Σκριπερό Κέρκυρας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 39°42′0″N 19°46′28″E / 39.70000°N 19.77444°E / 39.70000; 19.77444

Σκριπερό
Τοποθεσία στον χάρτη
Τοποθεσία στον χάρτη
Σκριπερό
Διοίκηση
ΧώραΕλλάδα[1]
ΠεριφέρειαΙονίων Νήσων
Περιφερειακή ΕνότηταΚέρκυρας
ΔήμοςΚεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων
Γεωγραφία και στατιστική
ΝομόςΚέρκυρας
Υψόμετρο130[2]
Πληθυσμός500 (2011)

Το Σκριπερό (αναφέρεται και Σκλιπερό[3] από τους ντόπιους) είναι χωριό στην Κέρκυρα. Διοικητικά ανήκει στον δήμο Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων και σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ο πληθυσμός του ανέρχεται στους 500 κατοίκους[4].

Γενικά και ιστορικά στοιχεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Σκριπερό είναι κτισμένο σε υψόμετρο 130 μέτρων[2] και απέχει 18 χιλιόμετρα από την πόλη της Κέρκυρας. Ο οικισμός αναφέρεται σε βενετική απογραφή της περιόδου 1766-1770 ως έδρα στρατιωτικής υποδιαίρεσης (Bandiera di Scripero). Σύμφωνα με τα στοιχεία της ίδιας απογραφής, στο Σκριπερό ζούσαν 937 κάτοικοι. Παράλληλα, στο χωριό υπήρχαν 23 ελαιοτριβεία[5]. Μερικά χρόνια αργότερα (1786) υπαγόταν στη στρατιωτική υποδιαίρεση της Κορακιάνας, ενώ σύμφωνα με στατιστική του Στυλιανού Βλασσόπουλου - η οποία χρονολογείται μεταξύ των ετών 1809 και 1813 - ο πληθυσμός του Σκριπερού ανερχόταν στους 563 κατοίκους[6].

Κατά την περίοδο της ρωσοτουρκικής κατοχής της Κέρκυρας (1798-1801), ορισμένοι κάτοικοι του Σκριπερού διώχθηκαν από τις αρχές ως ταραχοποιά στοιχεία[7].

Αξιοθέατα-πολιτισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στον οικισμό βρίσκεται η γυναικεία μονή της Υπεραγίας Θεοτόκου Βλαχερνών, η οποία κτίστηκε στα τέλη του 18ου αιώνα και λειτούργησε αρχικά ως ανδρική[8]. Επιπλέον, σε απόσταση μερικών χιλιομέτρων από το Σκριπερό βρίσκεται το διατηρητέο αρχοντικό «Βίλα Φοντάνα», το οποίο αναφέρεται ως αξιόλογο δείγμα της τοπικής αρχιτεκτονικής[9].

Στο Σκριπερό εδρεύει από το 1909 φιλαρμονικός σύλλογος[10]. Επιπλέον, κάθε χρόνο διοργανώνεται στο χωριό η γαστρονομική γιορτή των καρλάκων, η οποία είναι αφιερωμένη σε συνταγές με βάση τους βατράχους[3].

Απογραφές πληθυσμού[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Απογραφή 1928 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Πληθυσμός 884[11] ; 757[2] 677[2] 594[12] 569[13] 580[14] 642[14] 500[4]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. (Ελληνικά) Βάση δεδομένων της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Γενική Παγκόσμιος Εγκυκλοπαιδεία Πάπυρος-Λαρούς, Επιστημονική Εταιρεία των Ελληνικών Γραμμάτων Πάπυρος, Αθήναι 1964, τόμος 11ος, σελ. 970.
  3. 3,0 3,1 Φαϊτά, Ελίνα (8 Ιανουαρίου 2018). «Σκριπερό: το χωριό με την παράδοση των καρλάκων που γιορτάζει 13 Αυγούστου». corfuland.gr. Corfuland. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2019. 
  4. 4,0 4,1 «ΦΕΚ αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ πληθυσμού», σελ. 10678 (pdf σελ. 204), και σε μορφή Excel «Πίνακας αποτελεσμάτων ΜΟΝΙΜΟΥ Πληθυσμού-Απογραφής 2011» στην ιστοσελίδα της ΕΛΣΤΑΤ, Αρχειοθετήθηκε 24/11/2017], Ανακτήθηκε 06/12/2019
  5. Κώστας Μέκκας, Η μονοκαλλιέργεια της ελιάς και το εμπόριο του λαδιού στην Κέρκυρα κατά τον 18ο αιώνα, ΕΚΠΑ-Διδακτορική Διατριβή, Αθήνα, Μάρτιος 2014, σελ. 250.
  6. Θεοδώρα Ι. Μόσχου, Ταξικές σχέσεις στην κερκυραϊκή ύπαιθρο κατά την όψιμη Βενετοκρατία - 18ος αιώνας. Η περίπτωση του φέουδου Μαρτσέλλο στη Βορειοδυτική Κέρκυρα, Ιόνιο Πανεπιστήμιο-Διδακτορική Διατριβή, 2019, σελ. 16-18.
  7. Κωνσταντίνου Ν. Σάθα, Τουρκοκρατουμένη Ελλάς. Ιστορικόν δοκίμιον περί των προς αποτίναξιν του Οθωμανικού ζυγού επαναστάσεων του Ελληνικού Έθνους (1453-1821), Εκ της Τυπογραφίας των τέκνων Ανδρέου Κορομηλά, Αθήνησι, 1869, σελ. 568.
  8. «Ιερά Μονή Υπεραγίας Θεοτόκου Σκριπερού». imcorfu.gr. Ιερά Μητρόπολη Κερκύρας, Παξών & Διαποντίων Νήσων. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2019. 
  9. «ΥΑ ΥΠΠΕ/ΔΙΛΑΠ/Γ/1372/32527/9-6-1983 - ΦΕΚ 381/Β/30-6-1983». listedmonuments.culture.gr. Υπουργείο Πολιτισμού & Τουρισμού - Διεύθυνση Εθνικού Αρχείου Μνημείων. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2019. 
  10. «Φιλαρμονικός Σύλλογος Σκριπερού». corfueaster.gr. Κερκυραϊκό Πάσχα. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Δεκεμβρίου 2019. Ανακτήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου 2019. 
  11. Σύγχρονος Εγκυκλοπαιδεία Ελευθερουδάκη, Εγκυκλοπαιδικαί Εκδόσεις Ν. Νίκας και ΣΙΑ Ε.Ε., έκδοσις πέμπτη εκσυγχρονισμένη δια συμπληρώματος κατά τόμον, Αθήναι 1964, τόμος 22ος, σελ.565.
  12. Βασίλειον της Ελλάδος - Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος, Πληθυσμός της Ελλάδος κατά την απογραφήν της 14ης Μαρτίου 1971, Αθήναι 1972, σελ. 101.
  13. Ελληνική Δημοκρατία-Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος, Αποτελέσματα απογραφής πληθυσμού-κατοικιών της 5ης Απριλίου 1981, τόμος Ι (Πληθυσμός κατά γεωγραφικές και διοικητικές διαιρέσεις), Αθήνα 1994, σελ. 276.
  14. 14,0 14,1 «Μόνιμος και Πραγματικός Πληθυσμός της Ελλάδος: Σύνολο Ελλάδος,νομοί,δήμοι/κοινότητες,δημοτικα/κοινοτικά διαμερίσμα και οικισμοί, Απογραφές πληθυσμού 2001 και 1991». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιουνίου 2006. Ανακτήθηκε στις 13 Ιουνίου 2006.