Σύνδρομο θωρακικής εξόδου

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Το σύνδρομο θωρακικής εξόδου είναι ένα σύνολο συμπτωματων το οποίο προκαλείται από την πίεση αγγειων και νεύρων στην περιοχή του άνω θωρακικου στομιου. Ανάλογα με τα αίτια πρόκλησης και τα συμπτώματα διαχωριζεται στις εξής κατηγορίες : 1) Σύνδρομο πλευροκλειδικου χώρου :Πίεση του νευροαγγειακου πλεγματος μεταξύ κλειδας και πρώτης πλευράς 2)Σύνδρομο υπεραριθμης πλευράς :Πίεση του βραχιονιου πλεγματος και της υποκλειδιου αρτηρίας στο σκαλινο τρίγωνο 3)Σύνδρομο υπεραπαγωγης :Άσκηση πίεσης του νευροαγγειακου πλεγματος κάτω από τον ελάσσονα θωρακικο μυ και την κορακοειδη αποφυση όταν εκτελείται απαγωγή ώμου(κυρίως στις 90-125 μοίρες) 4)Σύνδρομο σκαλινου μυος: Πίεση της υποκλειδιου αρτηρίας και του βραχιονιου πλεγματος κατά την έξοδο τους από τον προσθιο και μέσο σκαλινο μυ. Η συμπτωματολογια ποικίλει με κύριο χαρακτηριστικό όμως την αίσθηση μουδιασματος στα άνω άκρα τα οποία μπορεί να επεκτεινονται από ύψος της κλειδας μέχρι και τα δάχτυλα ανάλογα το ύψος συμπίεσης του βραχιονιου πλεγματος (ωλενιο, μέσο, κερκιδικο νευρο). Η αίσθηση μουδιασματος συνοδευεται επίσης από αδυναμία η οποία αυξάνεται σε κινήσεις του ώμου πάνω από τις 90 μοίρες, όταν ασκηθει πίεση από την άκρα χείρα,κατα την άρση βάρους, την υπερμετρη κάμψη ή έκταση του θωρακα. Η θεραπεία είναι χρονια και η αντιμετώπιση συντηρητική. Συνιστάται φυσικοθεραπεια με τεχνικές manual therapy για αποσυμπίεση των νεύρων και των αγγειων, κινησιοθεραπεια για ενδυνάμωση της αυχενοθωρακικης περιοχής καθώς και της αρθρωσης του ώμου, επανεκπαιδευση σωστης στάσης καθώς το λανθασμενο πρότυπο στάσης είναι μια βασική αιτία του προβλήματος.