Σφαγή της οδού Γκέγκα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Το Παλάτσο Ριτμέγιερ
Οι εκτελεσθέντες στο εσωτερικό του Παλάτσο Ριτμέγιερ

Ως Σφαγή της οδού Γκέγκα (στα ιταλικά: Eccidio di via Ghega) είναι γνωστή η εκτέλεση δια απαγχονισμού από Γερμανούς ναζιστές, 51 ατόμων, στο Παλάτσο Ριτμέγιερ, στην οδό Κάρλο Γκέγκα αρ. 12, στη Τεργέστη, στις 23 Απριλίου 1944.

Την προηγούμενη μέρα είχε εκραγεί βόμβα στο κτίριο, στο οποίο στεγαζόταν το Σπίτι του Γερμανού Στρατιώτη (Deutsches Soldatenheim), με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους τέσσερις Γερμανοί στρατιώτες και μια Ιταλίδα. [1]Τη βόμβα είχαν τοποθετήσει δύο Σοβιετικοί στρατιώτες, οι οποίοι συνεργάζονταν με Γιουγκοσλάβους Παρτιζάνους. Με διαταγή του Γερμανού διοικητή ως αντίποινα επιλέχτηκαν 51 άτομα, κρατούμενοι των φυλακών και περαστικοί που συνελήφθησαν χωρίς να έχουν έγγραφα, και μεταφέρθηκαν στο Παλάτσο Ριτμέγιερ, όπου εκτελέστηκαν δια απαγχονισμού. Ειδικότερα οι Γερμανοί Ναζιστές κρέμασαν τα θύματα (μεταξύ των οποίων ήταν αρκετοί έφηβοι 16 -17 χρονών και έξι γυναίκες) [2] [3] από τα κιγκλιδώματα στις σκάλες στο εσωτερικό του κτιρίου, από τους πολυέλαιους στα δωμάτια και στους διαδρόμους και από τα παράθυρα και τα άφησαν κρεμασμένα για πέντε μέρες προκειμένου να τρομοκρατήσουν τους περαστικούς.

Η πλάκα για τα θύματα της σφαγής, που βρίσκεται στη πρόσοψη του κτιρίου

Το 1947 τοποθετήθηκε στη πρόσοψη του κτιρίου από το δήμο της Τεργέστης τιμητική πλάκα για τα θύματα της σφαγής. Το 1952 το Πανεπιστήμιο της Τεργέστης αποφάσισε να απονείμει τιμητικά μετά θάνατο το πτυχίο στα οικονομικά και το εμπόριο στον αλβανικής καταγωγής φοιτητή από το Μπρίντεζι, Μάρκο Εφτιμιάντι, που ήταν μεταξύ των θυμάτων της σφαγής στο Παλάτσο Ριτμέγιερ. Τα θύματα της σφαγής σήμερα είναι θαμμένα στο νεκροταφείο της Αγίας Άννας, στη Τεργέστη.

Μνημείο στο νεκροταφείο της Αγίας Άννας

Στο Παλάτσο Ριτμέγιερ στεγάζεται σήμερα το Ωδείο Τζουζέππε Ταρτίνι (Conservatorio Giuseppe Tartini).

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Silvio Maranzana, Le armi per Trieste italiana, Trieste, 2003, σελ. 213-244.
  • Marina Rossi, [1], in Un percorso tra le violenze del Novecento nella provincia di Trieste/Po poteh nasilja v 20. stoletju v Tržaški pokrajini, Trieste, Istituto regionale per la storia del movimento di liberazione nel Friuli Venezia Giulia - Provincia di Trieste, 2006, σελ. 57-62.
  • Marina Rossi, Soldati sovietici nelle formazioni partigiane del Friuli-Venezia Giulia, in Angelo Ventura (a cura di), La società veneta dalla Resistenza alla Repubblica – Atti del Convegno di Studi, Padova, 9-11 maggio 1996.