Σύνταγμα του Αγίου Μαρίνου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Το εξώφυλλο του Καταστατικού του 1600.

Το Σύνταγμα του Αγίου Μαρίνου είναι κατανεμημένο σε μια σειρά από νομοθετικές πράξεις, των οποίων η πιο σημαντική είναι το Καταστατικό του 1600 και η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Πολίτη του 1974 (με τις τροποποιήσεις του 2002). Το συνταγματικό σύστημα της χώρας έχει επιρροές από το Ιουστινιάνειο Κώδικα και το ρωμαϊκό εθιμικό δίκαιο.[1][2] Πιστεύεται ότι είναι το παλαιότερο σύνταγμα που ισχύει στον κόσμο.

Το Καταστατικό του 1600[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το ισχύον νομικό σύστημα του Αγίου Μαρίνου βρίσκεται σε ισχύ από το 1600. Η κυβέρνηση τηρεί το εν λόγω καταστατικό που γράφτηκε από τον Καμίλο Μπονέλι και προβλέπει τον τρόπο λειτουργίας της κυβέρνησης και της δικαιοσύνης.[3] Το αρχικό κείμενο είναι γραμμένο στα λατινικά και περιέχεται σε έξι βιβλία. Ο τίτλος στα λατινικά είναι Statuta Decreta ac Ordinamenta Illustris Reipublicae ac Perpetuae Libertatis Terrae Sancti Marini. Το καταστατικό του 1600 αντικατέστησε το προηγούμενο καταστατικό, που εφαρμοζόταν στον Άγιο Μαρίνο από το 1300 και λεγόταν Statuti Comunali (Δημοτικό Καταστατικό).[4]

Η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Πολίτη του 1974[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 12 Ιουλίου 1974 οι Καπετάνιοι-Αντιβασιλείς (ηγεσία του κράτους) υπέγραψαν το νόμο 59/1974, που εγκρίθηκε από το Μεγάλο και Γενικό Συμβούλιο, και σύμφωνα με τον οποίο κατοχυρώνονταν τα δικαιώματα των πολιτών και οι θεμελιώδεις αρχές της δικαστικής τάξης του Αγίου Μαρίνου.[5][6] Η Διακήρυξη προβλέπει τα ανθρώπινα δικαιώματα των πολιτών, τη διάκριση των εξουσιών και εκλογικά θέματα.[7] Το 2002 έγινε αναθεώρηση της Διακήρυξης με την προσθήκη νέων διατάξεων.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]