Μετάβαση στο περιεχόμενο

Συμπρόεδροι της Νικαράγουας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Συμπρόεδροι της
Δημοκρατίας της Νικαράγουας
εθνόσημο της Νικαράγουας
Κάτοχος

από 10 Ιανουαρίου 2007 (Ορτέγκα)
30 Ιανουαρίου 2025 (Μουρίγιο)
ΚατοικίαΠορτοκαλί Κατοικία
ΈδραΜανάγκουα
Διάρκεια θητείαςέξι χρόνια
Αρχικός κάτοχοςΦρούτο Τσαμόρο
ΑναπληρωτήςΑντιπρόεδρος της Νικαράγουας
Μισθός116.768 Κόρδοβα Νικαράγουας/3.193 δολάρια ΗΠΑ μηνιαίως[1][2]


Οι συμπρόεδροι της Νικαράγουας (ισπανικά: Co-presidentes de Nicaragua), επίσημα γνωστοί ως Προεδρία της Δημοκρατίας της Νικαράγουας (Presidencia de la República de Nicaragua), είναι οι αρχηγοί κράτους και αρχηγοί κυβέρνησης της Νικαράγουας.

Το αξίωμα συστάθηκε με το Σύνταγμα του 1854. Από το 1825 έως το Σύνταγμα του 1839, ο αρχηγός Κράτους της Νικαράγουας είχε τον τίτλο απλώς Αρχηγός Κράτους (Jefe de Estado), και από το 1839 έως το 1854 Ανώτατος Διευθυντής (Supremo Director).

Το 2025 το Σύνταγμα της Νικαράγουας τροποποιήθηκε ώστε η εξουσία να ασκείται από δύο συμπροέδρους. Ένας άνδρας και μια γυναίκα συμπρόεδρος εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία για εξαετή θητεία. Όταν ψηφίστηκε η τροπολογία, ο εν ενεργεία πρόεδρος Ντανιέλ Ορτέγκα και η σύζυγός του και αντιπρόεδρος Ροσάριο Μουρίγιο ανακηρύχθηκαν ως οι πρώτοι συμπρόεδροι. Ο Ορτέγκα έχει προηγουμένως διατελέσει πρόεδρος από το 2007.[3]

Συνταγματική βάση

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 2009 το Ανώτατο Δικαστήριο της Νικαράγουας έκρινε ότι η συνταγματική απαγόρευση της άμεσης επανεκλογής δεν ήταν εφαρμόσιμη.[4] Το 2014 η Εθνοσυνέλευση τροποποίησε το σύνταγμα επιτρέποντας στον Πρόεδρο να είναι υποψήφιος για απεριόριστο αριθμό πενταετών θητειών.[5]

Το 2025 η συνέλευση παρέτεινε την προεδρική θητεία στα 6 χρόνια και ανακήρυξε συμπροέδρους τον πρόεδρο Ντανιέλ Ορτέγκα και την αντιπρόεδρο σύζυγό του, Ροσάριο Μουρίγιο.[6] Το αναθεωρημένο σύνταγμα προβλέπει ότι οι εξουσίες της προεδρίας ασκούνται από έναν άνδρα και μια γυναίκα συμπρόεδρο που εκλέγονται με καθολική ψηφοφορία. Οι υποψήφιοι για εκλογή πρέπει να έχουν διαμείνει στη Νικαράγουα για τουλάχιστον έξι χρόνια πριν από τις εκλογές, να έχουν μόνο τη νικαραγουανική υπηκοότητα και να μην έχουν κηρυχθεί «προδότες της πατρίδας» (ισπανικά: traidores a la patria). Τα προσόντα αυτά ουσιαστικά αποκλείουν τους κορυφαίους υποψηφίους της αντιπολίτευσης από το να θέσουν υποψηφιότητα στις εκλογές, καθώς είχαν εξοριστεί και τους είχε αφαιρεθεί η υπηκοότητα τον Φεβρουάριο του 2023.[7]

Αρχηγοί κράτους της Νικαράγουας

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αρχηγοί κράτους της Νικαράγουας εντός της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Κεντρικής Αμερικής (1822–1838)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Όνομα
(γέννηση-θάνατος)
Πολιτικό κόμμα Ημερομηνίες θητείας Παρατηρήσεις
Μανουέλ Αντόνιο δε λα Σέρδα
(1780?-1828)
Συντηρητικός φεντεραλιστής 22 Απριλίου 1825 – 22 Απριλίου 1826 1η φορά, από τη Λεόν.
Χουάν Αργκουέλο
(1778-1830)
Φιλελεύθερος φεντεραλιστής 22 Απριλίου 1826 – 14 Σεπτεμβρίου 1827 1η φορά, από τη Λεόν.
Πέδρο Μπενίτο Πινέδα
(????-1827)
17 Σεπτεμβρίου 1826 – 26 Φεβρουαρίου 1827 Σε εξέγερση, από Γρανάδα.
Μανουέλ Αντόνιο δε λα Σέρδα
(1780?-1828)
Συντηρητικός φεντεραλιστής 27 Φεβρουαρίου 1827 – 7 Νοεμβρίου 1828 Σε εξέγερση, 2η φορά.
Πέδρο Οβιέδο
(1792-1842)
Φιλελεύθερος φεντεραλιστής 14 Σεπτεμβρίου 1827 – Δεκεμβρίου 1827 Προσωρινός, από την Τσινατέγκα, τη Λεόν και τη Γρανάδα.
Φιλελεύθερες Χούντες Φιλελεύθεροι φεντεραλιστές Δεκέμβριος 1827 – Αύγουστος 1828 Από τη Λεόν και τη Γρανάδα.
Χουάν Αργκουέλο
(1778-1830)
Φιλελεύθερος φεντεραλιστής 5 Αυγούστου 1828 – Νοέμβριος 1829 2η φορά, από τη Λεόν.
Χουάν Εσπινόσα Φιλελεύθερος φεντεραλιστής 8 Νοεμβρίου 1829 – 10 Μαΐου 1830 υπηρεσιακός.
Διονίσιο δε Ερέρα
(1781-1850)
Φιλελεύθερος φεντεραλιστής 10 Μαΐου 1830 – Δεκέμβριος 1833
Μπενίτο Μοράλες
(1803-1889)
Νομιμόφρων Δεκέμβριος 1833 – 10 Μαρτίου 1834 υπηρεσιακός.
Χοσέ Νούνιες
(1800-1880)
Νομιμόφρων 10 Μαρτίου 1834 – 23 Απριλίου 1835
Χοσέ Σέπεδα
(1784-1837)
Φιλελεύθερος φεντεραλιστής 23 Απριλίου 1835 – 25 Ιανουαρίου 1837 Δολοφονήθηκε.
Χοσέ Νούνιες
(1800-1880)
Νομιμόφρων 25 Ιανουαρίου 1837 – 12 Ιανουαρίου 1838 2η φορά, υπηρεσιακός.
Φρανσίσκο Χιμένες Ρούμπιο Νομιμόφρων 12 Ιανουαρίου 1838 – 13 Μαρτίου 1838 υπηρεσιακός.
Χοσέ Νούνιες
(1800-1880)
Νομιμόφρων 13 Μαρτίου 1838 – 30 Απριλίου 1838 3η φορά.

Ανώτεροι διευθυντές (1838–1854)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Πορτρέτο Όνομα
(γέννηση-θάνατος)
Πολιτικό κόμμα Ημερομηνίες θητείας Παρατηρήσεις
Χοσέ Νούνιες
(1800-1880)
Νομιμόφρων 30 Απριλίου 1838 – 5 Ιανουαρίου 1839 Πρώτη Μεταβατική Κυβέρνηση
Χοακίν δελ Κοσίο Νομιμόφρων ? 1839 – 15 Μαΐου 1839 Δεύτερη Μεταβατική Κυβέρνηση
Εβαρίστο Ρότσα Νομιμόφρων 5 Ιανουαρίου – 30 Ιουνίου 1839 Δεύτερη Μεταβατική Κυβέρνηση, Υπηρεσιακός
Πατρίσιο Ρίβας
(1810-1867)
Δημοκρατικός 30 Ιουνίου 1839 – 27 Ιουλίου 1839 Δεύτερη Μεταβατική Κυβέρνηση, Υπηρεσιακός
Χοακίν δελ Κοσίο Νομιμόφρων 27 Ιουλίου 1839 – 20 Οκτωβρίου 1839 Δεύτερη Μεταβατική Κυβέρνηση
Ιλάριο Ουγιόα Νομιμόφρων 20 Οκτωβρίου 1839 – 7 Νοεμβρίου 1839 Υπηρεσιακός
Τομάς Βαγιαδάρες Δημοκρατικός 7 Νοεμβρίου 1839 – 21 Σεπτεμβρίου 1840 Υπηρεσιακός
Πατρίσιο Ρίβας
(1810-1867)
Δημοκρατικός 21 Σεπτεμβρίου 1840 – 4 Μαρτίου 1841 Υπηρεσιακός
Πάμπλο Μπουιτράγο
(1807-1882)
Νομιμόφρων 4 Μαρτίου 1841 – 1 Απριλίου 1843 εκλογές 1841
Χουάν δε Διός Ορόσκο Νομιμόφρων 1 Απριλίου 1843 – 31 Μαΐου 1843 Υπηρεσιακός
Μανουέλ Πέρες
(1800-1852)
Δημοκρατικός 31 Μαΐου 1843 – 4 Νοεμβρίου 1844 Εξελέγη από το Κοινοβούλιο και παραιτήθηκε λόγω της εισβολής του Σαλβαδόρ.
Εμιλιάνο Μαδρίς
(1800?-1845)
Δημοκρατικός 4 Νοεμβρίου 1844 – 24 Ιανουαρίου 1845 Υπηρεσιακός έως τις 26 Δεκεμβρίου, εν συνεχεία μεταβατικός στη Λεόν
Σιλβέστρε Σέλβα
(1777-1855)
Νομιμόφρων 16 Δεκεμβρίου 1844 – 20 Ιανουαρίου 1845 Διορίστηκε από τις δυνάμεις εισβολής του Φρανσίσκο Μαλεσπίν, στη Μασάια
Μπλας Αντόνιο Σάενς
(1800?-18??)
Νομιμόφρων 20 Ιανουαρίου – 4 Απριλίου 1845 Προσωρινός στη Μασάγια έως τις 24 Ιανουαρίου, Υπηρεσιακός έως τις εκλογές
Χοσέ Λεόν Σαντοβάλ
(1789-1854)
Ρεπουμπλικανός 4 Απριλίου 1845 – 12 Μαρτίου 1847 Νικαραγουανές εκλογές για Ανώτατο Διευθυντή 1845
Μιγκέλ Ραμόν Μοράλες
(1787-1855)
Νομιμόφρων 12 Μαρτίου – 6 Απριλίου 1847 Υπηρεσιακός
Χοσέ Μαρία Γκερέρο
(1799-1853)
Ρεπουμπλικανός 6 Απριλίου 1847 – 1 Ιανουαρίου 1849 Έχασε τις εκλογές για Ανώτατο Διευθυντή του 1847 αλλά η Νομοθετική Συνέλευση τον διόρισε ομόφωνα
Τορίμπιο Τεράν
(1785-185?)
Νομιμόφρων 1 Ιανουαρίου – 8 Μαρτίου 1849 Υπηρεσιακός
Μπενίτο Ροσάλες
(1795-1850)
Νομιμόφρων 8 Μαρτίου – 1 Απριλίου 1849 Υπηρεσιακός
Νορμπέρτο Ραμίρες
(1802-1856)
Νομιμόφρων 1 Απριλίου 1849 – 1 Απριλίου 1851 Εκλογές για Ανώτατο Διευθυντή στη Νικαράγουα 1849
Χούστο Αμπαούνσα
(1778-1872)
Νομιμόφρων 1 Απριλίου – 5 Μαΐου 1851 Προσωρινή κυβέρνηση στη Λεόν. 1η φορά, Υπηρεσιακός γερουσιαστής.
Λαουρεάνο Πινέδα
(1802-1853)
Δημοκρατικός 5 Μαΐου – 4 Αυγούστου 1851 1η φορά. Ανατράπηκε με το στρατιωτικό πραξικόπημα του Χοσέ Τρινιδάδ Μουνιός.
Χούστο Αμπαούνσα
(1778-1872)
Νομιμόφρων 4 Αυγούστου – 11 Νοεμβρίου 1851 2η φορά. Υπηρεσιακός γερουσιαστής υπό τη διοίκηση του Χοσέ Τρινιδάδ Μουνιός, γενικός αρχηγός του Στρατού, επικεφαλής στρατιωτικού πραξικοπήματος.
Λαουρεάνο Πινέδα
(1802-1853)
Δημοκρατικός 5–11 Αυγούστου 1851 In dissent, 2η φορά.
Χοσέ Φρανσίσκο δελ Μοντενέγρο
(1790-1851)
Νομιμόφρων 5–11 Αυγούστου 1851 Κυβέρνηση στη Γρανάδα, απεβίωσε έπειτα από την ανάληψη της εξουσίας.
Χοσέ δε Χεσούς Αλφάρο Δημοκρατικός 11 Αυγούστου – 2 Νοεμβρίου 1851 In dissent. Κυβέρνηση στη Γρανάδα, Υπηρεσιακός γερουσιαστής.
Φουλχένσιο Βέγα
(1805-1868)
Νομιμόφρων 11 Νοεμβρίου 1851 – 1852, Appointed by the Assembly with the support of: Fruto Chamorro Brigadier General, victorious against José Trinidad Muñoz.
Λαουρεάνο Πινέδα
(1802-1853)
Δημοκρατικός 11 Νοεμβρίου 1851 – 1 Απριλίου 1853 σε εξέγερση έως τις 2 Νοεμβρίου 1851. 3η φορά.
Φρούτο Τσαμόρο
(1804-1855)
Νομιμόφρων 1 Απριλίου 1853 – 30 Απριλίου 1854 Κυβέρνηση στη Γρανάδα.
Φρανσίσκο Καστεγιόν
(1815-1855)
Δημοκρατικός 11 Ιουνίου 1854 – 2 Σεπτεμβρίου 1855 Προσωρινός σε εξέγερση, από τη Λεόν to 1 Απριλίου 1855.
Νασάριο Εσκότο Δημοκρατικός 2 Σεπτεμβρίου – 30 Οκτωβρίου 1855 Προσωρινός σε εξέγερση, από τη Λεόν.

Πρόεδροι της Δημοκρατίας της Νικαράγουας (1854–σήμερα)

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Όνομα
(γέννηση-θάνατος)
Από Έως Διάρκεια θητείας Έτος εκλογών Πολιτικό κόμμα Σημειώσεις
1. Φρούτο Τσαμόρο Πέρες
(1804-1855)
30 Απριλίου 185412 Μαρτίου 1855316 ημέρες-ΣυντηρητικόςΑπεβίωσε εν ενεργεία.
2. Χοσέ Μαρία Εστράδα
(1802-1856)
Υπηρεσιακός
1 Ιουνίου 185423 Οκτωβρίου 1855 224 ημέρες-Συντηρητικός
3. Πονσιάνο Κοράλ Ακόστα
(1805-1855)
12 Μαρτίου 185510 Απριλίου 185529 ημέρες-ΣυντηρητικόςΝτε φάκτο στη Γρανάδα.
4. Πατρίσιο Ρίβας
(1810-1867)
Υπηρεσιακός
23 Οκτωβρίου 185524 Ιουνίου 1857224 ημέρες1856ΔημοκρατικόςΠροσωρινός στη Γρανάδα.
5. Φερμίν Φερέρ
(1823-1897)
20 Ιουνίου 185612 Ιουλίου 185622 ημέρες-ΣυντηρητικόςΠροσωρινός στη Γρανάδα. Διορίστηκε από το Γουόκερ.
6. Γουίλιαμ Γουόκερ
(1824-1860)
Σφετεριστής
12 Ιουλίου 18561 Μαΐου 1857 293 ημέρες-ΔημοκρατικόςΣφετεριστής στη Γρανάδα.
7. Χοσέ Μαρία Εστράδα
(1802-1856)
29 Ιουνίου 185613 Αυγούστου 185645 ημέρες-ΣυντηρητικόςΔολοφονήθηκε.
7. Νικάσιο ντελ Καστίγιο ι Γκουσμάν13 Αυγούστου 185612 Σεπτεμβρίου 185629 ημέρες-ΣυντηρητικόςΣε αντιπολίτευση
8. Κυβερνητική Χούντα24 Ιουνίου 185719 Οκτωβρίου 1857 3 μήνες, 25 ημέρες-Στη Λεόν
Δημοκρατικός
Συντηρητικός
*Μάξιμο Χέρες Τεγερία
(1818-1881)
*Τομάς Μαρτίνες
(1820-1873) 1η φορά.
9. Κυβερνητική Χούντα19 Οκτωβρίου 185715 Νοεμβρίου 1857 27 ημέρες-Στη Λεόν
Δημοκρατικός
Συντηρητικός
*Γκρεγόριο Χουάρες Σακάσα
*Ροσαλίο Κορτές
10. Τομάς Μαρτίνες
(1820-1873)
15 Νοεμβρίου 18571 Μαρτίου 18679 χρόνια, 106 ημέρες1857, 1863Συντηρητικός
11. Φερνάντο Τσαμόρο
(1824-1863)
18601860Συντηρητικός-Μεταβατικός, αδερφός του Φρούτο Τσαμόρο.
11. Νικάσιο ντελ Καστίγιο ι Γκουσμάν 4 Ιανουαρίου 186331 Αυγούστου 18637 μήνες, 27 ημέρες-Συντηρητικός2η φορά, μεταβατικός.
12. Φερνάντο Γκουσμάν Σολόρσανο
(1812-1891)
1 Μαρτίου 18671 Μαρτίου 18714 χρόνια1867Συντηρητικός
13. Βισέντε Κουάδρα ι Ρουί Λούγο
(1812-1894)
1 Μαρτίου 18711 Μαρτίου 18754 χρόνια1871Συντηρητικός
14. Πέδρο Χοακίν Τσαμόρο ι Αλφάρο
(1818-1890)
1 Μαρτίου 18751 Μαρτίου 18794 χρόνια1875ΣυντηρητικόςΑδερφός του Φρούτο Τσαμόρο και του Φερνάντο Τσαμόρο.
15. Χοακίν Σαβάλα Σολίς
(1835-1906)
1 Μαρτίου 18791 Μαρτίου 18834 χρόνια1879Συντηρητικός1η φορά
16. Αδάν Κάρδενας
(1836-1916)
1 Μαρτίου 18831 Μαρτίου 18874 χρόνια1883Συντηρητικός
17. Εβαρίστο Καράσο Αράντα
(1821-1889)
1 Μαρτίου 18871 Αυγούστου 18892 χρόνια, 153 ημέρες1887ΣυντηρητικόςΑπεβίωσε εν ενεργεία.
18. Νταβίδ Νικολάς Οσόρνο
(18??-1918)
Υπηρεσιακός
1 Αυγούστου 18895 Αυγούστου 1889 4 ημέρες-ΣυντηρητικόςΜεταβατικός.
19. Ρομπέρτο Σακάσα ι Σαρία
(1840-1896)
Υπηρεσιακός
5 Αυγούστου 18891 Ιανουαρίου 18911 χρόνος, 149 ημέρες-Συντηρητικός1η φορά.
20. Ιγνάσιο Τσάβες Τεγιερία
(1836-1925)
1 Ιανουαρίου 18911 Μαρτίου 189159 ημέρες-ΣυντηρητικόςΜεταβατικός
21. Ρομπέρτο Σακάσα ι Σαρία
(1840-1896)
1 Μαρτίου 18911 Ιουνίου 18932 χρόνια, 132 ημέρες- Συντηρητικός2η φορά
22. Εδουάρδο Μοντιέλ δε λα Σέρδα
(1835-1900)
28 Απριλίου 189331 Μαΐου 18933 ημέρες-ΣυντηρητικόςΣε αντιπολίτευση
23. Κυβερνητική Χούντα: Σαλβαδόρ Ματσάδο Αγουέρο
(1838-1925), πρόεδρος
Υπηρεσιακός
1 Ιουνίου 189316 Ιουλίου 18931 μήνας, 15 ημέρες-Συντηρητικός
24. Κυβερνητική Χούντα: Χοακίν Σαβάλα Σολίς, πρόεδρος
Υπηρεσιακός
16 Ιουλίου 189331 Ιουλίου 189315 ημέρες-Συντηρητικός2η φορά
25. Κυβερνητική Χούντα: Χοσέ Σάντος Σελάγια, πρόεδρος31 Ιουλίου 189315 Σεπτεμβρίου 18931 μήνας, 15 ημέρες-Φιλελεύθερη Επανάσταση
26. Χοσέ Σάντος Σελάγια Λόπες
(1853-1919)
15 Σεπτεμβρίου 189321 Δεκεμβρίου 190916 χρόνια, 3 μήνες, 6 ημέρες1902
1906
ΦιλελεύθεροςΔικτατορία. Ανατράπηκε με εξέγερση.
27. Χοσέ Μαδρίς Ροδρίγκες
(1867-1911)
Υπηρεσιακός
21 Δεκεμβρίου 190919 Αυγούστου 1910242 ημέρες-ΦιλελεύθεροςΜεταβατικός.
28. Χοσέ Δολόρες Εστράδα Μοράλες
(1869-1939)
Υπηρεσιακός
20 Αυγούστου 191027 Αυγούστου 19107 ημέρες-ΦιλελεύθεροςΜεταβατικός.
29. Λουίς Μένα Βάδο
(1865-1928)
Υπηρεσιακός
27 Αυγούστου 191030 Αυγούστου 1910 4 ημέρες-ΣυντηρητικόςΜεταβατικός.
30. Χουάν Χοσέ Εστράδα Μοράλες
(1872-1967)
Υπηρεσιακός
30 Αυγούστου 19109 Μαΐου 1911252 ημέρες-ΦιλελεύθεροςΑδερφός του Χοσέ Δολόρες Εστράδα Μοράλες.
31. Αδόλφο Ντίας Ρεσίνος
(1875-1964)
9 Μαΐου 19111 Ιανουαρίου 19175 χρόνια, 237 ημέρες1912
1915
Συντηρητικός1η φορά
32. Εμιλιάνο Τσαμόρο Βάργας
(1871-1966)
1 Ιανουαρίου 19171 Ιανουαρίου 19214 χρόνια1916Συντηρητικός1η φορά
33. Ντιέγκο Μανουέλ Τσαμόρο Μπολάνιος
(1861-1923)
1 Ιανουαρίου 192112 Οκτωβρίου 1923†2 χρόνια, 284 ημέρες1920ΣυντηρητικόςΑπεβίωσε εν ενεργεία
34. Ροσέντο Τσαμόρο Ορεαμούνο
(1862-1947)
Υπηρεσιακός
12 Οκτωβρίου 192327 Οκτωβρίου 192315 ημέρες-ΣυντηρητικόςΜεταβατικός.
35. Μπαρτολομέ Μαρτίνες Ερνάντες
(1873-1936)
27 Οκτωβρίου 19231 Ιανουαρίου 19251 χρόνος, 66 ημέρες-Συντηρητικός ΡεπουμπλικανόςΑντιπρόεδρος του Ντιέγκο Μανουέλ Τσαμόρο Μπολάνιος.
36. Κάρλος Χοσέ Σολόρσανο
(1860-1936)
1 Ιανουαρίου 192517 Ιανουαρίου 19261 χρόνος, 72 ημέρες1924Συντηρητικός ΡεπουμπλικανόςΑνατράπηκε σε στρατιωτικό πραξικόπημα από τον Εμιλιάνο Τσαμόρο.
37. Εμιλιάνο Τσαμόρο
(1871-1966)
ντε φάκτο
17 Ιανουαρίου 192611 Νοεμβρίου 1926242 ημέρες-Συντηρητικός2η φορά. De facto.
38. Σεμπαστιάν Ουρίσα
(1861-μετά το 1927)
Υπηρεσιακός
11 Νοεμβρίου 192614 Νοεμβρίου 19263 ημέρες-ΣυντηρητικόςΜεταβατικός.
39. Αδόλφο Ντίας Ρεσίνος
(1875-1964)
14 Νοεμβρίου 19261 Ιανουαρίου 19292 χρόνια, 293 ημέρες1926Συντηρητικός2η φορά
40. Χουάν Μπαουτίστα Σακάσα
(1874-1946)
14 Νοεμβρίου 19261 Ιανουαρίου 19292 χρόνια, 293 ημέρες1926Φιλελεύθερος1η φορά, σε αντιπολίτευση. Αντιπρόεδρος του Κάρλος Χοσέ Σολόσαρνο. Γιος του Ρομπέρτο Σακάσα ι Σαρία. Συνταγματικός Πόλεμος.
41. Χοσέ Μαρία Μονκάδα
(1870-1945)
1 Ιανουαρίου 19291 Ιανουαρίου 19334 χρόνια1928Φιλελεύθερος
42. Χουάν Μπαουτίστα Σακάσα
(1874-1946)
1 Ιανουαρίου 19336 Ιουνίου 19363 χρόνια, 160 ημέρες1932Φιλελεύθερος2η φορά Ανατράπηκε με πραξικόπημα από τον Αναστάσιο Σομόζα Γκαρσία. Πέθανε εξόριστος.
43. Χουλιάν Ιρίας Σάντρες
(1873-1940)
Υπηρεσιακός
6 Ιουνίου 19369 Ιουνίου 19363 ημέρες-ΦιλελεύθεροςΜεταβατικός.
44. Κάρλος Αλμπέρτο Μπρένες Χαρκίν
(1884-1942)
Υπηρεσιακός
9 Ιουνίου 19361 Ιανουαρίου 1937206 ημέρες-Φιλελεύθερο Εθνικό Κόμμα
45. Αναστάσιο Σομόζα Γκαρσία
(1896-1956)
1 Ιανουαρίου 19371 Μαΐου 194710 χρόνια, 120 ημέρες1936Φιλελεύθερο Εθνικό Κόμμα1η φορά.
46. Λεονάρδο Αργουέλο Μπαρέτο
(1875-1947)
1 Μαΐου 194727 Μαΐου 194726 ημέρεςΦεβρουάριος 1947Φιλελεύθερο Εθνικό ΚόμμαΑνατράπηκε με πραξικόπημα από τον Αναστάσιο Σομόζα Γκαρσία. Πέθανε στην εξορία.
47. Μπενχαμίν Λακάγιο Σακάσα
(1893-1959)
Υπηρεσιακός
27 Μαΐου 194715 Αυγούστου 194781 ημέρες-Φιλελεύθερο Εθνικό Κόμμα
48. Βίκτορ Μανουέλ Ρομάν ι Ρέγιες
(1872-1950)
15 Αυγούστου 19476 Μαΐου 1950†25 ημέρεςΑύγουστος 1947Φιλελεύθερο Εθνικό ΚόμμαΘείος του Σομόζα Γκαρσία. Απεβίωσε εν ενεργεία.
49. Μανουέλ Φερνάντο Σουρίτα
Υπηρεσιακός
6 Μαΐου 19507 Μαΐου 19501 ημέρα-Φιλελεύθερο Εθνικό Κόμμα
Αναστάσιο Σομόζα Γκαρσία
(1875-1964)
7 Μαΐου 195029 Σεπτεμβρίου 1956†6 χρόνια, 145 ημέρες1950Φιλελεύθερο Εθνικό Κόμμα2η φορά. Απεβίωσε εν ενεργεία.
50. Λουίς Σομόζα Ντεμπάιλε
(1922-1967)
29 Σεπτεμβρίου 19561 Μαΐου 19636 χρόνια, 214 ημέρες1957Φιλελεύθερο Εθνικό ΚόμμαΣτρατιωτικός, γιος του Αναστάσιο Σομόζα Γκαρσία.
51. Ρενέ Σικ Γκουτιέρες
(1909-1966)
1 Μαΐου 19633 Αυγούστου 1966†3 χρόνια, 94 ημέρες1963Φιλελεύθερο Εθνικό ΚόμμαΑπεβίωσε εν ενεργεία.
51. Ορλάνδο Μοντενέγρο Μεδράνο
(1920-1988)
Υπηρεσιακός
3 Αυγούστου 19664 Αυγούστου 19661 ημέρα-Φιλελεύθερο Εθνικό ΚόμμαΓια μία ημέρα.
52. Λορένσο Γκερέρο Γκουτιέρες
(1900-1981)
4 Αυγούστου 19661 Μαΐου 1967271 ημέρες-Φιλελεύθερο Εθνικό ΚόμμαΑντιπρόεδρος του Ρενέ Σικ.
53. Αναστάσιο Σομόζα Ντεμπάιλε
(1925-1980)
1 Μαΐου 19671 Μαΐου 19725 χρόνια1967Φιλελεύθερο Εθνικό Κόμμα1η φορά στρατιωτικός, γιος του Αναστάσιο Σομόζα Γκαρσία.
54. Εθνική Κυβερνητική Χούντα
* Ρομπέρτο Μαρτίνες Λακάγιο
(1899-1984)
* Αλφόνσο Λόβο Κορδέρο
(1927-2018)
* Φερνάντο Αγουέρο Ρότσα
(1917-2011) (ως την 1 Μαρτίου 1973)
* Εδμούνδο Παγουάγα Ιρίας
(1923-2008) (από 1 Μαρτίου 1973)
1 Μαΐου 19721 Δεκεμβρίου 19742 χρόνια, 214 ημέρες-ΑνεξάρτητοιΦιλελεύθερη-Συντηρητική Χούντα
55. Αναστάσιο Σομόζα Ντεμπάιλε
(1925-1980)
1 Δεκεμβρίου 197417 Ιουλίου 19794 χρόνια, 228 ημέρες1974Φιλελεύθερο Εθνικό Κόμμα2η φορά. Παραιτήθηκε και δολοφονήθηκε εξόριστος στην Παραγουάη.
56. Φρανσίσκο Ουρκούγιο Μαλιάνιος
(1915-2001)
17 Ιουλίου 197918 Ιουλίου 1979Μία ημέρα-Φιλελεύθερο Εθνικό ΚόμμαΔιορίστηκε από το Εθνικό Κογκρέσο. Εξορίστηκε στη Γουατεμάλα.
57. Κυβερνητική Χούντα Εθνικής Ανασυγκρότησης
* Ντανιέλ Ορτέγκα
(1945-)
* Σέρχιο Ραμίρες
(1942-)
* Βιολέτα Τσαμόρο
(1929-)
* Αλφόνσο Ρομπέλο
(1939-)
* Μοϊσές Χασάν
(1942-)
* Ραφαέλ Άνχελ Κόρδοβα Ρίβας
(19??-)
* Αρτούρο Κρους Πόρας
(1923-2013)
18 Ιουλίου 197910 Ιανουαρίου 19855 χρόνια, 176 ημέρες-ΑνεξάρτητοιΕπανάσταση των Σαντινίστας, 19 Ιουλίου 1979.
58. Ντανιέλ Ορτέγκα Σααβέδρα
(1945-)
10 Ιανουαρίου 198525 Απριλίου 19905 χρόνια, 105 ημέρες1984Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο των Σαντινίστας1η φορά εκλεγμένος.
59. Βιολέτα Μπάριος δε Τσαμόρο
(1929-2025)
25 Απριλίου 199010 Ιανουαρίου 19976 χρόνια, 260 ημέρες1990Ένωση Εθνικής ΑντιπολίτευσηςΠρώτη γυναίκα πρόεδρος της Νικαράγουας.
60. Αρνόλντο Αλεμάν Λακάγιο
(1946-)
10 Ιανουαρίου 199710 Ιανουαρίου 20025 χρόνια1996Συνταγματικό Φιλελεύθερο Κόμμα
61. Ενρίκε Μπολάνιος
(1928-2021)
10 Ιανουαρίου 200210 Ιανουαρίου 20075 χρόνια2001Συνταγματικό Φιλελεύθερο Κόμμα
62. Ντανιέλ Ορτέγκα Σααβέδρα
(1945-)
10 Ιανουαρίου 200710 Ιανουαρίου 201218 χρόνια, 55 ημέρεςΕθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο των Σαντινίστας2η φορά
10 Ιανουαρίου 201210 Ιανουαρίου 2017 3η φορά [8][9]
10 Ιανουαρίου 201710 Ιανουαρίου 2022 4η φορά. Επανεξελέγη με αντιπρόεδρο τη σύζυγό του, Ροσάριο Μουρίγιο.
10 Ιανουαρίου 2022Σήμερα 5η φορά. Επανεκλογή μαζί με τη σύζυγό του και αντιπρόεδρο, Ροσάριο Μουρίγιο, η οποία έγινε συμπρόεδρος.[10]
62. Ροσάριο Μουρίγιο Σαμπράνα
(1951-)
30 Ιανουαρίου 2025Σήμερα1 έτος, 39 ημέρεςΕθνικό Μέτωπο Απελευθέρωσης ΣαντινίσταΣυμπρόεδρος
  1. «Shocking Gap Between Latin America's Presidential Salaries and Workers Minimum Wage». Latin Post. 22 Ιουνίου 2017.
  2. «Proponen reducir salario de otros cargos públicos nicaragüenses – LVDS». La Voz del Sandinismo (στα Ισπανικά). 26 Ιανουαρίου 2007.
  3. "Nicaragua's Ortega takes office", BBC News, 11 Ιανουαρίου 2007.
  4. «Nicaragua court backs re-election». BBC News. 20 Οκτωβρίου 2009.
  5. «Nicaragua: Ortega allowed to run for third successive term». BBC News. 29 Ιανουαρίου 2014.
  6. «Nicaragua makes Daniel Ortega and his wife Murillo 'Copresidents,' fueling democratic rebuke». AP News. 31 Ιανουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2025.
  7. «Nicaragua establece la figura de «copresidenta» y amplía a 6 años el período presidencial» (στα Spanish). SWI swissinfo. 29 Ιανουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2025.CS1 maint: Μη αναγνωρίσιμη γλώσσα (link)
  8. La justicia permite la reelección de Daniel Ortega en un fallo que agudiza la división de Nicaragua
  9. Falla Corte Suprema a favor de reelección presidencial en Nicaragua
  10. «La comunidad internacional no reconoce la victoria sin oposición de Ortega». EFE. 22 Ιανουαρίου 2022.