Σπούριος Ποστούμιος Αλβίνος (ύπατος το 186 π.Χ.)
| Σπούριος Ποστούμιος Αλβίνος (ύπατος το 186 π.Χ.) | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Θάνατος | 180 π.Χ. Ρώμη |
| Αιτία θανάτου | πανώλη |
| Συνθήκες θανάτου | φυσικά αίτια |
| Χώρα πολιτογράφησης | Αρχαία Ρώμη |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Λατινικά |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός στρατιωτικός |
| Οικογένεια | |
| Τέκνα | Λεύκιος Ποστούμιος Αλβίνος (ύπατος το 154 π.Χ.) |
| Γονείς | Λεύκιος Ποστούμιος Αλβίνος (ύπατος το 234 π.Χ.) |
| Αδέλφια | Lucius Postumius Tympanus |
| Οικογένεια | Postumii Albini |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Πραίτορας Ρωμαίος συγκλητικός (άγνωστη τιμή) Ύπατος στην αρχαία Ρώμη (186 π.Χ.) |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Σπούριος Ποστούμιος Αλβίνος, λατιν.: Spurius Postumius Albinus ήταν πολιτικός της αρχαίας Ρώμης, πατρίκιος, του 2ου αι. π.Χ. Ήταν πραίτωρ των ξένων (praetor peregrinus) το 189 π.Χ. υπεύθυνος για τα ρωμαϊκά συμφέροντα στις εξωτερικές υποθέσεις, και ύπατος το 186 π.Χ. Στην υπατεία του ψηφίστηκε η τελεσίδικη της Συγκλήτου για τα Βακχικά (Senatus consultum de Bacchanalibus), νομοθεσία που μεταρρύθμιζε τη μυστηριώδη λατρεία του Βάκχου στη Ρώμη και στους στενούς συμμάχους της στην ηπειρωτική Ιταλία. Σύμφωνα με την αφήγηση του Λίβιου, αυτή ήταν μία αντίδραση σε διάφορα αποτρόπαια εγκλήματα που είχαν διαπράξει μέλη της λατρείας, και την απειλή της για το ρωμαϊκό κράτος. Πιθανότατα η νομοθεσία αντιπροσώπευε μία προσπάθεια του Ποστούμιου και της Συγκλήτου να επιβάλουν παραδοσιακές ρωμαϊκές αξίες και συλλογική εξουσία, σε μία καλά οργανωμένη, ανεπίσημη πολιτική και θρησκευτική ένωση, που φαινόταν επικίνδυνα δημοφιλής, ευρέως διαδεδομένη και δυνητικά ανατρεπτική. Η νομοθεσία ολοκληρώθηκε μετά από μία ιδιαίτερα τραυματική και ταραχώδη περίοδο στην ιστορία της Ρώμης. Ο Ποστούμιος ήταν επίσης οιωνοσκόπος (augur), γεγονός που του έδωσε έναν βαθμό θρησκευτικής εξουσίας. Απεβίωσε το 179 π.Χ. σε προχωρημένη ηλικία.