Στρατονίκη Χαλκιδικής

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 40°31′39″N 23°45′44″E / 40.52750°N 23.76222°E / 40.52750; 23.76222

Στρατονίκη
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Στρατονίκη
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα
ΔήμοςΑριστοτέλη
Γεωγραφία και στατιστική
ΝομόςΧαλκιδικής
Υψόμετρο460
Πληθυσμός750 (2001)
Άλλα
Παλαιά ονομασίαΊσβορος

Η Στρατονίκη είναι ορεινό χωριό του νομού Χαλκιδικής. Η θέση της είναι στους πρόποδες του Στρατονικού Όρους και διαθέτει απρόσκοπτη θέα στον Ακάνθιο κόλπο, στον Άθωνα και στον κόλπο του Αγίου Όρους. Το 2001 είχε πληθυσμό 750 κατοίκους. Αποτελεί επίσης ομώνυμο Δημοτικό διαμέρισμα στον Δήμο Αριστοτέλη (και πρώην Δήμο Σταγίρων-Ακάνθου). Οι κάτοικοι της Στρατονίκης απασχολούνται στα μεταλλεία, στην υλοτομία και στην κτηνοτροφία. Είναι ένα από τα ιστορικά «Μαντεμοχώρια» της ανατολικής Χαλκιδικής, υπήρξε η πρωτεύουσα της συνομοσπονδίας 12 χωριών με την επωνυμία «Κοινόν του Μαδεμίου» και κατά τον 19ο αιώνα στην Στρατονίκη (τότε Ίσβορος) ήταν η έδρα του Επισκόπου Ιερισσού. Απέχει 92 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη, 23 χλμ. από την Ιερισσό και 52 χλμ. από τον Πολύγυρο. Στον οικισμό λειτουργούν ιατρείο, νηπιαγωγείο, δημοτικό και πολιτιστικός σύλλογος. Το Δημοτικό Σχολείο -ένα μεγάλο διόροφο κτήριο από λαξευμένη πέτρα - είναι εξαιρετικής και αισθητικής, και αποτελεί πρότυπη οικοδομική κατασκευή. Όμως από το 2015 δεν λειτουργεί, καθώς διαπιστώθηκε επικινδυνότητα για την οποία επισημαίνεται -κατά τις υπηρεσίες του Δήμου Αριστοτέλη- ότι «…το γεγονός της λειτουργίας του μεταλλείου της περιοχής μπορεί να αποτελεί επίσης πιθανό αίτιο των εντοπισμένων βλαβών στις ανωτέρω περιγραφόμενες κατασκευές, ενώ δεν αποκλείεται η πιθανότητα μεγέθυνσης αυτών λόγω των υπόγειων στοών που έχουν διανοιχτεί και εξακολουθούν ενδεχομένως να επεκτείνονται εντός και πλησίον του οικισμού». Πολιτιστικές εκδηλώσεις γίνονται τον Αύγουστο, στο πανηγύρι του Αγίου Νικολάου στις 6 Δεκεμβρίου, στον οποίο είναι αφιερωμένη η κύρια εκκλησία στο χωριό, και στις 27 Δεκεμβρίου διοργανώνεται η «Γιορτή του πατσά», την οποία διοργανώνει ο Σύλλογος γυναικών Στρατονίκης/Σταγίρων και προσφέρουν ζεστό πατσά, άφθονο κρασί και τσίπουρο, ζωντανή μουσική και χορευτικά από τους συλλόγους των γύρω χωριών.

Δημοτικό Διαμέρισμα Στρατονίκης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Δημοτικό Διαμέρισμα Στρατονίκης (Δήμου Αριστοτέλη) αριθμούσε 738 κατοίκους το 2001. Οι οικισμοί που το συναποτελούν είναι:

Ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το όνομα του χωριού πιστεύεται ότι οφείλεται στην αδελφή του βασιλέα της Μακεδονίας Περδίκκα, Στρατονίκη. Ο Περδίκκας έκτισε την πόλη Στρατονίκη προς τιμήν της αδερφής του, σύμφωνα με την εικασία. Ωστόσο το πραγματικό παλιό όνομα του χωριού έως το 1926 ήταν Ίσβορο[1]. Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας (από τον 16ο αιώνα, οπότε αναδιοργανώθηκαν τα μεταλλεία από τον Σουλτάνο) το χωριό αναπτύχθηκε εξαιτίας των μεταλλείων, στα οποία εργάζονταν Έλληνες, Εβραίοι, Τούρκοι, Κιρκάσιοι, Αλβανοί κ.ά. λαοί των Βαλκανίων. Το 1821 συμμετείχε ενεργά στην επανάσταση της Χαλκιδικής, αναδεικνύοντας σημαντικές μορφές αγωνιστών, όπως ο Δημήτριος Σταγειρίτης, ο Νικόλαος Σταγειρίτης, ο Νικόλαος Κλονής και άλλοι[2]. Από τη Στρατονίκη καταγόταν ο λόγιος του 19ου αιώνα Αθανάσιος Σταγειρίτης.


Διοικητική ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η κοινότητα Ισβόρου νομού Θεσσαλονίκης συστάθηκε στις 9 Ιουλίου 1918 με έδρα τον ομώνυμο οικισμό. Μετονομάστηκε σε Στρατονίκη στις 22 Ιανουαρίου 1924. Η κοινότητα αποσπάστηκε στην επαρχία Λιαριγκόβης του νομού Χαλκιδικής από την επαρχία Χαλκιδικής του νομού Θεσσαλονίκης στις 2 Σεπτεμβρίου 1924. Ως κοινότητα λειτούργησε μέχρι το 1997 οπότε προσαρτήθηκε στον δήμο Σταγείρων - Ακάνθου.[3]

Κοινοτάρχες και δήμαρχοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Διάρκεια θητείας Κάτοχος (γέννηση-θάνατος) Σημειώσεις
Κοινότητα Ισβόρου (1918-1924)
1918-1924 Πρόεδροι της Κοινότητας Ισβόρου
Κοινότητα Στρατονίκης (1924-1997)
1924-1982 Πρόεδροι της Κοινότητας Στρατονίκης
1983-1986 Μενέλαος Παπακωνσταντίνου Εκλεγείς το 1982 με ποσοστό 50,9%.[4]
1987-1990 Πέτρος Αδάμ Εξελέγη το 1986 με ποσοστό 48,4%.
1991-1998 Γιάννης Χασάπης (19??-2017[5]) Κέρδισε τις εκλογές του 1990 (με 52,7%) και του 1994 (με 100%). Τελευταίος πρόεδρος της κοινότητας ως την κατάργησή της με τον Πρόγραμμα Καποδίστριας.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. [1]
  2. Νίκος Εμμ. Παπαοικονόμου: Προσωπογραφία Αγωνιστών του 1821 από τη Χαλκιδική και τη Θεσσαλονίκη, έκδ. Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, Θεσσαλονίκη 2016, σσ. 275-282, ISBN 978-960-9458-12-2
  3. «ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ ΔΗΜΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, ΕΕΤΑΑ». eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2020. 
  4. «Δημοτικές εκλογές- ΕΕΤΑΑ, αποτελέσματα εκλογών». www.eetaa.gr. Ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2020. 
  5. Πέθανε πρώην πρόεδρος Τοπικής Κοινότητας -Θλίψη στο Δ.Αριστοτέλη, aftodioikisi.gr, 12 Οκτωβρίου 2017, ανακτήθηκε στις 11 Οκτωβρίου 2020.