Μετάβαση στο περιεχόμενο

Σκιές που περνούν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Σκιές που περνούν
These Three
ΣκηνοθεσίαΓουίλιαμ Γουάιλερ
ΠαραγωγήΣάμιουελ Γκόλντγουιν
ΣενάριοΛίλιαν Χέλμαν
Βασισμένο σεΗ ώρα των παιδιών, θεατρικό του 1933 της Λίλιαν Χέλμαν
ΗθοποιοίΜίριαμ Χόπκινς
Μερλ Όμπερον
Τζόελ ΜακΚρέι
Μπονίτα Γκράνβιλ
ΜουσικήΆλφρεντ Νιούμαν
ΦωτογραφίαΓκρεγκ Τόλαντ
ΜοντάζΝτάνιελ Μάντελ
Εταιρεία παραγωγήςSamuel Goldwyn Productions
ΔιανομήUnited Artists
Πρώτη προβολή18 Μαρτίου, 1936 (ΗΠΑ)
Διάρκεια93 λεπτά
ΠροέλευσηΗνωμένες Πολιτείες
ΓλώσσαΑγγλικά
δεδομένα (π • σ • ε )

Το Σκιές που περνούν (Πρωτότυπος τίτλος: These Three), είναι αμερικανική δραματική ταινία παραγωγής 1936 σε σκηνοθεσία Γουίλιαμ Γουάιλερ, βασισμένη στο θεατρικό του 1933 της Λίλιαν Χέλμαν με τίτλο Η ώρα των παιδιών. Η ίδια η Χέλμαν διασκεύασε το θεατρικό της για την μεγάλη οθόνη, αφαιρώντας ωστόσο κάθε νύξη πάνω στην ομοφυλοφιλία, προκειμένου να μη λογοκριθεί η ταινία. Πρωταγωνιστές της ταινίας είναι οι: Μίριαμ Χόπκινς, Μερλ Όμπερον, Τζόελ ΜακΚρέι και Μπονίτα Γκράνβιλ.

Το 1961, ο Γουάιλερ σκηνοθέτησε την δεύτερη κινηματογραφική εκδοχή του θεατρικού με τίτλο Οι Ψίθυροι (The Children's Hour) που ήταν πιο πιστή στην υπόθεση του έργου της Χέλμαν[1].

Πλοκή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Μάρθα Ντόμπι (Μίριαμ Χόπκινς) και η Κάρεν Ράιτ (Μερλ Όμπερον), είναι δυο στενές φίλες και φοιτήτριες παιδαγωγικών σπουδών. Μετά την αποφοίτησή τους ωστόσο βρίσκονται απένταρες και χωρίς δουλειά. Η Κάρεν προτείνει στην Μάρθα να την ακολουθήσει στο παλιό και εγκαταλέλειμμένο αγρόκτημα της οικογένειάς της στο Λάνσετ της Μασαχουσέτης, προκειμένου να το μετατρέψουν σε οικοτροφείο όπου θα μπορούν να εργαστούν. Οι δυο νέες γυναίκες φτάνουν στο Λάνσετ όπου διαπιστώνουν ότι το παλιό αγρόκτημα βρίσκεται σε άθλια κατάσταση και ότι θα χρειαστούν μεγάλο ποσό χρημάτων για να το επισκευάσουν. Στο Λάνσετ γνωρίζονται με τον Τζόζεφ Τζο Κάρντεν, έναν νεαρό γιατρό που διατίθεται να τις βοηθήσει να το επισκευάσουν. Σύντομα το αγρόκτημα μετατρέπεται σε οικοτροφείο και μια παλιά φίλη της γιαγιάς της Κάρεν, η αριστοκράτισσα Αμέλια Τίλφορντ (Άλμα Κρούγκερ) που έχει τεράστια επιρροή στην περιοχή τις στηρίζει στέλνοντας την εγγονή της Μαίρη Τίλφορντ (Μπονίτα Γκράνβιλ) και τις φίλες της στο οικοτροφείο. Παράλληλα η φαντασμένη θεία της Μάρθα, η ξεπεσμένη ηθοποιός Λίλι Μόρταρ (Κάθριν Ντουσέ) καταφτάνει στο οικοτροφείο και προτείνει στις δυο δασκάλες να διδάξει δράμα στις μαθήτριες, υπό πληρωμή. Οι μέρες κυλούν ήρεμα στο οικοτροφείο και ο Τζο που έχει ερωτευτεί την Κάρεν της κάνει πρόταση γάμου. Η Μάρθα που τρέφει κρυφά συναισθήματα για τον Τζο στεναχωριέται, αλλά δεν αφήνει τα συναισθήματά της να επηρεάσουν την αγάπη και τη φιλία που αισθάνεται για την Κάρεν. Παράλληλα η Μαίρη, η εγγονή της κυρίας Τίλφορντ που δε της αρέσει να πηγαίνει στο σχολείο και που αρέσκεται στο να δημιουργεί προβλήματα, κατηγορεί τον Τζο και τη Μάρθα ότι έχουν σεξουαλικές σχέσεις. Η Μαίρη κατασκευάζει επί της ουσίας αυτές τις ψευδείς φήμες προκειμένου να γλιτώσει μια τιμωρία που επρόκειτο να λάβει για την κακή της συμπεριφορά στο σχολείο. Όταν η γιαγιά της μαθαίνει τις φήμες παρακινεί όλους τους γονείς να πάρουν τα παιδιά τους από το οικοτροφείο και ξεσπά ένα σκάνδαλο στην ήρεμη πόλη του Λάνσετ, το οποίο θα καταστρέψει τις ζωές της Μάρθα, της Κάρεν και του Τζο.

Διανομή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Η Μίριαμ Χόπκινς και η Μερλ Όμπερον σε διαφημιστική φωτογραφία στα πλαίσια της προώθησης της ταινίας.
Ηθοποιός Ρόλος
Μίριαμ Χόπκινς Μάρθα Ντόμπι
Μερλ Όμπερον Κάρεν Ράιτ
Τζόελ ΜακΚρέι Δρ. Τζόζεφ Τζο Κάρντεν
Κάθριν Ντουσέ Κυρία Λίλι Μόρταρ
Άλμα Κρούγκερ Κυρία Αμέλια Τίλφορντ
Μπονίτα Γκράνβιλ Μαίρη Τίλφορντ
Μάρσα Μέι Τζόουνς Ρόζαλι Γουέλς
Καρμενσίτα Τζόνσον Έβελιν Μαν
Μαίρη Αν Ντάρκιν Τζόις Γουόλτον
Μάργκαρετ Χάμιλτον Άγκαθα
Γουόλτερ Μπρέναν Ταξιτζής

Πληροφορίες παραγωγής

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ταινία βασισμένη στο θεατρικό της Λίλιαν Χέλμαν Η ώρα των παιδιών, το οποίο με τη σειρά του βασίστηκε σε πραγματικό γεγονός που είχε προκαλέσει σάλο στο Εδιμβούργο του 19ου αιώνα. Το 1810 δυο δασκάλες, η Τζέιν Πίρι και η Μαριάν Γουντς είχαν κατηγορηθεί ψευδώς από μια μαθήτριά τους, την Τζέιν Γκόρντον, για λεσβιακή σχέση. Υπό την ισχύ της γιαγιάς της Ντέιμ Κάμινγκ Γκόρντον, το σχολείο είχε κλείσει και οι δυο δασκάλες έκαναν μήνυση εναντίον της Γκόρντον, την οποία παρέπεμψαν σε δίκη την οποία και κέρδισαν. Ωστόσο οι ζωές τους καταστράφηκαν ολοσχερώς.

Η Χέλμαν διάβασε την υπόθεση κατόπιν παρότρυνση του συγγραφέα Ντάσιελ Χάμετ, με τον οποίο ήταν ζευγάρι και έγραψε το θεατρικό το 1933. Την περίοδο εκείνη η αναφορά της ομοφυλοφιλίας ήταν παράνομη στην πολιτεία της Νέας Υόρκης ακόμη και στο θέατρο, ωστόσο οι αρχές προτίμησαν να προσπεράσουν το θέμα του θεατρικού όταν η παράσταση έλαβε την εύνοια των κριτικών της εποχής[2]. Η παράσταση ανέβηκε στο Μπρόντγουεϊ τον Νοέμβριο του 1933 με πρωταγωνίστριες την Αν Ριβίαρ στο ρόλο της Μάρθα, την Κάθριν Έμερι στο ρόλο της Κάρεν και τον Ρόμπερτ Κιθ στο ρόλο του Τζο.

Τρία χρόνια αργότερα όμως, όταν η κινηματογραφική μεταφορά της ταινίας ήταν στα σκαριά, τα πράγματα είχαν αλλάξει. Το 1934 είχε θεσπιστεί ο κώδικας κινηματογραφικής δεοντολογίας του Χέιζ, ο οποίος απαγόρευε οποιαδήποτε νύξη πάνω στο σεξ, πόσο μάλλον στην ομοφυλοφιλία. Ο Σάμιουελ Γκόλντγουιν ήταν ο μοναδικός παραγωγός που ενδιαφέρθηκε για την κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού. Αγόρασε τα δικαιώματα και προσέλαβε την ίδια τη Χέλμαν για να το διασκευάσει για τη μεγάλη οθόνη. Η Χέλμαν αφαίρεσε τη νύξη της υποτιθέμενης λεσβιακής σχέσης μεταξύ των δασκάλων και στη θέση του έβαλε ότι το ψέμα της μαθήτριας αφορούσε την ερωτική σχέση της Μάρθα, με τον αρραβωνιαστικό της Κάρεν. Το σενάριο πέρασε τη λογοκρισία, αλλά το γραφείο Χέιζ απαγόρεψε τη χρήση του τίτλου του θεατρικού. Ο αρχικός τίτλος που επέλεξε η Χέλμαν ήταν Το ψέμα, μετά αποκάλεσε το σενάριο της These Three (αυτοί οι τρεις), με τον οποίο βγήκε η ταινία στις αμερικανικές αίθουσες[2].

Ο Γκόλντγουιν είχε ήδη προσλάβει την Χόπκινς, την Όμπερον και τον ΜακΚρέι για τους πρωταγωνιστικούς ρόλους, όταν πρότεινε στον άσημο ακόμα Γουίλιαμ Γουάιλερ να σκηνοθετήσει την ταινία. Ο Γουάιλερ μέχρι και τότε είχε σκηνοθετήσει μόνο ταινίες β-διαλογής και γουέστερν και αυτή επρόκειτο να είναι η πρώτη του ταινία με αξιώσεις. Παράλληλα υπέγραψε και πενταετές συμβόλαιο με τον Γκόλντγουιν με τον οποίο γύρισε οκτώ ταινίες. Ο Γουάιλερ ωστόσο δεν ήταν ευχαριστημένος με την επιλογή ηθοποιών που είχε κάνει ο Γκόλντγουιν για την ταινία και πρότεινε την αντικατάσταση του ΜακΚρέι από τον Λέσλι Χάουαρντ, κάτι το οποίο ο παραγωγός αρνήθηκε. Ωστόσο έκανε το λάθος να πει στον ΜακΚρέι για τις προτιμήσεις του Γουάιλερ κάτι που είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια δύσκολη σχέση μεταξύ του ηθοποιού και του σκηνοθέτη κατά τα γυρίσματα[2].

Υποδοχή

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κριτικές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Φρανκ Σ. Ο Νατζεντ των New York Times επαίνεσε τη διασκευή που έκανε η Χέλμαν για τη μεγάλη οθόνη, τις ερμηνείες των Χόπκινς, Όμπερον και ΜακΚρέι, καθώς και τη σκηνοθεσία της ταινίας από τον Γουίλιαμ Γουάιλερ και τη φωτογραφία του Γκρεγκ Τόλαντ[3].

Η κριτική του περιοδικού Variety επαίνεσε τις ερμηνείες των νεαρών κοριτσιών Μπονίτα Γκράνβιλ και Μάρσια Μέι Τζόουνς γράφοντας ότι: Οι δικές τους είναι εμπνευσμένες ερμηνείες. Επαίνεσε επίσης τις ερμηνείες των τριών πρωταγωνιστών.

Ο Γκρέιαμ Γκριν του Spectator δήλωσε ότι δεν είχε ξανασυγκινηθεί τόσο από άλλη ταινία, ενώ επαίνεσε και εκείνος τις ερμηνείες των ηθοποιών, μικρών και μεγάλων[4].

Η κριτική του Film Daily στάθηκε κυρίως στην ερμηνεία της δωδεκάχρονης Μπονίτα Γκράνβιλ την οποία αποκάλεσε αξιομνημόνευτη[5].

Ο Τζον Μόσερ του The New Yorker έγραψε ότι του προκάλεσε έκπληξη το γεγονός ότι παρά τις αλλαγές στην πλοκή του θεατρικού, οι περισσότεροι από τους αυθεντικούς διαλόγους διατηρήθηκαν αυτούσιοι[6].

Στον 21ο αιώνα, η ιστοσελίδα TVGuide.com βαθμολόγησε την ταινία με τεσσεράμιση από τα πέντε αστέρια[7].

Βραβεία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ταινία έλαβε μόνο μια υποψηφιότητα για βραβείο Όσκαρ, για εκείνο του Β' Γυναικείου Ρόλου για τη δωδεκάχρονη Μπονίτα Γκράνβιλ, το οποίο και έχασε από την Γκέιλ Σόντεργκααρντ για την ταινία Αντόνιο Αντβέρσο (Anthony Adverse, 1936) τη χρονιά της εισαγωγής της συγκεκριμένης κατηγορίας στο θεσμό[8].

Υποψηφιότητα:

  • Β' Γυναικείου Ρόλου – Μπονίτα Γκράνβιλ

Παραπομπές

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
  1. ↑ «British Film Institute website». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Οκτωβρίου 2008.
  2. 1 2 3 [νεκρός σύνδεσμος]
  3. ↑ Nugent, Frank S. (19 Μαρτίου 1936). «Movie Review – These Three». The New York Times. Ανακτήθηκε στις 12 Αυγούστου 2015.
  4. ↑ Greene, Graham (1 May 1936). «These Three/The Student of Prague». The Spectator. (reprinted in: Taylor, John Russell, επιμ. (1980). The Pleasure DomeΑπαιτείται δωρεάν εγγραφή. σελίδες 69, 72. ISBN 0192812866.)
  5. ↑ «Reviews of the New Films». Film Daily (New York: Wid's Films and Film Folk, Inc.): 9. February 25, 1936.
  6. ↑ Mosher, John (March 28, 1936). «The Current Cinema». The New Yorker: 71. https://archive.org/details/sim_the-new-yorker_1936-03-28_12_6/page/n62.
  7. ↑ «These Three». TVGuide.com.
  8. ↑ «The 9th Academy Awards (1937) Nominees and Winners». oscars.org. Ανακτήθηκε στις 10 Ιουλίου 2026.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
Ανακτήθηκε από "https://el.wikipedia.org/w/index.php?title=Σκιές_που_περνούν&oldid=11799568"