Συνέδριο Σολβέ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Τα Διεθνή Ινστιτούτα Σολβέ για τη Φυσική και τη Χημεία με έδρα τις Βρυξέλλες, που ιδρύθηκαν από τον Βέλγο χημικό και βιομήχανο Ερνέστ Σολβέ το 1912 διοργανώνουν τα ομώνυμα Συνέδρια Σολβέ, καθώς και σεμινάρια και άλλες συναντήσεις, μετά την επιτυχία του ιστορικού Conseil Solvay το 1911 στο οποίο έλαβαν μέρος μόνο προσκεκλημένοι σημαντικοί φυσικοί και θεωρείται σημείο καμπής στον κόσμο της φυσικής προς τις νέες θεωρίες του 20ού αιώνα.[1]

Τα Συνέδρια Σολβέ, που διεξάγονται στις Βρυξέλλες, έχουν από τότε θέμα εξέχοντα ανοικτά προβλήματα στη φυσική και στη χημεία. Συνήθως διοργανώνονται κάθε τρία χρόνια, αλλά έχουν υπάρξει και μεγαλύτερα διαστήματα χωρίς συνέδριο.

Τα σημαντικότερα Συνέδρια Σολβέ[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρώτο Συνέδριο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πρόεδρος του 1ου Συνεδρίου, που έγινε στις Βρυξέλλες το φθινόπωρο του 1911, ήταν ο Χέντρικ Αντόον Λόρεντζ. Το θέμα ήταν «Ακτινοβολία και κβάντα». Το συνέδριο αυτό εξέτασε τα προβλήματα που ανέκυπταν από τη διαφορά μεταξύ των δύο προσεγγίσεων, αυτής της κλασικής φυσικής και εκείνης της κβαντικής θεωρίας. Ο Αϊνστάιν ήταν ο δεύτερος νεότερος στην ηλικία φυσικός μεταξύ των συμμετασχόντων (ο νεότερος από όλους ήταν ο 25χρονος Φ. Λίντεμαν). Συμμετείχαν επίσης αναγνωρισμένες ήδη προσωπικότητες της επιστήμης, όπως η Μαρία Κιουρί και ο Ανρί Πουανκαρέ.

Πέμπτο Συνέδριο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το διασημότερο ίσως συνέδριο διεξάχθηκε τον Οκτώβριο του 1927 και είχε ως θέμα «Ηλεκτρόνια και φωτόνια», με τους πλέον αξιόλογους φυσικούς του κόσμου να συζητούν τη μόλις θεμελιωμένη σύγχρονη κβαντομηχανική. Οι κορυφαίες μορφές ήταν ο Αϊνστάιν και ο Νιλς Μπορ. Οι 17 από τους 29 που έλαβαν μέρος στο συνέδριο αυτό είχαν πάρει ή θα έπαιρναν στο μέλλον Βραβείο Νόμπελ.[2]

Το 5ο συνέδριο υπήρξε επίσης η κορύφωση του αγώνα μεταξύ του Αϊνστάιν και των οπαδών του επιστημονικού ρεαλισμού, που ήθελαν τους αυστηρούς κανόνες της επιστημονικής μεθόδου όπως αυτοί είχαν διατυπωθεί από τον Τσαρλς Σάντερς Περς (και αργότερα από τον Καρλ Πόπερ), ενώ ο Μπορ και οι ινστρουμενταλιστές επιθυμούσαν πιο χαλαρούς κανόνες βασιζόμενους στα αποτελέσματα. Από εκεί και πέρα η προσέγγιση του Μπορ επεκράτησε στη σύγχρονη φυσική.[3]

Κατάλογος των Συνεδρίων Σολβέ στη Φυσική[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Α/Α Έτος Τίτλος-θέμα Πρόεδρος
1 1911 Η θεωρία της ακτινοβολίας και των κβάντα Χέντρικ Α. Λόρεντζ
2 1913 Η δομή της ύλης
3 1921 Άτομα και ηλεκτρόνια
4 1924 Ηλεκτρική αγωγιμότητα των μετάλλων και συναφή προβλήματα
5 1927 Ηλεκτρόνια και φωτόνια
6 1930 Μαγνητισμός Πωλ Λανζεβέν
7 1933 Δομή και ιδιότητες του ατομικού πυρήνα
8 1948 Τα στοιχειώδη σωματίδια Ουίλιαμ Λώρενς Μπραγκ
9 1951 Η στερεά κατάσταση
10 1954 Τα ηλεκτρόνια στα μέταλλα
11 1958 Η δομή και η εξέλιξη του Σύμπαντος
12 1961 Η κβαντική θεωρία πεδίου
13 1964 Η δομή και η εξέλιξη των γαλαξιών Ρόμπερτ Οπενχάιμερ
14 1967 Θεμελιώδη προβλήματα στη φυσική στοιχειωδών σωματιδίων Κρίστιαν Μέλερ
15 1970 Συμμετρικές ιδιότητες των πυρήνων Εντοάρντο Αμάλντι
16 1973 Αστροφυσική και βαρύτητα
17 1978 Τάξη και διακυμάνσεις στη στατιστική μηχανική ισορροπίας και μη ισορροπίας Λεόν φαν Χόβε
18 1984 Φυσική υψηλών ενεργειών
19 1987 Επιστήμη των επιφανειών F.W. de Wette
20 1991 Κβαντική οπτική Paul Mandel
21 1998 Δυναμικά συστήματα και μη αντιστρεπτότητα Ιωάννης Αντωνίου
22 2001 Η φυσική της επικοινωνίας
23 2005 Η κβαντική δομή του χώρου και του χρόνου Ντέιβιντ Γκρος
24 2008 Η κβαντική θεωρία της συμπυκνωμένης ύλης Μπέρτραντ Χάλπεριν
25 2011 Η θεωρία του κβαντικού κόσμου Ντέιβιντ Γκρος
26 2014 Αστροφυσική και κοσμολογία Ρότζερ Μπλάντφορντ
27 2017 Η φυσική της ζωντανής ύλης: Χώρος, χρόνος και πληροφορία στη βιολογία

Κατάλογος των Συνεδρίων Σολβέ στη χημεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Α/Α Έτος Τίτλος-θέμα Πρόεδρος
1 1922 Πέντε θεματικά ερωτήματα Γουίλιαμ Τζάκσον Πόουπ
2 1925 Δομή και χημική δραστικότητα
3 1928 Θεματικά ερωτήματα
4 1931 Σύσταση και δομή των οργανικών μορίων
5 1934 Το οξυγόνο και οι χημικές και βιολογικές του αντιδράσεις
6 1937 Βιταμίνες και ορμόνες Φρεντερίκ Σβαρτς
7 1947 Ισότοπα Πάουλ Κάρερ
8 1950 Ο μηχανισμός της οξειδώσεως
9 1953 Πρωτεΐνες
10 1956 Προβλήματα της Ανόργανης Χημείας
11 1959 Οι νουκλεοπρωτεΐνες Αλφρέντ Υμπελόντ
12 1962 Μεταφορά ενέργειας στα αέρια
13 1965 Δραστικότητα των φωτοδιεγερμένων οργανικών μορίων
14 1969 Αλλαγές φάσεως
15 1970 Ηλεκτροστατικές αλληλεπιδράσεις και δομή του νερού
16 1976 Μοριακές κινήσεις και χημική δραστικότητα μεταβαλλόμενα από μεμβράνες, ένζυμα και άλλα μόρια
17 1980 Πλευρές της χημικής εξελίξεως
18 1983 Σχεδιασμός και σύνθεση οργανικών μορίων βασισμένα στη μοριακή αναγνώριση Εφραίμ Κατσάλσκι και Βλαντίμιρ Πρέλογκ
19 1987 Επιστήμη των επιφανειών F.W. de Wette
20 1995 Χημικές αντιδράσεις και ο έλεγχός τους στη χρονική κλίμακα του φεμτοδευτερολέπτου Πιερ Γκασπάρ
21 2007 Από μη ομοιοπολικές συναρμογές στις μοριακές μηχανές Ζαν-Πιερ Σωβάζ
22 2010 Κβαντικά φαινόμενα στη χημεία και στη βιολογία Γκράχαμ Φλέμινγκ
23 2013 Νέα Χημεία και νέες δυνατότητες από το διαστελλόμενο σύμπαν των πρωτεϊνών Κουρτ Βύτριχ
24 2016 Η κατάλυση στη χημεία και στη βιολογία Κουρτ Βύτριχ και Ρόμπερτ Γκραμπς


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Straumann, N.: «On the first Solvay Congress in 1911», European Physical Journal H, τόμος 36, νο.3 (Νοέμβριος 2011), σσ. 379-399

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Solvay Conference της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).