Μετάβαση στο περιεχόμενο

Στίβι Νικς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Στίβι Νικς
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Stevie Nicks (Αγγλικά)
Γέννηση26  Μαΐου 1948
Φοίνιξ
ΚατοικίαΛος Άντζελες
ΨευδώνυμοStevie Nicks
Χώρα πολιτογράφησηςΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσαΑγγλικά
Ομιλούμενες γλώσσεςΑγγλικά
ΣπουδέςΠολιτειακό Πανεπιστήμιο του Σαν Χοσέ
Judge Memorial Catholic High School
Menlo-Atherton High School
Arcadia High School
Cañada College
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητατραγουδίστρια
τραγουδοποιός
τραγουδίστρια-τραγουδοποιός
ημερολογιογράφος
μουσικός ηχογραφήσεων
σκηνοθέτρια ταινιών κινηματογράφου
ροκ τραγουδιστής
συνθέτρια
μουσικός
Περίοδος ακμής1969
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςRock and Roll Hall of Fame (2019)
Ιστότοπος
stevienicksofficial.com
Υπογραφή
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Στέφανι Λιν Νικς (αγγλικά: Stephanie Lynn Nicks, γεννημένη στις 26 Μαΐου 1948),[1] γνωστή ως Στίβι Νικς (αγγλικά: Stevie Nicks), είναι Αμερικανίδα τραγουδίστρια και τραγουδοποιός, γνωστή για τη δουλειά της με το συγκρότημα Fleetwood Mac και ως σόλο καλλιτέχνης.

Αφού ξεκίνησε την καριέρα της ως μέλος μουσικού διδύμου με τον τότε σύντροφό της, Λίντσεϊ Μπάκιγχαμ, κυκλοφορώντας το άλμπουμ Buckingham Nicks, χωρίς ιδιαίτερη εμπορική επιτυχία, το ζευγάρι εντάχθηκε το 1975 στο συγκρότημα Fleetwood Mac, συμβάλλοντας καθοριστικά στη μετατροπή του σε ένα από τα εμπορικότερα μουσικά σχήματα όλων των εποχών, με περισσότερους από 120 εκατομμύρια δίσκους να έχουν πωληθεί παγκοσμίως. Το Rumours, το δεύτερο άλμπουμ του συγκροτήματος με τη συμμετοχή της Νικς, εξελίχθηκε σε ένα από τα εμπορικότερα άλμπουμ διεθνώς, λαμβάνοντας στις Ηνωμένες Πολιτείες πιστοποίηση 21 φορές πλατινένιου δίσκου.[2] Το 1981, παραμένοντας μέλος των Fleetwood Mac, η Νικς εγκαινίασε τη σόλο καριέρα της με την κυκλοφορία του στούντιο άλμπουμ Bella Donna, το οποίο κατέκτησε την κορυφή του καταλόγου Billboard 200 και απέκτησε πολυπλατινένια διάκριση. Ως σόλο καλλιτέχνιδα έχει κυκλοφορήσει οκτώ στούντιο άλμπουμ, ενώ επτά ακόμη με τους Fleetwood Mac. Οι πιστοποιημένες πωλήσεις της στις Ηνωμένες Πολιτείες ανέρχονται συνολικά σε 65 εκατομμύρια αντίτυπα.[2]

Μετά την κυκλοφορία του πρώτου σόλο άλμπουμ της, το περιοδικό Rolling Stone την αποκάλεσε «Τρέχουσα Βασίλισσα του Ροκ εν Ρολ».[3] Η Νικς συμπεριλήφθηκε επίσης από το Rolling Stone στους καταλόγους των 100 Σπουδαιότερων Τραγουδοποιών Όλων των Εποχών και των 100 Σπουδαιότερων Τραγουδιστών Όλων των Εποχών. Τα τραγούδια των Fleetwood Mac, «Landslide», «Rhiannon» και «Dreams» —το τελευταίο από τα οποία αποτελεί τη μοναδική επιτυχία του συγκροτήματος που κατέκτησε την πρώτη θέση στα αμερικανικά μουσικά charts—, καθώς και η σόλο επιτυχία της «Edge of Seventeen», συμπεριλήφθηκαν στον κατάλογο του Rolling Stone με τα 500 Σπουδαιότερα Τραγούδια Όλων των Εποχών. Η Νικς είναι η πρώτη γυναίκα που εισήχθη δύο φορές στο Rock and Roll Hall of Fame. Η πρώτη της εισαγωγή πραγματοποιήθηκε το 1998 ως μέλος των Fleetwood Mac, ενώ η δεύτερη το 2019 για τη σόλο καλλιτεχνική της πορεία.[4]

Η Νικς έχει λάβει 8 υποψηφιότητες για τα Βραβεία Grammy ως σόλο καλλιτέχνιδα,[5] καθώς και δύο υποψηφιότητες για τα Αμερικανικά Μουσικά Βραβεία (American Music Awards). Ως μέλος των Fleetwood Mac έχει τιμηθεί με πολυάριθμες διακρίσεις, μεταξύ των οποίων και το Βραβείο Grammy για το Άλμπουμ της Χρονιάς το 1978, για το «Rumours». Τα άλμπουμ Fleetwood Mac, Rumours και Bella Donna έχουν συμπεριληφθεί στον κατάλογο «Greatest of All Time Billboard 200 Albums» του περιοδικού Billboard. Επιπλέον, το Rumours κατατάχθηκε στην 7η θέση του καταλόγου του περιοδικού Rolling Stone με τα «500 Σπουδαιότερα Άλμπουμ Όλων των Εποχών»,[6] ενώ αναδείχθηκε επίσης 4ο μεταξύ των σπουδαιότερων άλμπουμ που ηχογραφήθηκαν από γυναικεία μουσικά σχήματα ή καλλιτέχνιδες.

  • Bella Donna (1981)
  • The Wild Heart (1983)
  • Rock a Little (1985)
  • The Other Side of the Mirror (1989)
  • Street Angel (1994)
  • Trouble in Shangri-La (2001)
  • In Your Dreams (2011)
  • 24 Karat Gold: Songs from the Vault (2014)

Με τον Λίντσεϊ Μπάκινγκχαμ

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  • Buckingham Nicks (1973)
  • Fleetwood Mac (1975)
  • Rumours (1977)
  • Tusk (1979)
  • Mirage (1982)
  • Tango in the Night (1987)
  • Behind the Mask (1990)
  • The Dance (1997)
  • Say You Will (2003)
  1. Who's Who of American Women 2004–2005 (24 έκδοση). Marquis Who's Who. 2004. σελ. 1011. ISBN 978-0837904306.
  2. 1 2 «Gold & Platinum». RIAA (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2021.
  3. Brackett, Donald (2007). Fleetwood Mac : 40 years of creative chaos. Westport, Conn.: Praeger. ISBN 978-1-57356-705-3.
  4. Ben Sisario (13 Δεκεμβρίου 2018). «Janet Jackson & Radiohead Leads Rock & Roll Hall of Fame Class of 2019». The New York Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Δεκεμβρίου 2018. Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2018.
  5. «Grammy Nomintations [sic]». Ledge. fleetwoodmac.net. 16 Ιουνίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Σεπτεμβρίου 2011. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2011.
  6. Schmutz, Vaughn (July 2005). «Retrospective Cultural Consecration in Popular Music». American Behavioral Scientist 48 (11): 1510–1523. doi:10.1177/0002764205276617. ISSN 0002-7642. http://dx.doi.org/10.1177/0002764205276617.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]