Σπήλαια Ατζάντα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Τα Σπήλαια Ατζάντα
Το «Σπήλαιο 19» των Ατζάντα, ιερό του 5ου αιώνα μ.Χ.

Τα Σπήλαια Ατζάντα ή Αγιάντα[1] (αγγλ. Ajanta Caves) είναι περίπου 30 τεχνητά σπήλαια στην Ινδία. Ακριβέστερα πρόκειται για κομμένα στον βράχο βουδιστικά μνημεία, που χρονολογούνται από τον 2ο αιώνα π.Χ. μέχρι περίπου το έτος 480 μ.Χ., στο ομοσπονδιακό κρατίδιο Μαχαράστρα.[2] Αυτές οι τεχνητές κοιλότητες στον βράχο περιέχουν ζωγραφικά έργα και γλυπτά επίσης κομμένα στον βράχο, τα οποία χαρακτηρίζονται ως τα καλύτερα ίσως σωζόμενα δείγματα αρχαίας ινδικής τέχνης, ιδίως οι εκφραστικές ζωγραφιές που αναπαριστούν συναισθήματα μέσω χειρονομιών, στάσεων του σώματος και μορφής.[3][4][5] Θεωρούνται επίσης αριστουργήματα της βουδιστικής θρησκευτικής τέχνης.

Τα σπήλαια δημιουργήθηκαν σε δύο φάσεις: Η πρώτη άρχισε τον 2ο αιώνα π.Χ. και η δεύτερη διάρκεσε από το 400 έως το 650 μ.Χ. σύμφωνα με παλαιότερες πηγές, ή μόλις 20 χρόνια, από το 460 έως το 480 μ.Χ. κατά μεταγενέστερους ειδικούς.[6] Η τοποθεσία των σπηλαίων αποτελεί προστατευόμενο μνημείο υπό την ευθύνη και φροντίδα της Αρχαιολογικής Υπηρείας της Ινδίας.[7] Από το 1983 τα Σπήλαια Ατζάντα έχουν ανακηρυχθεί Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO.

Τα Σπήλαια αποτελούν ταυτοχρόνως αρχαία μοναστήρια και αίθουσες λατρείας διαφορετικών βουδιστικών παραδόσεων. Είναι σκαλισμένα σε ένα βραχώδες τοίχωμα φαραγγιού ύψους 75 μέτρων.[8][9] Υπάρχουν σε αυτά ζωγραφικά έργα που αναπαριστούν τις προηγούμενες ζωές[10] και τις μετεμψυχώσεις του Βούδα, ιστορήσεις από το έπος Jatakamala και γλυπτά βουδιστικών θεοτήτων.[8][11][12] Ιστορικές καταγραφές υποδεκνύουν ότι τα σπήλαια αυτά χρησίμευαν και ως καταφύγιο των μοναχών την εποχή των μουσώνων, αλλά και ως τόπος αναπαύσεως για διερχόμενους εμπόρους και προσκυνητές στην αρχαία Ινδία.[8] Αν και τα έντονα χρώματα και οι τοιχογραφίες αφθονούσαν στην ιστορία της ινδικής τέχνης, όπως φανερώνουν τα αρχαία κείμενα, ωστόσο τα Σπήλαια Ατζάντα που φέρουν τους αριθμούς 16, 17, 1 και 2 αποτελούν το μεγαλύτερο σωζόμενο σύνολο αρχαίων ινδικών τοιχογραφιών.[13]

Τα Σπήλαια αναφέρονται στα κείμενα αρκετών μεταγενέστερων Κινέζων Βουδιστών ταξιδιωτών στην Ινδία, καθώς και ενός αξιωματούχου της εποχής του Akbar (αρχές του 17ου αιώνα).[14] Παρέμεναν μισοκρυμμένα μέσα στη βλάστηση της ζούγκλας, μέχρι που «ανακαλύφθηκαν» από τους Βρετανούς αποικιοκράτες τυχαία: το 1819 κάποιος αξιωματικός τους, ο λοχαγός Τζων Σμιθ, τα είδε ενώ κυνηγούσε τίγρεις με μια κυνηγετική ομάδα.[15] Βρίσκονται στο βόρειο βραχώδες τοίχωμα ενός φαραγγιού σε σχήμα U, που δημιούργησε ο ποταμός Ουαγκούρ ή Ουαγκόρα στο Οροπέδιο Ντέκκαν.[16][17] Μέσα στο φαράγγι υπάρχουν μερικοί καταρράκτες, που αντηχούν στην είσοδο των σπηλαίων όταν τα νερά είναι πολλά.[18]

Μαζί με τα Σπήλαια Ελόρα, τα Αγιάντα είναι κορυφαίοι τουριστικοί προορισμοί της Μαχαράστρα. Απέχουν περί τα 6 χιλιόμετρα από το χωριό Φαρνταπούρ, 59 από την πόλη Τζαλγκαόν της Μαχαράστρα και 350 ανατολικά-βορειοανατολικά από το Μουμπάι (πρώην Βομβάη).[8][19]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Νέα Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια «Χάρη Πάτση», τόμ. 1, λήμμα «Αγιάντα όρη»
  2. Gopal, Madan (1990). K.S. Gautam, επιμ. India through the ages. Publication Division, Ministry of Information and Broadcasting, Government of India. σελ. 173. 
  3. Ring, Trudy· Watson, Noelle· Schellinger, Paul (2012). Asia and Oceania. Routledge. σελίδες 17, 14–19. ISBN 978-1-136-63979-1. 
  4. Honour, Hugh· Fleming, John (2005). A World History of Art. Laurence King. σελίδες 228–230. ISBN 978-1-85669-451-3. 
  5. Michell 2009, σελ. 336.
  6. Ajanta Caves: Advisory Body Evaluation, UNESCO International Council on Monuments and Sites, 1982, σελ. 2
  7. «Ajanta Caves». Ανακτήθηκε στις 19 Μαΐου 2012. 
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 Cohen, Richard (2013). Johnston, William M., επιμ. Encyclopedia of Monasticism. Routledge. σελίδες 18–20. ISBN 978-1-136-78716-4. 
  9. Jamkhedkar, Aravinda Prabhakar (2009). Ajanta. Oxford University Press. σελίδες 61–62, 71–73. ISBN 978-0-19-569785-8. 
  10. Ajanta Caves, India: Brief Description, UNESCO World Heritage Site. Retrieved 27 October 2006.
  11. Cohen, Richard S. (Μάιος 1998). «Nāga, Yakṣiṇī, Buddha: Local Deities and Local Buddhism at Ajanta»]. History of Religions (University of Chicago Press) 37 (4): 360-400. doi:10.1086/463514. https://archive.org/details/sim_history-of-religions_1998-05_37_4/page/360. 
  12. Behl, Benoy K.· Nigam, Sangitika (1998). The Ajanta caves: artistic wonder of ancient Buddhist India. Harry N. Abrams. σελίδες 164, 226. ISBN 978-0-8109-1983-9. 
  13. Harle 1994, σελίδες 355–361; 460.
  14. Cohen 2006a, σελίδες 32, 82.
  15. Spink 2007, σελίδες 3, 139.
  16. Map of Ajanta Caves, UNESCO
  17. Sanyal, Narayan (1984). Immortal Ajanta. Bharati. σελ. 7. 
  18. Spink 2007, σελ. 2.
  19. Bhusawal Division: Tourism (Ajanta and Ellora). Indian Railways. 1996. σελίδες 40–43. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Ajanta Caves στο Wikimedia Commons