Τα 400 χτυπήματα
 |
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. |
.jpg)
Τα τετρακόσια χτυπήματα (Les Quatre Cents Coups) είναι Γαλλική δραματική κινηματογραφική ταινία του 1959. Αποτελεί μία από τις χαρακτηριστικές ταινίες του Γαλλικού Νέου Κύματος[6], καθώς έχει πολλά από τα γνωρίσματά του. Το σενάριο επιμελήθηκε ο Φρανσουά Τρυφώ και ο Μαρσέλ Μουσί ενώ τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Φρανσουά Τρυφώ. Πρωταγωνιστούν ο Ζαν-Πιερ Λεό που υποδύεται τον Αντουάν Ντοάνελ, ένα δωδεκάχρονο αγόρι που έρχεται καθημερινά αντιμέτωπο με το απολυταρχικό σύστημα του σχολείου της εποχής από τη μία και με την αδιαφορία και τη ψυχρότητα των σχέσεων τις οικογένειας του από την άλλη, η Κλερ Μοριέ που υποδύεται την Gilberte Doinel, η οποία είναι η μητέρα του Αντουάν, ο Αλμπέρ Ρεμί που υποδύεται τον Julien Doinel, ο οποίος είναι ο θετός πατέρας του Antoine και ο Πατρίκ Οφέ που υποδύεται τον René Bigey, ο οποίος είναι ο καλύτερος φίλος του Antoine.Το έργο διαδραματίζεται στη Γαλλία.
Η ταινία είχε πολλές προτάσεις βράβευσης και κατέκτησε και πολλά βραβεία, όπως το "Βραβείο Καλύτερου Σκηνοθέτη" στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών, το βραβείο OCIC, και η υποψηφιότητα για Χρυσό Φοίνικα (Palme d'Or). Ακόμη, προτάθηκε για Όσκαρ "Καλύτερου Σεναρίου" το 1960. Το έργο πούλησε 4.092.970 εισιτήρια στη Γαλλία, με αποτέλεσμα να γίνει η πιο επιτυχημένη ταινία του Τρυφώ, στη γενέτειρά του[7].
Είναι παγκοσμίως αναγνωρισμένη ως μία από τις καλύτερες γαλλικές ταινίες στην ιστορία του κινηματογράφου, και το 2011, κριτικοί του Sight & Sound, την κατέταξαν στην 39η θέση των καλύτερων ταινιών που προβλήθηκαν ποτέ[8].
Πλοκή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Antoine Doinel είναι ένα νεαρό αγόρι που μεγαλώνει στη πόλη του Παρισιού κατά τη δεκαετία του 1950. Παρεξηγημένος από τους γονείς τους επειδή είναι αδικαιολόγητα απών από το σχολείο και κλέβει, καθώς και βασανισμένος από τον δάσκαλό του (Guy Decomble) γιατί έχει προβλήματα πειθαρχίας. Το αγόρι παρατά το σχολείο μετά από το τσακωμό που είχε με τον Balzac και κλέβει μια γραφομηχανή από τη δουλειά του πατέρα του (Albert Remy) ώστε να τελειοποιήσει το σχέδιο του να φύγει από το σπίτι, αλλά συλλαμβάνεται όταν προσπαθεί να την επιστρέψει. Ο πατριός του τον παραδίδει στην αστυνομία όπου ο μικρός περνάει όλη τη νύχτα στη φυλακή και μοιράζεται το κελί με πόρνες και κλέφτες. Κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, η μητέρα του ομολογεί ότι ο σύζυγός της δεν είναι ο βιολογικός πατέρας του μικρού. Το αγόρι μεταφέρεται σε αναμορφωτήριο κοντά στην ακτή (μετά από παράκληση της μητέρας του). Εκεί, ένας ψυχολόγος εξετάζει τους λόγους που το αγόρι είναι δυστυχισμένο, αφού εκείνο τους ομολογήσει μέσα από συνεχόμενος μονολόγους. Μια μέρα που παίζει ποδόσφαιρο με τα άλλα αγόρια, καταφέρνει να αποδράσει βγαίνοντας από τον φράκτη και τρέχει προς τον ωκεανό, ένα μέρος που ήθελε να επισκεφτεί όλη του τη ζωή. Φτάνει στην ακτογραμμή και τρέχει προς τη θάλασσα. Στη τελευταία σκηνή, η κάμερα επικεντρώνεται στο πρόσωπο του, και εκείνος κοιτάει προς αυτήν.
Τίτλος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο ελληνικός τίτλος της ταινίας είναι κυριολεκτική μετάφραση του γαλλικού αλλά δεν αποδίδει το σωστό νόημα, αφού ο γαλλικός τίτλος αναφέρεται στον ιδιωτισμό "faire les quatre cents coups", που σημαίνει "αναθρεμμένος στη κόλαση". Στις πρώτες αφίσες της ταινίας στις ΗΠΑ, o μεταγλωττιστής Noelle Gilmore της έδωσε το τίτλο "Wild Oats", ο οποίος δεν άρεσε όμως στον αντιπρόσωπο και τον άλλαξε σε "The 400 Blows". Πριν δουν τη ταινία, ορισμένοι θεωρούσαν ότι αναφέρεται στη σωματική τιμωρία.
Ηθοποιοί
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]| Οι ηθοποιοί και ο αντίστοιχος ρόλος... | |
| Ζαν-Πιερ Λεό | Antoine Doinel, o μικρός |
| Claire Maurier | Gilberte Doinel, η μητέρα του μικρού |
| Albert Rémy | Julien Doinel, ο πατριός του μικρού |
| Guy Decomble | 'Petite Feuille', ο δάσκαλος |
| Georges Flamant | Mr. Bigey, ο πατέρας του René |
| Patrick Auffay | René Bigey, ο καλύτερος φίλος του μικρού |
| Daniel Couturier | Betrand Mauricet |
| François Nocher | μαθητής |
| Richard Kanayan | μαθητής |
| Renaud Fontanarosa | μαθητής |
| Michel Girard | μαθητής |
| Serge Moati | Henry Moati, μαθητής |
| Bernard Abbou | μαθητής |
| Jean-François Bergouignan | μαθητής |
| Michel Lesignor | μαθητής |
| Luc Andrieux | καθηγητής γυναστικής |
| Robert Beauvais | διευθυντής του σχολείου |
| Philippe De Broca | περαστικός στο λούνα παρκ |
| Yvonne Claudie | κυρία Bigey, μητέρα του René |
| Marius Laurey | επιθεωρητής Cabanel |
| Claude Mansard | ανακριτής |
| Jacques Monod | επίτροπος |
| Pierre Repp | δάσκαλος αγγλικών |
| Henri Virlojeux | νυχτοφύλακας |
| Ζαν-Κλοντ Μπριαλί | εραστής |
| Ζαν Μορό | Mademoiselle Jeanne Moreau |
| Philippe de Broca | περαστικός |
| Jacques Demy | αστυνομικός |
| Ζαν-Λυκ Γκοντάρ | φωνή |
| Φρανσουά Τρυφώ | ως περαστικός στο λούνα παρκ |
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ www
.imdb . Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2016..com /title /tt0053198 / - 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 www
.imdb . Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2016..com /title /tt0053198 /fullcredits - 1 2 stopklatka
.pl . Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2016./film /400-batow - 1 2 Freebase Data Dumps. Google.
- 1 2 3 (Αγγλικά) Internet Movie Database. www
.imdb . Ανακτήθηκε στις 16 Ιουνίου 2022..com /title /tt0053198 /releaseinfo - ↑ «PressReader.com - Connecting People Through News». www.pressreader.com. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2017.
- ↑ JP. «Les Quatre cents coups (1959)- JPBox-Office». www.jpbox-office.com. Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2017.
- ↑ «Critics' top 100 | BFI». www.bfi.org.uk (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 2017.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Les Quatre Cents Coups στο Wikimedia Commons
