Σουλτανάτο του Δελχί

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Σουλτανάτο του Δελχί

Χάρτης
Πρωτεύουσα Δελχί
(1206–1327)
Νταουλαταμπάντ
(1327–1334)
Δελχί
(1334–1506)
Άγκρα
(1506–1526)
Γλώσσες Περσικά (επίσημη)
Πολίτευμα
Σουλτάνος
Μοναρχία
Κουτμπ αντ-Ντιν Αϊμπάκ (πρώτος)
Ιμπραχίμ Λόντι (τελευταίος)
Θρησκεία Ισλαμισμός (Σουνισμός)

Το Σουλτανάτο του Δελχί είναι όρος που καλύπτει πέντε μικρής διάρκειας δυναστείες στο Μεσαίωνα, κυρίαρχες βασιλείων με έδρα το Δελχί της Ινδίας. Οι δυναστείες αυτές ήταν τουρκικής ή αφγανικής προέλευσης. Το Σουλτανάτο του Δελχί υπήρξε ως ανεξάρτητο κράτος από το 1206 έως το 1526, οπότε και προσαρτήθηκε βιαίως στην Αυτοκρατορία των Μουγκάλ.

Οι πέντε δυναστείες ήταν η Μαμελουκική δυναστεία ή δυναστεία Γκουλάμ (1206-1290), η τουρκική Χιλτζί (1290–1320), η τουρκική Τουγκλάκ (1320–1414), η τουρκική Σαγίντ (1414–51) και η αφγανική Λόντι (1451–1526).

Ο Κουτμπ-ουντ-ντιν-Άιμπακ, υπήρξε ο πρώτος σουλτάνος του Δελχί και η δυναστεία του περιελάμβανε περιοχές της βόρειας Ινδίας. Η δυναστεία των Χιλτζί κατέλαβε και περιοχές της κεντρικής Ινδίας, χωρίς όμως να καταφέρει μία ολοκληρωτική κατάληψη της.

Το σουλτανάτο ξεχώρισε γιατί κατάφερε να αποκρούσει την επίθεση της Μογγολικής αυτοκρατορίας, όπως και να ενθρονήσει μία από τις ελάχιστες γυναίκες ηγεμόνες στην ιστορία του Ισλάμ, την Ράζια Σουλτάνα από το 1236 ως το 1240.

Κατά την δυναστεία των Τουγκλάκ, το σουλτανάτο καταλάμβανε το μεγαλύτερο μέρος της Ινδίας, αλλά οδηγήθηκε στην παρακμή μετά από συνεχείς ινδομουσουλμανικούς πολέμους.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα