Στυλιανός Φωτάκης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Στυλιανός Φωτάκης
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση1854
Θάνατος1913
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταδικηγόρος
πολιτικός
στρατιωτικός
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΑξίωμαΝομάρχης Ηρακλείου
Νομάρχης Λασιθίου
Νομάρχης Χανίων

Ο Στυλιανός Γ. Φωτάκης (1854 - 1913) ήταν Έλληνας νομικός, βουλευτής της αυτόνομης κυβέρνησης και σπουδαίος οπλαρχηγός της Κρήτης, στη Κρητική Επανάσταση (1895-1898), αντιπρόεδρος της Μεταπολιτευτικής Επιτροπής Κρήτης και νομάρχης.

Βιογραφικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στις Κουρούτες Ρεθύμνης, αλλά ως τόπο καταγωγής του θεωρούσε τις Μέλαμπες Ρεθύμνης..[1] Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μετά την αποφοίτησή του επέστρεψε στη Κρήτη ασκώντας δικηγορία στον Βάμο Αποκορώνου όπου και η τότε έδρα των δικαστικών Αρχών. Υπήρξε κατ΄ επανάληψη βουλευτής της αυτόνομης βουλής της Κρήτης αντιπροσωπεύοντας την επαρχία του μέχρι το 1889. Στη συνέχεια υπήρξε ένας από τους πρωτεργάτες της Κρητικής Επανάστασης (1895-1898) όπου συνεργαζόμενος με τον πρωτοδίκη Μ. Κούνδουρο, Γ. Μυλωνογιάννη και άλλους επιφανείς Κρητικούς εξελέγη αντιπρόεδρος της Μεταπολιτευτικής Επιτροπής η οποία και ανέλαβε την νέα επαναστατική δράση, συντάσσοντας σχετικό υπόμνημα προς τις Μεγάλες Δυνάμεις και την ελληνική κυβέρνηση. Κατά την επανάσταση που ακολούθησε με αποκορύφωμα την πολιορκία του Βάμου ο Στυλιανός Φωτάκης είχε αναγνωριστεί ως οπλαρχηγός της περιοχής του Αγίου Βασιλείου.

Ακολούθως υπήρξε μέλος της 16μελούς επιτροπής που συνέταξε το σχέδιο του Συντάγματος της Κρητικής Πολιτείας (1899). Αργότερα ανέλαβε νομάρχης Χανίων και στη συνέχεια νομάρχης Ηρακλείου και Λασιθίου, θέση που κατείχε κατά το θάνατό του στον Άγιο Νικόλαο (1913).[1]

Σημειώνεται ότι ο Στυλιανός Φωτάκης ήταν ο πρώτος νομάρχης που απαγόρευσε τη χρήση, κατοχή και καλλιέργεια οπίου εκδίδοντας σχετική αστυνομική διάταξη για κατάσχεση και ποινικό κολασμό των παραβατών, λαμβάνοντας αφορμή από μία τοπική λαϊκή επικίνδυνη αντίληψη που ίσχυε, να χορηγούν οι μανάδες στα μωρά τους όπιο ως υπνωτικό, με ολέθρια αποτελέσματα.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Λευτέρη Κρυοβρυσανάκη, Μέλαμπες Αγ. Βασιλείου, Ρεθεμνιώτικα Νέα, 4-8-2015.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • "Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια" τομ.ΚΔ΄, σελ.336.