Συγκρότημα εκτοξεύσεων 16

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
CCAFS LC-16
Εκτόξευση ενός Τιτάνα Ι στις 8 Απριλίου 1960
Εκτόξευση ενός Τιτάνα Ι στις 8 Απριλίου 1960
Συντεταγμένες 28°30′6″N 80°33′6″W / 28.50167°N 80.55167°W / 28.50167; -80.55167Συντεταγμένες: 28°30′6″N 80°33′6″W / 28.50167°N 80.55167°W / 28.50167; -80.55167
Είδος χρήσης Εκτοξεύσεις για το διάστημα
Οργανισμός USAF / US Army
Εξέδρες εκτόξευσης 1
Πύραυλοι Titan, Pershing
Πρώτη εκτόξευση 12 Δεκεμβρίου 1959
Τελευταία εκτόξευση 21 Μαρτίου 1988
Σύνολο εκτοξεύσεων 150
Σήμερα βρίσκεται σε ανενεργία

Το συγκρότημα εκτοξεύσεων πυραύλων με τον αριθμό LC-16 στο ακρωτήριο Κανάβεραλ ήταν διαστημική βάση της Πολεμικής Αεροπορίας στην περιοχή του νησιού Merritt στην Φλόριντα. Είναι μέρος του συμπλέγματος συγκροτημάτων εκτόξευσης διηπειρωτικών βαλλιστικών βλημάτων (αγγλ. Intercontinental Ballistic Missile, ICBM).

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χτίστηκε το 1959 μαζί με τα συγκροτήματα LC-15, LC-19 και LC-20 και προορίστηκε για τους πυραύλους Τιτάνας. Πρώτη εκτόξευση έγινε στις 12 Δεκεμβρίου 1959, με έναν Τιτάνα Ι. Η εκτόξευση απέτυχε, αφού ο πύραυλος ανατινάχτηκε λίγα μέτρα μετά από την απογείωση.

Επειδή στις επόμενες πέντε εκτοξεύσεις Τιτάνων το 1960 μόνο δύο είχαν επιτυχία, οι Τιτάνες Ι εγκαταλείφθηκαν και οι εκτοξεύσεις συνέχισαν με πυραύλους Τιτάνας ΙΙ. Η πρώτη εκτόξευση ήταν επιτυχημένη. Ο πύραυλος διάνυσε μια απόσταση 8.000 km πάνω από τον Ατλαντικό. Ακολούθησαν συνολικά επτά εκτοξεύσεις, από τις οποίες μέχρι τις 29 Μαΐου 1962 απέτυχαν μόνο τρεις.

Μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος Τιτάνας παραχωρήθηκε τον Ιανουάριο του 1965 από την πολεμική αεροπορία USAF στην NASA για δοκιμαστικά του προγράμματος Απόλλων. Η NASA τελικά το επέστρεψε πίσω στην πολεμική αεροπορία.

Μέχρι τις 22 Μαρτίου 1988 διενεργήθηκαν περισσότερες από εκατό εκτοξεύσεις πυραύλων Pershing και οι εγκαταστάσεις αποσυναρμολογήθηκαν.

Περιγραφή του συγκροτήματος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η αρχική μορφή του συγκροτήματος ήταν παρόμοια με αυτήν των άλλων συγκροτημάτων του 1959. Είχε έναν σταθερό βοηθητικό πύργο για την εκτόξευση και έναν κινούμενο πύργο εργασιών και συντήρησης. Ο πύργος αυτός κατέκλεινε για να πάρει οριζόντια θέση στο έδαφος.

Σημαντική λεπτομέρεια ήταν η «γκαρνταρόμπα», (αγγλ. "Suiting Trailer"), μια αίθουσα στην οποία οι αστροναύτες έμπαιναν στην στολή υπό την βοήθεια τεχνικού προσωπικού, πριν την εκτόξευσή τους από το γειτονικό συγκρότημα LC-19.

Αργότερα το συγκρότημα τροποποιήθηκε για τις ανάγκες των πυραύλων Pershing.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Cape Canaveral AFS Launch Complex 16 της Γερμανικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).