Στεφάνια Βολίτσκα
| Στεφάνια Βολίτσκα | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Stefania Wolicka (Πολωνικά) |
| Γέννηση | 31 Αυγούστου 1851 Βαρσοβία |
| Θάνατος | 1 Απριλίου 1937 Βαρσοβία |
| Τόπος ταφής | Κοιμητήριο Ποβόνσκι |
| Χώρα πολιτογράφησης | Πολωνία |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Πολωνικά |
| Εκπαίδευση | διδάκτωρ φιλοσοφίας |
| Σπουδές | Πανεπιστήμιο Ζυρίχης |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | ιστορικός μεταφράστρια συγγραφέας ακτιβίστρια για τα δικαιώματα των γυναικών |
Η Στεφάνια Βολίτσκα (πολωνικά: Stefania Wolicka, 1851–1937) ήταν Πολωνή ιστορικός και η πρώτη γυναίκα στην οποία απονεμήθηκε διδακτορικός τίτλος στη Φιλοσοφία από το Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης το 1875.[1][2]
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Βολίτσκα, γεννημένη στη Βαρσοβία (η οποία από το 1867 ανήκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία), ακολούθησε τις σπουδές της στην ιστορία παρά τις προσπάθειες της ρωσικής κυβέρνησης της εποχής να εμποδίσει τις γυναίκες από την πρόσβαση στην ανώτατη εκπαίδευση.[3] Το 1873 αψήφησε διάταγμα που διέτασσε τις Ρωσίδες φοιτήτριες του εξωτερικού να εγκαταλείψουν τις σπουδές τους.[3] Η Βολίτσκα επέλεξε να συνεχίσει τις σπουδές της, αφού απορρίφθηκε το αίτημά της για εξαίρεση από το διάταγμα.[3] Απευθύνθηκε μάλιστα προσωπικά στον Υπουργό Παιδείας, Ντμίτρι Τολστόι, χωρίς αποτέλεσμα. Η ρωσική κυβέρνηση πέτυχε την απέλαση αρκετών φοιτητριών στη Ζυρίχη, εξαιτίας της πολιτικής απειλής που, κατά την εκτίμησή της, συνιστούσαν ριζοσπαστικοί σοσιαλιστές ακτιβιστές γνωστοί ως «Κύκλος Φρίτσι», από το όνομα της ενοικιάστριας τους στη Ζυρίχη, κυρίας Φρίτσι. Ορισμένες από αυτές παραπέμφθηκαν σε δίκη στη Ρωσία, στη λεγόμενη «Δίκη των Πενήντα» το 1877, η οποία οδήγησε σε καταδίκες και φυλακίσεις αρκετών εξ αυτών. Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η Βολίτσκα υπήρξε μέλος του κύκλου αυτού, ενώ νεότερη έρευνα δείχνει ότι ορισμένες φοιτήτριες στη Ζυρίχη καταγράφονταν από την κυβέρνηση ως επαναστάτριες αποκλειστικά και μόνο επειδή είχαν φοιτήσει σε πανεπιστήμιο της Ελβετίας κατά την περίοδο 1872–73.[4] Ωστόσο, το όνομα της Βολίτσκα περιλαμβανόταν σε κατάλογο 45 Ρωσίδων φοιτητριών που εστάλη στον Τολστόι και στις οποίες απαγορεύτηκε η διδασκαλία στη Ρωσική Αυτοκρατορία, γεγονός που τις υποχρέωσε να εγκαταλείψουν την Ελβετία έως την 1η Ιανουαρίου 1874.[5]
Σύμφωνα με τα αρχεία του Πανεπιστημίου της Ζυρίχης, η Βολίτσκα καταγόταν από το Πόζεν (σημερινό Πόζναν) και είχε γεννηθεί στη Βαρσοβία, ενώ κατά τη διάρκεια των σπουδών της στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης οι γονείς της διέμεναν επίσης στη Ζυρίχη.[6] Παρά το γεγονός ότι αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Ελβετία, έλαβε τον διδακτορικό της τίτλο στη Φιλοσοφία το 1875. Η διδακτορική της διατριβή φέρει τον τίτλο «Griechische Frauengestalten, 1. Teil» («Γυναικείες μορφές της αρχαίας Ελλάδας, Μέρος Α΄»).[6] Έχει χαρακτηριστεί ως μία από τις «πρώτες Πολωνές ακαδημαϊκούς». [7] Ο Χουλέβιτς σημείωσε ότι ανήκει στην πρώτη γενιά Πολωνών φοιτητριών, μια γενιά που αποτελούνταν «κυρίως από ηρωικές προσωπικότητες».[8]
Η Βολίτσκα νυμφεύθηκε και έγινε γνωστή με το όνομα Στεφάνια Βολίτσκα-Άρντ.[9] Η διδακτορική της διατριβή εκδόθηκε το 1875 από τον εκδοτικό οίκο Zürcher und Furrer στη Ζυρίχη.[10] Αργότερα, αναδείχθηκε σε σημαντική συγγραφέα με αντικείμενο τα δικαιώματα των γυναικών στην Πολωνία. Το 1895, δημοσίευσε άρθρο στο πολωνικό νομικό περιοδικό «Athenæum» με τίτλο «Είκοσι πέντε χρόνια κοινοβουλευτικού αγώνα για τα δικαιώματα των γυναικών».[11]
Η Βολίτσκα υπήρξε η πρώτη γυναίκα που έλαβε διδακτορικό τίτλο στη Φιλοσοφία στην Ευρώπη κατά τη νεότερη εποχή. Η πρώτη γυναίκα που είναι γνωστό ότι απέκτησε διδακτορικό τίτλο στην Ευρώπη θεωρείται η Έλενα Κορνάρο Πισκόπια, η οποία αναγορεύθηκε διδάκτωρ στο Πανεπιστήμιο της Πάδοβας το 1678.[12] Τα πανεπιστήμια της Ελβετίας ήταν τα πρώτα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια της νεότερης εποχής που δέχθηκαν γυναίκες φοιτήτριες. Στα τέλη του 19ου αιώνα, γυναίκες λόγιες από την Πολωνία, την Αυστρία, το Βέλγιο και άλλες περιοχές της Ευρώπης εγκαταστάθηκαν στην Ελβετία προκειμένου να φοιτήσουν σε πανεπιστήμια,[13] μεταξύ αυτών και η πρώτη γυναίκα πανεπιστημιακή απόφοιτος του Βελγίου, η ιατρός Ισάλα Φαν Ντίεστ.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Edith Saurer· Margareth Lanzinger (2006). Women's Movements: Networks and Debates in Post-communist Countries in the 19th and 20th Centuries. Böhlau Verlag Köln Weimar. σελίδες 555–. ISBN 978-3-412-32205-2. Ανακτήθηκε στις 30 Μαΐου 2012.
- ↑ Schwartz, Agata (2008). Shifting Voices: Feminist Thought and Women's Writing in Fin-de-siècle Austria and Hungary. McGill-Queen's Press. σελ. 248. ISBN 9780773532861.
- 1 2 3 Johanson, Christine (1987). Women's Struggle for Higher Education in Russia, 1855–1900. McGill-Queens. σελίδες 57–58. ISBN 9780773505650.
- ↑ Johanson, Christine (1987). Women's Struggle for Higher Education in Russia, 1855–1900. McGill-Queen's University Press. σελίδες 54–6. ISBN 9780773505650.
- ↑ Johanson, Christine (1987). Women's Struggle for Higher Education in Russia, 1855–1900. McGill-Queen's University Press. σελ. 57. ISBN 9780773505650.
- 1 2 «Matrikeledition der Universität Zürich». University of Zurich. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Δεκεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2012.
- ↑ «Ach, te uparte filozofki». ALMA MATER – miesięcznik Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. 2004. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Ιουνίου 2010. Ανακτήθηκε στις 2 Ιουνίου 2012.
- ↑ Jan Hulewicz (1939). Sprawa wyższego wykształcenia kobiet w Polsce w wieku XIX. Nakł. Polskiej Akademii Umiejętności; skł. gł. w księg. Gebethnera i Wolffa. σελ. 225. Ανακτήθηκε στις 1 Ιουνίου 2012.
- ↑ Saurer, Edith· Margareth Lanzinger, Elisabeth Frysak (2006). Women's Movements: Networks and Debates in Post-communist Countries in the 19th and 20th Centuries. Böhlau Verlag Köln Weimar. σελ. 555. ISBN 9783412322052.
- ↑ Estreicher, Karol Józef Teofil (1880). Bibliografia polska, Volume 5. Johnson Reprint Corp. [1964–1978], 1880. σελ. 146.
- ↑ Milewski, Stanislaw. «Na gościnnych łamach, cz. II». Palestra. Ανακτήθηκε στις 31 Μαΐου 2012.
- ↑ Schwartz, Agata (2008). Shifting Voices: Feminist Thought and Women's Writing in Fin-de-siècle Austria and Hungary. McGill-Queen's Press – MQUP. σελ. 248. ISBN 9780773532861.
- ↑ Saurer, Edith· Margareth Lanzinger, Elisabeth Frysak (2006). Women's Movements: Networks and Debates in Post-communist Countries in the 19th and 20th Centuries. Böhlau Verlag Köln Weimar. σελ. 554. ISBN 9783412322052.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Stefania Wolicka (1875). Griechische Frauengestalten. 1. Theil. Ζυρίχη.