημισφαιρίων) καθώς και αρκετές υποφλοιώδεις δομές, συμπεριλαμβανομένου του ιππόκαμπου, των βασικών γαγγλίων και του οσφρητικού βολβού.[2] Στον ανθρώπινο εγκέφαλο, ο τελικός εγκέφαλος είναι η ανώτερη περιοχή του κεντρικού νευρικού συστήματος, ο οποίος αναπτύσσεται προγεννητικά από τον πρόσθιο εγκέφαλο (προσεγκέφαλο). Στα θηλαστικά, ο ραχιαίος (ανώτερος) προσεγκέφαλος μετατρέπεται σε εγκεφαλικό φλοιό και ο κοιλιακός (κατώτερος) προσεγκέφαλος μετατρέπεται στα βασικά γάγγλια.

Ο τελικός εγκέφαλος χωρίζεται σε περίπου συμμετρικά αριστερό και δεξιό εγκεφαλικό ημισφαίριο. Με τη βοήθεια της παρεγκεφαλίδας, ελέγχει όλες τις εκούσιες ενέργειες στο ανθρώπινο σώμα.

  1. «BrainInfo». braininfo.rprc.washington.edu. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 8 Σεπτεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 20 Απριλίου 2025.
  2. «οσφρητικός βολβός - Λεξικό Παπαδιαμάντη». gkelismedicallexicon.gr. Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2025.