Στέφανος Στρατηγός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Στέφανος Στρατηγός
Στέφανος Στρατηγός.jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 1923[1]
Αθήνα
Θάνατος 6  Απριλίου 2006
Αθήνα
Αιτία θανάτου μόλυνση
Συνθήκες θανάτου φυσικά αίτια
Τόπος ταφής Περιστέρι Αττικής
Εθνικότητα Ελληνική
Χώρα πολιτογράφησης Ελλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Μητρική γλώσσα Ελληνικά
Ομιλούμενες γλώσσες Νέα ελληνική γλώσσα
Ελληνικά
Σπουδές Βασιλικό Θέατρο
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα ηθοποιός
Οικογένεια
Σύζυγος Γκέλυ Μαυροπούλου (1955–1967)
Αδέλφια Αλέκα Στρατηγού
Στέλλα Στρατηγού
Ρένα Στρατηγού

Ο Στέφανος Στρατηγός (1923 - 6 Απριλίου 2006) ήταν Έλληνας ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1923 και ήταν γιος των ηθοποιών Βασιλείου και Αμαλίας Στρατηγού. Αδελφές του ήταν οι επίσης ηθοποιοί Αλέκα και Στέλλα Στρατηγού. Είχε και άλλη μια αδελφή, τη Ρένα Στρατηγού, η οποία εγκατέλειψε νωρίς το θέατρο και τον κινηματογράφο. Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του τότε Βασιλικού Θεάτρου.

Ξεκίνησε παίζοντας στον θίασο του πατέρα του, σε επιθεωρήσεις, κωμωδίες, οπερέτες και δράματα. Μετά τα θεατρικά μπουλούκια, έπαιξε στο θίασο του Βασίλη Λογοθετίδη.

Πήρε μέρος στα έργα: «Ένας απρόσκλητος μουσαφίρης» (με το οποίο έκανε το ντεμπούτο του στη σκηνή), «Tρωικός πόλεμος», «H Pένα εξώκειλε», «Σάντα Tσικίτα», «Kύριος του Mαξίμ» κ.ά. Επίσης συνεργάστηκε και με άλλους θιάσους, όπως με του Βασίλη Αργυρόπουλου, της Χρυσούλας Δόξα, με Χορν-Λαμπέτη το 1956-1957 στα έργα «Bροχοποιός», «Aριστοκρατικός δρόμος», το θίασο Hλιόπουλου, με τον οποίο συνεργάστηκε από το 1960 ως το 1962 σε έργα των Α. Σακελλάριου, Χ. Γιαννακόπουλου, Δημ. Ψαθά, στα έργα: «Eξοχικόν κέντρον Ο Έρως», «Δεσποινίς Bαγόνι» κ.ά, στο θίασο Bέμπο (στο «Στουρνάρα 288», «Άνθρωποι και παλιάνθρωποι»), Xατζίσκου, Σαμαρτζή.

Με τους Χορν-Λαμπέτη το 1959 θα παίξει στο έργο «Η κυρία με τις καμέλιες», όπου θα έχει το ρόλο του Βαρβίλ. Το 1963 έφτιαξε δικό του θίασο με την πρώτη σύζυγό του, Γκέλυ Μαυροπούλου. Ανέβασε τα έργα «Κόκκινα φανάρια» του Αλ. Γαλανού, «Xρυσή μου Pουθ» του Νόρμαν Κράσνα, «Ανυπόμονη καρδιά» του Τζ. Πάτρικ, «Διαζύγιο αλά ρωσικά», «Το υπόγειο της Λέλας» κ.ά. Σε κάποια απ’ αυτά θα κάνει και τη σκηνοθεσία.

Το 1965 κάνει μεγάλη περιοδεία στη Βόρεια Ελλάδα. Ο θίασός του συνεργάζεται με τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο και στεγάζεται στο θέατρο «Αλάμπρα». Ανεβάζει το έργο του Γεράσιμου Σταύρου «Πως να γίνετε πλούσιοι» με τους Παπαγιαννόπουλο, Μαυροπούλου, Μοσχίδη, Μαρίκα Κρεβατά, Χρήστο Νέγκα, Ρία Δελούτση, Νίκο Τσούκα κ.ά. Το έργο δεν πήγε και πολύ καλά, κατέβηκε σε δύο μήνες και στη συνέχεια ανέβασε έργο του Νίκου Τσιφόρου.

Θα πραγματοποιήσει και περιοδεία στο εξωτερικό και θα συνεργαστεί και σαν συν-θιασάρχης με τον Νίκο Ξανθόπουλο, την Ελένη Ανουσάκη, τη Βίλμα Κύρου, το Γιώργο Κωνσταντίνου και την Καίτη Παπανίκα, το Γιώργο Φούντα, το Γιάννη Γκιωνάκη, το Θανάση Βέγγο, τη Μάρθα Βούρτση, το Βασίλη Διαμαντόπουλο και τον Πέτρο Φυσσούν κυρίως σε έργα Νεοελλήνων συγγραφέων. Θα πραγματοποιήσει και περιοδεία στην Αμερική το 1984 μαζί με το Γιάννη Ευαγγελίδη και τη Σπεράντζα Βρανά με το έργο του Γιάννη Δαλιανίδη «Εγώ ψηφίζω αγάπη». Την τελευταία του εμφάνιση στο θέατρο θα την πραγματοποιήσει στα μέσα της δεκαετίας του ’80.

Έπαιξε σε περισσότερες από 85 ταινίες. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στον κινηματογράφο στην ταινία «Κορίτσι της ταβέρνας» του Γ. Τριανταφύλλη, κατόπιν στην ταινία «Μπροστά στον Θεό», όπου η σκηνοθεσία ήταν δική του. Επίσης συμμετείχε στο «Φυντανάκι» από το ομώνυμο θεατρικό έργο του Παντελή Χορν, στο «Κορίτσι με τα μαύρα» του Μιχάλη Κακογιάννη, «Στα σύνορα της προδοσίας» του Ντίμη Δαδήρα, στο «Η Οδύσσεια ενός ξεριζωμένου» του Απόστολου Τεγόπουλου, στον «Άγιο Νεκτάριο» του Γρηγόρη Γρηγορίου, στη «Μάχη της Κρήτης» του Βασίλη Γεωργιάδη, στον «Παπαφλέσσα» του Ερρίκου Ανδρέου, στον «Άνθρωπο με το γαρύφαλλο» του Ν. Τζήμα, στην «Αναμέτρηση» του Καρυπίδη (1982), όπως και στο «Έγκλημα στο Κολωνάκι», στο «Δεσποινίς ετών 39», στη «Σάντα Τσικίτα», στον «Ατσίδα», στο «Για μια χούφτα τουρίστριες» κλπ. Με το Νίκο Ξανθόπουλο έπαιξε στις εξής ταινίες : Είναι Μεγάλος ο Καημός - Απόκληροι της Κοινωνίας - Ο Κατατρεγμένος - Άδικη Κατάρα - Τα Ψίχουλα του Κόσμου - Ταπεινός και Καταφρονεμένος - Για την Τιμή και τον Έρωτα - Η Οδύσσεια ενός Ξεριζωμένου - Σφραγίδα του Θεού - Ο Αετός των Σκλαβωμένων.

Έπαιξε και στην τηλεόραση («Αστυνομικές ιστορίες», «Ανατολικός άνεμος»). Ήταν ένας από τους δημοφιλέστερους καρατερίστες του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, κυρίως σε ρόλους σκληρού και αδίστακτου. Στην ιδιωτική του ζωή ήταν ήρεμος και πράος άνθρωπος αγαπητός απ’ όλους και με ξεχωριστό ήθος. Ήταν μοναχικός άνθρωπος και του άρεσε το διάβασμα.

Το τέλος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πέθανε την Πέμπτη 6 Απριλίου 2006 στις 08:30 το πρωί στο νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός» από λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος σε ηλικία 83 χρονών. Κηδεύτηκε το Σάββατο 8 Απριλίου στο Περιστέρι.

Φιλμογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτος Τίτλος Ρόλος
1954 Μαγική πόλις
1956 Πρωτευουσιάνικες περιπέτειες
1957 Η θεία από το Σικάγο
1967 Άδικη κατάρα

Από τα ιεροσόλυμα με αγάπη

Η κόρη της πενταγιώτησσας

Ο προδότης

Τα ψίχουλα του κόσμου

Χαϊδάρι ώρα 3:30, αποδράσατε

Χώμα και αίμα

Κατάρα είναι ο χωρισμός

Τα δολάρια της Ασπασίας

Συντρίμια τα όνειρά μας

Κώστας Φραγκόπουλος, βιομήχανος

Κώστας

πατέρας

ταγματάρχης Στέφανος

Θωμάς Λιμπέρης




Σώτος Σακκάς

1968 Ταπεινός και καταφρονημένος

Συννεφιασμένοι ορίζοντες

Τα ψίχουλα του κόσμου

Στα σύνορα της προδοσίας

Αποστολή θανάτου

Θα κάνω πέτρα την καρδιά μου

Βασίλης Μαριόλης

Γεράσιμος

μπάρμαν



Στέφανος

1969 Όχι

Η σφραγίδα του Θεού

Φίλησέ με πριν φύγεις για πάντα

Ο Άγιος Νεκτάριος

Κατηγορώ το κορμί μου

Η οδύσσεια ενός ξεριζωμένου

Αγάπησα έναν προδότη

Για την τιμή και για τον έρωτα

ταγματάρχης

Σταύρος




Δημήτρης Μαζής

1970 Στη μάχη της Κρήτης

Η λιτανεία των Ηρώων

Ο τελευταίος τον κομιτατζήδων

Ο προδότης πρέπει να πεθάνει

Ο αετός των σκλαβωμένων

Ανδρεάδης, πλωτάρχης του πολεμικού ναυτικού


Άντον Πάικο, αξιωματικός του βουλγαρικού στρατού


Σήφης

1971 Υπερήφανοι αετοί

Οι τελευταίοι του Ρούπελ

Παπαφλεσσας - Η μεγάλη στιγμή του ΄21

Για μια χούφτα τουρίστριες

Νικήτας

Ιμπραήμ πασάς

Πίτερ

1972 Ως την τελευταία στιγμή

Σουλιώτες

Γκιολέκας
1973 Οι πολεμισταί της Ειρήνης Στυλιανούδης, δεκανέας
1980 Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο ταξίαρχος, διευθυντής Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών
1982 Επικίνδυνο παιχνίδι

Ο πρωταθλητής

ταγματάρχης
1991 Ο Τζώνυς Κέλυ, κυρία μου

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Έλληνες - Ελληνίδες ηθοποιοί
  • 90lepta
  • Θόδωρος Έξαρχος: ‘Έλληνες Ηθοποιοί‘


  1. 1,0 1,1 Εθνική Βιβλιοθήκη της Ισπανίας. XX1510569. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.