Σουμπραμανιάν Τσαντρασεκάρ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Σουμπραμανιάν Τσαντρασεκάρ
Subrahmanyan Chandrasekhar Exhibition - Science City - Kolkata 2011-01-07a.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
சுப்பிரமணியன் சந்திரசேகர (Ταμιλικά)
Γέννηση 19  Οκτωβρίου 1910[1][2][3][4]
Λαχόρη
Θάνατος 21  Αυγούστου 1995[1][2][3][4]
Σικάγο
Αιτία θανάτου καρδιακή ανακοπή[5]
Συνθήκες θανάτου φυσικά αίτια
Εθνικότητα Ταμίλ
Υπηκοότητα Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Θρησκεία αθεϊσμός
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Αγγλικά[6]
Σπουδές Κολλέγιο Τρίνιτι
Πανεπιστήμιο του Μαντράς
Presidency College
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα μαθηματικός
φυσικός
αστρονόμος
Εργοδότης Πανεπιστήμιο του Σικάγου
Αξιώματα και βραβεύσεις
Βραβεύσεις Εταίρος της Βασιλικής Εταιρίας
Μετάλλιο Κόπλυ (1984)
Βασιλικό Μετάλλιο
Βραβείο Νόμπελ Φυσικής (1983)[7][8]
Henry Draper Medal (1971)
Henry Norris Russell Lectureship (1949)
Χρυσό Μετάλλιο της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας (1953)
Εθνικό Μετάλλιο των Επιστημών (1966)
Karl Schwarzschild Medal (1986)
Μετάλλιο Μπρους (1952)
Βραβείο Ντάνι Χάινεμαν για την Μαθηματική Φυσική (1974)
Tomalla Foundation (1981)
Josiah Willard Gibbs Lectureship (1946)
Rumford Prize
Alexander von Humboldt Fellow
Padma Vibhushan in science & engineering
Srinivasa Ramanujan Medal (1962)
Gordon J. Laing Award (1989)
Marcel Grossmann Award (1994)
Richtmyer Memorial Award (1969)
Υπογραφή
Subrahmanyan Chandrasekhar signature.png
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Σουμπραμανιάν Τσαντρασεκάρ (Subrahmanyan Chandrasekhar, 19 Οκτωβρίου 191021 Αυγούστου 1995)[9] ήταν Ινδός αστροφυσικός, στον οποίο απονεμήθηκε το βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1983 από κοινού με τον Γουίλιαμ Άλφρεντ Φάουλερ για τις «θεωρητικές μελέτες του στις φυσικές διεργασίες που είναι σημαντικές στη δομή και εξέλιξη των αστέρων». Τα μαθηματικά μοντέλα του για την αστρική εξέλιξη αποτελούν από τα καλύτερα τρέχοντα μοντέλα για τα ύστερα στάδια εξέλιξης των ογκωδών αστέρων και των μαύρων τρυπών.[10][11] Το όριο Τσαντρασεκάρ πήρε το όνομά του από τον Τσαντρασεκάρ, ενώ το Αστεροσκοπείο Ακτίνων-Χ Τσάντρα της ΝΑΣΑ ονομάστηκε προς τιμή του.

Ο Τσαντρασεκάρ εργάστηκε σε μεγάλο εύρος αστροφυσικών προβλημάτων κατά τη διάρκεια της ζωής του, συνεισφέροντας στη σύγχρονη κατανόηση της αστρικής δομή, των λευκών νάνων, της αστροδυναμικής, της κβαντικής θεωρίας του ανιόντος υδρογόνου, της υδροδυναμικής και υδρομαγνητικής ισορροπίας, την ισορροπία ελλειψοειδών σωμάτων, τη γενική σχετικότητα, τη μαθηματική θεωρία των μαύρων τρυπών και τη θεωρία των συγκρουόμενων βαρυτικών κυμάτων.[12] Στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ, ανέπτυξε το θεωρητικό μοντέλο το οποίο εξηγεί τη δομή των λευκών νάνων αστέρων το οποίο λαμβάνει υπόψιν τη σχετικιστική μεταβολή της μάζας με τις ταχύτητες των ηλεκτρονίων που αποτελούν τη μάζα. Έδειξε ότι η μάζα του λευκού νάνου δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 1,44 ηλιακές μάζες - το όριο Τσαντρασεκάρ. Ο Τσαντρασεκάρ αναθεώρησε τα μοντέλα αστροδυναμικής που πρότεινε ο Γιαν Όορτ, συνυπολογίζοντας τα μεταβαλλόμενα βαρυτικά πεδία για αστέρες κοντά στο κέντρο του Γαλαξία. Επεξέτεινε αυτά τα μοντέλα και στα διαστρικά αέρια, δείχνοντας ότι κατανέμονται πολύ ανομοιόμορφα.

Ο Τσαντρασεκάρ φοίτησε στο Προεδρικό Κολέγιο, στο Μαντράς (πλέον Τσεννάι) και στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ. Στο μεγαλύτερο τμήμα της ακαδημαϊκής του σταδιοδρομίας εργαζόταν στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, όπου εργαζόταν στο Αστεροσκοπείο Γιέρκς και ήταν συντάκτης του Astrophysical Journal από το 1952 μέχρι το 1971. Ανήκε στο διδακτικό προσωπικό του πανεπιστημίου από το 1937 μέχρι τον θάνατό του το 1995, σε ηλικία 84 ετών.

Ο Τσαντρασεκάρ ήταν ανιψιός του νομπελίστα Τσαντρασεκάρα Ράμαν.


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 (Γαλλικά) data.bnf.fr. data.bnf.fr/ark:/12148/cb121195560. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 2,2 MacTutor History of Mathematics archive. Ανακτήθηκε στις 22  Αυγούστου 2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 SNAC. w6df6sq7. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. 4,0 4,1 4,2 (Αγγλικά) Find A Grave. 90500965. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. elpais.com/diario/1995/08/24/agenda/809215201_850215.html.
  6. (Γαλλικά) data.bnf.fr. data.bnf.fr/ark:/12148/cb121195560. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  7. www.nobelprize.org/nobel_prizes/physics/laureates/1983/.
  8. www.nobelprize.org/nobel_prizes/about/amounts/.
  9. Bio-Chandrasekhar
  10. Vishveshwara, C.V. (25 April 2000). «Leaves from an unwritten diary: S. Chandrasekhar, Reminiscences and Reflections» (PDF). Current Science 78 (8): 1025–1033. http://www.ias.ac.in/currsci/apr252000/generalia.pdf. Ανακτήθηκε στις 2008-02-27. 
  11. Horgan, J. (1994) Profile: Subrahmanyan Chandrasekhar—Confronting the Final Limit, Scientific American 270(3), 32–33.
  12. O'Connor, J. J.; Robertson, E. F. «Subrahmanyan Chandrasekhar». Biographies. School of Mathematics and Statistics University of St Andrews, Scotland. http://www-history.mcs.st-andrews.ac.uk/Biographies/Chandrasekhar.html. Ανακτήθηκε στις 21 May 2012.