Μετάβαση στο περιεχόμενο

Ταύρος (ύπατος το 361)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ταύρος
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση4ος αιώνας
Χώρα πολιτογράφησηςΑρχαία Ρώμη
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταπολιτικός
Περίοδος ακμής4ος αιώνας
Οικογένεια
ΤέκναAurelianus
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΡωμαίος συγκλητικός
Ύπατος στην αρχαία Ρώμη

Ο Φλάβιος Ταύρος, λατιν.: Flavius Taurus (άκμασε το 355 361) ήταν πολιτικός και στρατιωτικός αξιωματικός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Διετέλεσε πραιτωριανός έπαρχος της Ιταλίας και της Αφρικής και ύπατος το 361 μ.Χ.

Ο πατέρας του ήταν ταπεινής καταγωγής. Ο Ταύρος απέκτησε τρία παιδιά, τον Αρμόνιο, που απεβίωσε περίπου το 391, τον Ευτυχιανό, πραιτωριανό έπαρχο της Ανατολής και ύπατο το 398, και τον Αυρηλιανό, πραιτωριανό έπαρχο της Ανατολής και ύπατο το 400.

Ο Ταύρος ήταν πραιτωριανός έπαρχος της Ιταλίας και της Αφρικής, όπως και ο Πατρίκιος, από το 355 έως το 361, και ύπατος το 361. Κατά το έτος της θητείας του ως υπάτου, ο Καίσαρας Ιουλιανός, που βρισκόταν στη Γαλατία, ανακηρύχθηκε Αύγουστος από τα στρατεύματα, και κινήθηκε με τον στρατό εναντίον του Αυγούστου Κωνστάντιου Β', ο οποίος βρισκόταν στην Ανατολή. Όταν έφθασε στη Ρώμη η είδηση ότι ο Ιουλιανός είχε διασχίσει τις Άλπεις, οι ύπατοι Ταύρος και Φλωρέντιος, οι οποίοι υποστήριζαν τον Κωνστάντιο, έφυγαν από την πόλη. Στη συνέχεια, ο Ιουλιανός τους είχε αναφέρει σε έγγραφα ως φυγάδες ύπατους.[1] Ο Ταύρος αργότερα καταδικάστηκε γι' αυτή τη φυγή στη δίκη, που διεξήχθη στη Χαλκηδόνα το 361 και στάλθηκε εξόριστος στο Βερτσέλλι.[2]

  • Jones, Arnold Hugh Martin, John Robert Martindale, John Morris, The Prosopography of the Later Roman Empire, Volume 1, Cambridge University Press, 1992, (ISBN 0-521-07233-6), p. 1146