Συζήτηση:Τσαγκαροδευτέρα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Νομίζω πως το άρθρο είναι πολύ ελλιπές!!!!!

ακόμα και το αγγλικό είναι σχετικά άστοχο αλλά τουλάχιστον λέει κάποια πραγματα...(βλ. Saint Monday / absenteeism )

Αν δεν υπάρχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον από τους ενασχολούμενους μπορώ να συνοψίσω κάποια βασικά στοιχεία αυτής της εργατικής συνήθειας. Μέχρι τότε μια αρχή μπορεί να είναι το παρακάτω...

Γράφει ο Ε. Π. Τόμσον στο βιβλίο Χρόνος, Εργασιακή Πειθαρχία και Βιομηχανικός Καπιταλισμός:

...τον ακανόνιστο ρυθμό [στην ένταση της εργασίας] πρέπει να τον τοποθετήσουμε στον ίδιο ακανόνιστο κύκλο της εβδομάδας εργασίας και της χρονιάς εργασίας, που προκαλούσαν τους θρήνους των ηθικολόγων και των εμποροκρατών του 17ου και του 18ου αιώνα. Διαβάζουμε την σατιρική εκδοχή αυτής της κατάστασης στους παρακάτω στίχους: «Ξέρεις ότι η Δευτέρα είν' αδελφή της Κυριακής, όπως κι η Τρίτη· την Τετάρτη πρέπει να πας στην εκκλησία να προσευχηθείς· η Πέμπτη είναι ημιαργία· Παρασκευή, πολύ αργά για να πιάσεις να γνέσεις κι όσο για το Σάββατο, το μισό είναι αργία». Ο Τζ. Χούγκτον μας δίνει την αγανακτισμένη εκδοχή: «Όταν οι πλέκτες και οι κατασκευαστές μεταξωτών καλτσών παίρνουν καλό μισθό για τη δουλειά τους, βλέπεις ότι σπάνια δουλεύουν τη Δευτέρα και την Τρίτη κι ότι περνάνε τον πιο πολύ καιρό τους στην ταβέρνα ή παίζοντας... Οι υφαντές, που είναι συνήθως μεθυσμένοι τη Δευτέρα, έχουν πονοκέφαλο την Τρίτη, ενώ την Τετάρτη τα εργαλεία τους δεν είναι σε καλή κατάσταση. Όσο για τους τσαγκάρηδες, καλύτερα να τους έγδερνες ζωντανούς παρά να μην τους αφήσεις να γιορτάσουν την Αγία Καθίστρα Την Δευτέρα [την Τσαγκαροδευτέρα]...» [...] Την Δευτέρα ή την Τρίτη, σύμφωνα με την παράδοση, ο χειρωνακτικά εργαζόμενος προσαρμόζεται στον αργό ρυθμό της μελωδίας «Ε-ε-ε-εχουμε καιρό, ε-ε-ε-εχουμε καιρό». Την Πέμπτη και την Παρασκευή στο «Αλ-λη μια μέρα, αλ-λη μια μέρα». Ο πειρασμός για χουζούρι, για άλλη μια ώρα στο κρεβάτι φόρτωνε τη δουλειά το βράδυ και τότε χρειαζόταν να γίνει με το φως των κεριών. Ελάχιστα επαγγέλματα αναφέρεται ότι δεν γιόρταζαν την Αγία Δευτέρα: οι τσαγκάρηδες, οι ράφτες, οι καρβουνιάρηδες, οι εργάτες των τυπογραφείων, οι κεραμοποιοί, οι υφαντές, οι καπελάδες και οι μαχαιροποιοί, είναι όλοι τους γνήσιοι πιστοί. Παρά την πλήρη απασχόληση σε πολλούς επαγγελματικούς κλάδους στο Λονδίνο την εποχή των ναπολεόντειων πολέμων, ένας παρατηρητής γράφει ότι «σ' αυτή την μητρόπολη βλέπουμε να γιορτάζεται με σχολαστική ευλάβεια η Αγία Δευτέρα... που πολύ συχνά συνοδεύεται από μια Αγία Τρίτη».

Και γιατί δεν τα προσθέτεις απευθείας στο λήμμα; Be bold. --Ttzavarasσυζήτηση 16:05, 7 Ιουνίου 2012 (UTC)

Σχόλιο 16-4-2018[επεξεργασία κώδικα]

Κατάσταση: νέα κοινοποίηση

Τα τσαγκάρικα παλιά την Κυριακή λειτουργούσαν και σαν στιλβωτήρια παπουτσιών, για τις ανάγκες των εκκλησιαζόμενων. Επειδή οι υποδηματοποιοί εργάζονταν την Κυριακή, η αργία τους, μεταφέρετο για την Δευτέρα. ΄Ετσι έμεινε η έκφραση "τσαγκαροδευτέρα". Αναφορά: 94.66.58.40 17:48, 16 Απριλίου 2018 (UTC)